คอมบูร์ก

จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี
แอบบีคอมบวร์ก
Comburg
แอบบีคอมบวร์ก
แอบบีคอมบวร์ก
สิ่งก่อสร้าง
ฐานะ แอบบี
นิกาย โรมันคาทอลิก
ที่ตั้ง
ประเทศ ธงของประเทศเยอรมนี เยอรมนี
การก่อสร้าง
ผู้สร้างแรก เคานท์แห่งคอมบวร์ก-โรเตนบวร์ก
สร้างเสร็จ
แบบสถาปัตยกรรม โรมานเนสก์
แบบผัง กางเขน
ผู้ออกแบบ/ตกแต่ง
ข้อมูลด้านการท่องเที่ยว
พิกัด 49°6′1″N 9°44′59″E / 49.10028°N 9.74972°E / 49.10028; 9.74972
เว็บไซต์ [ คอมบวร์ก]

แอบบีคอมบวร์ก (เยอรมัน: Comburg) เป็นคริสต์ศาสนสถานนิกายโรมันคาทอลิกที่เป็นสำนักสงฆ์ของลัทธิเบ็นนาดิคตินที่ตั้งอยู่ใกล้เมืองชเวบิสชฮอลล์ในประเทศเยอรมนี แอบบีคอมบวร์กเป็นที่ตั้งของสังฆมณฑลคอมบวร์ก

แอบบีคอมบวร์กก่อตั้งขึ้นโดยเคานท์แห่งคอมบวร์ก-โรเตนบวร์กในคริสต์ทศวรรษ 1070 บนที่ที่เป็นปราสาทของตนเอง เคานท์แห่งคอมบวร์ก-โรเตนบวร์กมีตำแหน่งเป็น Vogt ที่ดำรงต่อมาจนตระกูลสิ้นสุดลงในสมัยราชวงศ์เสตาเฟอร์ นักบวชรุ่นแรกมาจากแอบบีเบราไวเลอร์ แต่เมื่อมาถึงคริสต์ทศวรรษ 1080 เจ้าอาวาสก็ได้รับการแต่งตั้งมาจากแอบบีเฮอร์เซาที่เป็นการนำคอมเบิร์กเข้ามามีส่วนในการปฏิรูปเฮอร์เซา

นักบวชทั้งหมดของแอบบีคอมบวร์กเป็นนักบวชที่มาจากตระกูลขุนนาง ฉะนั้นจึงมีทัศนคติที่ต่อต้านการปฏิรูปเบ็นนาดิคติน (การปฏิรูปของแอบบีเมลค์ของคริสต์ศตวรรษที่ 15 จากความกดดันแอบบีก็กลายเป็น “Kollegiatstift” ในปี ค.ศ. 1488 แทนที่จะยอมรับนักบวชที่ไม่ได้มาจากตระกูลขุนนางเข้าเป็นสมาชิก

ในปี ค.ศ. 1587 คอมบวร์กก็ถูกเวนคืนตามการปฏิรูปดินแดนในเยอรมนีโดยเวือร์ทเทมแบร์กซึ่งทำให้การมีฐานะเป็นราชสังฆาจักรยุติลง เมื่อมาถึงปี ค.ศ. 1803 แอบบีก็ถูกยุบเลิกการเป็นสำนักสงฆ์ หอสมุดของแอบบีกลายเป็นหอสมุดแห่งรัฐแห่งเวือร์ทเทมแบร์ก แต่สมบัติของคริสต์ศาสนสถานถูกหลอมที่โรงกษาปณ์ที่ลุดวิกสบวร์ก

ตัวสิ่งก่อสร้างถูกใช้หลายอย่าง จนกระทั่งเมื่อปี ค.ศ. 1909 ก็ใช้เป็นที่พำนักของทหารพิการ ระหว่างสงครามโลกครั้งที่สองที่ตั้งของแอบบีก็ใช้เป็นสถานที่ฝึกต่างๆ และในช่วงหนึ่งใช้เป็นค่ายนักโทษสงคราม หลังสงครามแล้วก็ใช้เป็นที่พักของผู้พลัดถิ่นอยู่ชั่วระยะหนึ่ง แต่ตั้งแต่ปี ค.ศ. 1947 เป็นต้นมาแอบบีก็ใช้เป็นสถาบันฝึกหัดครู

ระเบียงภาพ[แก้]

อ้างอิง[แก้]

  • Hause, Eberhard, 1981. Die Komburgen: ihre Bauwerke, Baumeister und Bauherren. Weinsberg.
  • Jooß, Rainer, 1987. Kloster Komburg im Mittelalter. Studien zur Verfassungs-, Besitz- und Sozialgeschichte einer fränkischen Benediktinerabtei (Forschungen aus Württembergisch Franken; Bd. 4), 2nd ed. Sigmaringen. ISBN 3-7995-7629-0
  • Kleiber, Gabriele, 1999. Groß- und Kleincomburg. Berlin: Staatliche Schlösser und Gärten Baden-Württemberg in Zusammenarbeit mit der Staatsanzeiger für Baden-Württemberg GmbH. ISBN 3-422-03061-1
  • Schraut, Elisabeth (ed.), 1989. Die Comburg: Vom Mittelalter bis ins 20. Jahrhundert. Ausstellung im Hällisch-Fränkischen Museum und auf der Comburg, Neue Dekanei, 13. Juli bis 5. November 1989 (Catalogue of the Hällisch-Fränkisch Museum, Schwäbisch Hall; Bd. 3), Sigmaringen. ISBN 3-7995-3303-6

ดูเพิ่ม[แก้]

แหล่งข้อมูลอื่น[แก้]

วิกิมีเดียคอมมอนส์มีสื่อเกี่ยวกับ คอมบวร์ก