ไดอะแมกเนติก

จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี

ไดอะแมกเนติก (Diamagnetism) เป็นสมบัติการมีปฏิกิริยาสนามแม่เหล็ก ซึ่งเป็นสมบัติเฉพาะของสสารนั้นๆ เกี่ยวกับการเปลี่ยนทิศทางของอิเล็กตรอนออบิทอล ซึ่งก่อให้เกิดแรงแม่เหล็กไฟฟ้า ซึ่งมีสมการทางฟิสิกส์อธิบายไว้ว่า F = Qv × B.ตรงข้ามกับ คุณสมบัติ พาราแมกเนติก(Paramagnetism)

ตัวอย่างของสิ่งของรอบตัวที่มีสมบัติเป็นไดอะแมกเนติกเช่น โลหะ

[แก้] ดูเพิ่ม

• สมการของแมกซ์เวลล์ คือชุดสมการที่สมบูรณ์สำหรับการอธิบายปรากฏการณ์ที่เกี่ยวข้องกับelectric field
• ทฤษฎีแม่เหล็กไฟฟ้า
• แม่เหล็ก
• สนามแม่เหล็ก