โลงหิน

จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี
โลงหินของฟาโรห์เมเร็นพ์ทาห์

โลงหิน (ภาษาอังกฤษ: Sarcophagus) หมายถึงที่บรรจุศพที่ส่วนใหญ่แกะหรือตัดจากหิน คำว่า “sarcophagus” มาจากภาษากรีก “σαρξ sarx” ที่แปลว่า “เนี้อสด” และ “φαγειν phagein” ที่แปลว่า “กิน” เมื่อรวมกันเป็น “sarkophagus” จึงหมายถึง “กินเนื้อสด” จากวลี “lithos sarkophagos (λιθος σαρκοφάγος)” กลายมาหมายถึงหินปูนที่เชื่อว่าสามารถทำให้ศพที่บรรจุไว้เน่าสลายไปได้[1][2]

การใช้ที่นิยมกัน[แก้]

“โลงหิน” ส่วนใหญ่จะออกแบบให้วางเหนือดินฉะนั้นจึงมักจะแกะสลักอย่างสวยงาม, ตกแต่ง หรือ สร้างอย่างงดงาม บางครั้งก็จะสร้างแบบลอยตัว หรือเป็นส่วนหนึ่งของที่บรรจุศพที่หรูหรา หรือเป็นชุด หรือบางครั้งก็จะใช้ตั้งภายในคริพต์เช่นภายในสิ่งก่อสร้างทางคริสต์ศาสนา ในสมัยอียิปต์โบราณโลงหินใช้เป็นเปลือกนอกเพื่อปกป้องจุโลงอีกหลายชั้นข้างในของมัมมี่ และมักจะแกะจากอะลาบาสเตอร์

“โลงหิน” บางครั้งอาจจะทำจากโลหะหรือพลาสเตอร์หรือหินปูนใช้ในสมัยโรมันจนกระทั่งมาถึงสมัยการฝังศพใต้ดินของผู้นับถือคริสต์ศาสนา ซึ่งมักจะทำกันในที่บรรจุศพที่ทำจากหินปูน ที่ทำให้การใช้โลงหินหมดความนิยมลงไป[2].

ความหมายอื่น[แก้]

โลงหินอาจจะใช้บรรยายสิ่งก่อสร้างที่เป็นคอนกรีตขนาดใหญ่ที่สร้างรอบโรงงานพลังงานนิวเคลียร์ที่เชอร์โนบิลหลังจากการเกิดอุบัติเหต

อ้างอิง[แก้]

  1. [1] WordInfo etymology. As a noun the Greek term was further adopted to mean "coffin" and was carried over into Latin, where it was used in the phrase lapis sarcophagus, referring to those same properties of limestone.
  2. 2.0 2.1 [2] Columbia University Dept. of Archaeology

ดูเพิ่ม[แก้]

สมุดภาพ[แก้]