โจซีฟัส

จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี
โจซีฟัส
นักประวัติศาสตร์
Josephusbust.jpg

ภาพแกะที่เชื่อกันว่าเป็นโจซีฟัส[1]
ชื่ออื่น Josephus หรือ Yosef Ben Matityahu
เชื้อชาติ โรมัน (เดิมเป็นชาวยิว)
อาชีพ นักประวัติศาสตร์และนักเขียนพิทักษ์ปรัชญา
สมัย คริสต์ศตวรรษที่ 1
งานสำคัญ “สงครามยิว” และ “ประวัติศาตร์ของชาวยิว”
ข้อมูลส่วนตัว
เกิด ค.ศ. 37
เสียชีวิต ราว ค.ศ. 100
นักประวัติศาสตร์ชาวโรมัน

โจซีฟัส หรือ โจเซฟเบนมาทิยาฮู (อังกฤษ: Josephus หรือ Yosef Ben Matityahu (โจเซฟลูกของแมทไธยัส)) (ค.ศ. 37 – ราว ค.ศ. 100[2]) โจซีฟัสมาเปลี่ยนชื่อเป็น “ไททัส เฟลเวียส โจซีฟัส” หลังจากที่ได้เป็นพลเมืองโรมัน[3]

โจซีฟัสเป็นนักประวัติศาสตร์และนักเขียนพิทักษ์ปรัชญา (apologist) ของคริสต์ศตวรรษที่ 1 ที่มาจากครอบครัวที่เป็นนักบวชและราชวงศ์ ผู้รอดมาได้จากการทำลายเมืองเยรุซาเล็มโดยโรมันในปี ค.ศ. 70 และมาบันทึกเหตุการณ์ที่เกิดขึ้น[4] งานของโจซีฟัสเป็นงานสำคัญที่ทำให้เข้าใจถึงเบื้องหลังของลัทธิยูดายในคริสต์ศตวรรษที่ 1

โจซีฟัสเป็นคนสำคัญของโลกของจักรวรรดิโรมันในด้านความรู้ที่เกี่ยวกับวัฒนธรรมของชาวยิวและชาวยิว โดยเฉพาะในสมัยที่เต็มไปด้วยความขัดแย้งและความตึงเครียดระหว่างทั้งสองฝ่าย โจซีฟัสเป็นผู้ที่เคร่งครัดในการปฏิบัติตามประเพณีของชาวยิวอย่างสม่ำเสมอตลอดมา และทั้งสรรเสริญลัทธิยูดายและพยายามให้การศึกษาและความเข้าใจแก่ผู้มิใช่ชาวยิว โจซีฟัสมีความเชื่อมั่นในความคล้ายคลึงระหว่างลัทธิยูดายและปรัชญาของวัฒนธรรมกรีก-โรมัน และพยายามให้การศึกษาต่อบุคคลทั่วไปว่าลัทธิยูดายเป็นลัทธิที่มีรากฐานมานานและเป็นลัทธิที่มีวัฒนธรรม, หลักปรัชญา และความศรัทธา โจซีฟัสคงจะต้องเป็นผู้ที่มีความสำคัญพอตัวเพราะยูซีเบียสกล่าวว่าโจซีฟัสมีอนุสาวรีย์อยู่ในกรุงโรม[5]

งานชิ้นสำคัญสองชิ้นของโจซีฟัสคือ “สงครามยิว” ที่เขียนราวปี ค.ศ. 75 และ “ประวัติศาตร์ของชาวยิว” ที่เขียนราวปี ค.ศ. 94[6] “สงครามยิว” เป็นหนังสือที่เกี่ยวกับการปฏิวัติของชาวยิวระหว่างปี ค.ศ. 66 ถึงปี ค.ศ. 70 ในการต่อต้านอำนาจของจักรวรรดิโรมัน ส่วน “ประวัติศาตร์ของชาวยิว” เป็นหนังสือที่เกี่ยวกับประวัติศาสตร์ที่เขียนจากทัศนคติของชาวยิว งานเขียนทั้งสองชิ้นเป็นงานเขียนที่มีค่าที่ทำให้เข้าใจถึงลัทธิยูดายในคริสต์ศตวรรษที่ 1 และเบื้องหลังของคริสเตียนสมัยต้น[6]

อ้างอิง[แก้]

  1. Plagnieux, P. 'Les sculptures Romanes' Dossiers d'Archéologie (January 2001) pg 15
  2. Louis Feldman, Steve Mason (1999). Flavius Josephus. Brill Academic Publishers. 
  3. Josephus refers to himself in his Greek works as Ἰώσηπος :Iōsēpos Matthiou pais (Josephus the son of Matthais). Although Josephus also spoke Aramaic language and most probably also Hebrew, no extant sources record his name in these languages. However, his Hebrew/Aramaic name has gone down in Jewish history as יוסף בן מתתיהו (Yosef ben Matityahu) and thus he is commonly known in Israel today.
  4. See also Jerusalem’s Model in the Late 2nd Temple Period
  5. Church History (Eusebius) 3.9.2
  6. 6.0 6.1 Stephen L. Harris, Understanding the Bible, (Palo Alto: Mayfield, 1985).

ข้อมูลเพิ่มเติม[แก้]