การกีดกันทางสังคม

จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี
(เปลี่ยนทางจาก คนชายขอบ)

การกีดกันทางสังคม (อังกฤษ: social exclusion) เป็นการขัดขวางทางสังคมและขับออกไปสุดขอบของสังคม คำนี้ใช้กันแพร่หลายในทวีปยุโรปและใช้ครั้งแรกในประเทศฝรั่งเศส[1] มีการใช้ในหลายสาขาวิชารวมทั้งการศึกษา สังคมวิทยา จิตวทยา รัฐศาสตร์และเศรษฐศาสตร์

การกีดกันทางสังคมเป็นกระบวนการซึ่งปัจเจกบุคคลหรือทั้งชุมชนถูกสกัดกั้น (หรือปฏิเสธการเข้าถึงอย่างเต็มที่ซึ่ง) สิทธิ โอกาสและทรัพยากรต่าง ๆ อย่างเป็นระบบซึ่งสมาชิกของกลุ่มอื่นเข้าถึงได้เป็นปกติ และเป็นมูลฐานของบูรณาการทางสังคมในกลุ่มจำเพาะนั้น[2] (เช่น ที่อยู่อาศัย การจ้างงาน การสาธารณสุข การร่วมมือของพลเมือง การมีส่วนร่วมในระบอบประชาธิปไตยและกระบวนการทางกฎหมาย) บุคคลที่ถูกกีดกันทางสังคมอาจเรียก คนชายขอบ (อังกฤษ: marginal people; marginalisation)

การตีตัวออกห่างหรือการถอนสิทธิพิเศษอันเป็นผลจากการกีดกันทางสังคมสามารถเชื่อมโยงกับชนชั้นทางสังคม สถานะการศึกษา ความสัมพันธ์ในวัยเยาว์[3] มาตรฐานการครองชีพหรือทางเลือกส่วนบุคคลตามสมัยนิยมของบุคคล รูปแบบการเลือกปฏิบัติที่เป็นการกีดกันนี้ยังอาจใช้กับบุคคลที่มีความพิการ ชนกลุ่มน้อย กลุ่ม LGBT ผู้ใช้สารเสพติด[4] ผู้ที่ถูกปล่อยให้สถาบันดูแล (institutional care leaver)[5] ผู้สูงอายุและเยาวชน ผู้ที่ดูเบี่ยงเบนไปจากบรรทัดฐานที่ประชากรรับรู็อาจถูกกีดกันทางสังคมไม่ว่าชัดเจนหรือไม่

ผลของการกีดกันทางสังคมคือ ปัจเจกบุคคลหรือชุมชนที่ได้รับผลกระทบนั้นถูกขัดขวางจากการมีส่วนร่วมอย่างเต็มที่ในชีวิตเศรษฐกิจ สังคมแะการเมืองของสังคมที่ตนอาศัยอยู่[6]

อ้างอิง[แก้]

  1. Hilary Silver, “Social Exclusion and Social Solidarity.” International Labour Review 133, nos. 5-6 (1994): 531-78.
  2. Adler School of Professional Psychology
  3. The Salvation Army: The Seeds of Exclusion (2008)
  4. http://ar2003.emcdda.europa.eu/en/page073-en.html
  5. http://www.thewhocarestrust.org.uk/pages/the-statistics.html
  6. Young, I. M. (2000). Five faces of oppression. In M. Adams, (Ed.), Readings for Diversity and Social Justice (pp. 35–49). New York: Routledge.

แหล่งข้อมูลอื่น[แก้]