แซกคารีน
จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี
- บทความนี้มีเนื้อหาที่สั้นมาก ต้องการเพิ่มเติมเนื้อหาหรือพิจารณารวมเข้ากับบทความอื่นแทน
-
สำหรับความหมายอื่น ดู ขัณฑสกร
| แซกคารีน[1] | |
|---|---|
| ชื่อตาม IUPAC | 1,1-Dioxo-1,2-benzothiazol-3-one |
| ชื่ออื่น | Benzoic sulfinide E954 |
| ตัวระบุ | |
| เลขทะเบียน CAS | [81-07-2] |
| PubChem | |
| SMILES |
|
| คุณสมบัติ | |
| สูตรโมเลกุล | C7H5NO3S |
| มวลโมเลกุล | 183.18 g mol−1 |
| ลักษณะทางกายภาพ | White crystalline solid |
| ความหนาแน่น | 0.828 g/cm3 |
| จุดหลอมเหลว |
228.8-229.7 °C |
| ความสามารถละลายได้ ใน น้ำ | 1 g per 290 mL |
| หากมิได้ระบุเป็นอื่น ข้อมูลข้างต้นนี้คือข้อมูลสาร ณ ภาวะมาตรฐานที่ 25 °C, 100 kPa | |
| แหล่งอ้างอิงของกล่องข้อมูล | |
แซกคารีน (อังกฤษ: saccharin) หรือ ดีน้ำตาล หรือที่เรียกกันผิดว่า ขัณฑสกร มีความหวานมากกว่าน้ำตาลถึง 300 เท่า ถูกนำมาใช้กันอย่างกว้างขวางในช่วงสงครามโลกครั้งที่ 1 เพราะเป็นช่วงที่น้ำตาลขาดแคลน แซกคารีนถูกค้นพบโดยบังเอิญ โดยนายคอนสแตนติน ฟาห์ลเบอร์ก
อ้างอิง [แก้]
- ↑ Merck Index, 11th Edition, 8282.