ข้ามไปเนื้อหา

ผลต่างระหว่างรุ่นของ "คณะอุร์สุลิน"

Rescuing 1 sources and tagging 1 as dead.) #IABot (v2.0.8
(Rescuing 1 sources and tagging 0 as dead.) #IABot (v2.0.8)
(Rescuing 1 sources and tagging 1 as dead.) #IABot (v2.0.8)
อันเจลา เมรีชี สตรีชาวอิตาลี สมาชิก[[คณะชั้นสามของนักบุญฟรังซิส]] ได้เล็งเห็นความสำคัญของการให้การศึกษาแก่เยาวชนหญิง ในวันที่ 25 พฤศจิกายน ค.ศ. 1532 อันเจลาจึงได้รวมรวบหญิงสาวและหญิงม่ายมาตั้งเป็น'''คัมพานีของนักบุญอุร์สุลา''' (Company of St. Ursula) มีสถานะเป็น[[สถาบันฆราวาสผู้ถวายตน]] (คือ[[สถาบันชีวิตที่ถวายแล้ว|กลุ่มผู้ถวายตัวต่อพระเจ้า]] โดยปฏิบัติตาม[[คำแนะนำแห่งพระวรสาร]] 3 ข้อ แต่ยังอาศัยอยู่ในบ้านของตนร่วมกับฆราวาสอื่น ๆ) และถือเอา[[นักบุญอุร์สุลา]]เป็น[[นักบุญองค์อุปถัมภ์]]คณะ
 
เมื่ออันเจลาถึงแก่กรรมในปี ค.ศ. 1540 คณะยังขยายตัวอยู่อย่างต่อเนื่อง จนแพร่หลายไปทั่วยุโรป ราวคริสต์ศตวรรษที่ 7 สมาชิกของคณะที่เดิมอยู่แบบฆราวาสก็เริ่มอยู่รวมกันเป็นกลุ่มอย่างนักพรตหญิงและอาศัยในอาราม ซึ่งแต่ละอารามปกครองตนเองเป็นอิสระไม่ขึ้นกับอารามอื่น ๆ แต่ต้องอยู่ภายใต้การกำกับของ[[มุขนายกประจำมุขมณฑล]]ที่อารามนั้นตั้งอยู่ จึงกลายเป็นคณะนักบวชอารามิกโดยสมบูรณ์ มีชื่อว่า'''คณะของนักบุญอุร์สุลา''' (Order of St. Ursula) สมาชิกของคณะยังคงเน้นทำงานด้านการจัดการศึกษา และได้แพร่หลายมากในช่วงคริสต์ศตวรรษที่ 19<ref name="The Company of Saint Ursula">{{cite web|url=http://www.ursulines-ur.org/index.php?option=com_content&view=article&id=11%3Athe-company-of-saint-ursula&catid=5%3Aour-history&Itemid=15&lang=en|work=Ursulines of the Roman Union|title=The Company of Saint Ursula|accessdate=27 February 2014}}{{ลิงก์เสีย|date=กันยายน 2021 |bot=InternetArchiveBot |fix-attempted=yes }}</ref>
 
ต่อมา[[สมเด็จพระสันตะปาปาลีโอที่ 13]] เห็นว่าอาราคณะอุร์สุลินมีอยู่หลายคณะกระจายตามมุขมณฑลต่าง ๆ สมควรจะรวมให้เป็นคณะเดียวกันภายใต้[[อัคราธิการิณี]]คนเดียวที่ประจำอยู่กรุงโรม การทำงานจะได้มีประสิทธิภาพขึ้น คุณแม่อธิการิณีมารี เดอ แซ็งฌูว์เลียง โอบรี แห่งอารามบรัวจึงส่งจดหมายเชิญอธิการิณีอารามคณะอุร์สุลินมาร่วมประชุมกันที่กรุงโรม ปรากฏว่ามีทั้งสิ้น 71 อารามที่ยอมตกลงเข้าร่วม จึงเกิดเป็น'''คณะอุร์สุลินแห่งสหภาพโรมัน''' และคุณแม่มารีย์เป็นอัคราธิการิณีคนแรก สหภาพโรมันนี้ได้รับการรับรองเมื่อวันที่ 25 พฤศจิกายน ค.ศ. 1900 จึงถือว่าวันนี้เป็นวันก่อตั้งคณะ<ref name="คณะอุร์สุลินแห่งสหภาพโรมัน">{{cite web|url=http://haab.catholic.or.th/priest/priestsister/osu.html|work=หอจดหมายเหตุ มิสซังคาทอลิกกรุงเทพฯ|title=คณะอุร์สุลินแห่งสหภาพโรมัน|accessdate=27 February 2014|archive-date=2012-12-16|archive-url=https://web.archive.org/web/20121216225503/http://haab.catholic.or.th/priest/priestsister/osu.html|url-status=dead}}</ref>
 
ฝ่าย "คัมพานีของนักบุญอุร์สุลา" ซึ่งเป็นรูปแบบดั้งเดิมสุดของคณะอุร์สุลินได้เสื่อมลง จนหายไปในสมัยที่[[จักรพรรดินโปเลียนที่ 1]] รุกรานอิตาลี<ref name="Our History">{{cite web|url=http://www.istitutosecolareangelamerici.org/storia.htm#OUR%C2%A0_HISTORY|work=Istituto Secolare di Sant'Angela Merici|title=Our History|accessdate=27 February 2014|archive-date=2012-01-22|archive-url=https://web.archive.org/web/20120122005440/http://www.istitutosecolareangelamerici.org/storia.htm#OUR%C2%A0_HISTORY|url-status=dead}}</ref> ต่อมาราวกลางคริสต์ศตวรรษที่ 18 มัดดาเลนาและเอลีซาเบตตา พี่น้องตระกูลจีเรลลี ได้รื้อฟื้นคัมพานีขึ้นมาใหม่เพื่อสร้างกลุ่มฆราวาสช่วยงานมุขนายก[[จีราลาโม เดย์ กอนตี แวร์เซรี]] (Girolamo dei Conti Verzeri) คณะฆราวาสนี้แพร่หลายไปในหลายประเทศ โดยแยกกันปกครองเป็นอิสระ ผู้นำภายในคณะจึงมีดำริจะรวมแต่ละเป็นสมาพันธ์เดียว ในวันที่ 28 พฤษภาคม ค.ศ.1958 จึงได้รับการรับรองจากสันตะสำนักในชื่อใหม่ว่า'''สถาบันฆราวาสผู้ถวายตนของนักบุญอันเจลา เมรีชี''' (Secular Institute of St. Angelia Merici)<ref name="Our History"/>
95,315

การแก้ไข