สถานพินิจ

จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี
สถานพินิจประจำเมืองอาเมอร์สโฟร์ต ตั้งอยู่ในสวนสมเด็จพระราชินีนาถเบียทริกซ์ (Koningin Beatrixplantsoen) จังหวัดยูเทรกต์ ประเทศเนเธอร์แลนด์

สถานพินิจ (อังกฤษ: detention center, youth detention center, juvenile detention center, juvenile hall หรือภาษาปากว่า juvie) เป็นที่ควบคุมตัวเยาวชนที่เรียกว่า เยาวชนผู้กระทำความผิด (juvenile offender หรือ juvenile delinquent) เป็นการชั่วคราวระหว่างศาลไต่สวน หรือเป็นระยะเวลายาวนานเพื่อฝึกอบรมหรือรับการดูแลอย่างอื่นตามกระบวนการยุติธรรมต่างหากจากบุคคลทั่วไป โดยมีศาลซึ่งเรียกว่า ศาลเยาวชน (juvenile court) เป็นผู้สั่งให้ควบคุมตัวเยาวชนไว้ ณ สถานพินิจ[1][2]

ในกระบวนการยุติธรรมทางอาญาสำหรับเยาวชนนั้น มีหลายหนทางสำหรับจัดการเยาวชนผู้กระทำความผิด บางกรณีเยาวชนอาจได้รับการปล่อยให้กลับเข้าสู่สังคมหลังจากรับการแก้ไขบำบัดฟื้นฟู แต่บางกรณีเมื่อเยาวชนมีพฤติการณ์จะก่อภยันตรายแก่สังคมหรือแก่ตนเอง เยาวชนจะถูกส่งไปควบคุมตัวและพฤติกรรมที่สถานพินิจ[3] ในสถานพินิจนั้น เยาวชนอาจถูกควบคุมตามปรกติ หรืออาจถูกขังได้[3]

การควบคุมตามปรกติอาจเกิดขึ้นเพียงชั่วระยะเวลาหนึ่งในระหว่างรอการพิจารณาหรือรอคำสั่งเพิ่มเติม[3] ส่วนการขังมักเกิดขึ้นเมื่อมีคำสั่งให้ส่งเยาวชนไปอยู่ในความควบคุมดูแลของเจ้าหน้าที่เพื่อเข้ารับการฝึกอบรมเป็นต้น กิจกรรมเช่นนี้อาจมีระยะเวลาไม่กี่เดือนหรือหลายปีก็ได้[3] แต่สถานพินิจนั้นไม่มีมีจุดมุ่งหมายเพื่อลงโทษเยาวชน หากเพื่อแก้ไขบำบัดฟื้นฟูเยาวชนตามหลักการ "รัฐประดุจพ่อแม่" (parens patriae) กล่าวคือ เมื่อบิดามารดาไม่ปกครองดูแลบุตรให้ดีแล้ว รัฐก็ชอบจะสอดเข้ามายุ่งเกี่ยวเพื่อสวัสดิภาพของเยาวชนได้ กิจกรรมในสถานพินิจนั้น รัฐอาจจัดขึ้นเองทั้งหมด หรืออาศัยความร่วมมือในบางเรื่องจากท้องถิ่นหรือองค์กรเอกชน เช่น ด้านการศึกษา นันทนาการ สุขภาพ การประเมินพฤติกรรม การให้คำปรึกษา เป็นต้น[4]

โดยทั่วไป เยาวชนที่ถูกส่งมาสถานพินิจมักชื่อว่าเป็นภัยคุกคามค่อความปลอดภัยสาธารณะ แต่ในบางกรณี เพราะฝ่าฝืนไม่ปฏิบัติตามคำสั่งศาล หนีออกจากบ้าน บริโภคสุรายาเมา หรือกระทำความผิดลหุโทษ เช่น บรรดาที่ถ้าผู้ใหญ่ทำแล้วก็จะถูกควบคุมตัวไว้เพียงยี่สิบชั่วโมง ก็มี[5]

อ้างอิง[แก้]

  1. Stahl, Dean, Karen Kerchelich, and Ralph De Sola. Abbreviations Dictionary. CRC Press, 2001. 1202. Retrieved 23 August 2010. ISBN 0-8493-9003-6, ISBN 978-0-8493-9003-6.
  2. Snyder, H., and Sickmund, M. (March 2006). "Juvenile Offenders and Victims: 2006 National Report". OJJDP Statistical Briefing Book: 93–96. สืบค้นเมื่อ 9 October 2011. 
  3. 3.0 3.1 3.2 3.3 Austin, James; Kelly Dedel Johnson and Ronald Weitzer (September 2005). "Alternatives to the Secure Detention and Confinement of Juvenile Offenders". OJJDP Juvenile Justice Bulletin (5): 1. สืบค้นเมื่อ 9 October 2011. 
  4. "What are the Programs and Services Provided". Juvenile Detention Laws. laws.com. สืบค้นเมื่อ 10 October 2011. 
  5. NCC.state.ne.us

แหล่งข้อมูลอื่น[แก้]

วิกิมีเดียคอมมอนส์มีสื่อเกี่ยวกับ สถานพินิจ