แซกคารีน

จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี
บทความนี้มีเนื้อหาที่สั้นมาก ต้องการเพิ่มเติมเนื้อหาหรือพิจารณารวมเข้ากับบทความอื่นแทน
สำหรับความหมายอื่น ดู ขัณฑสกร
แซกคารีน[1]
Saccharin.svg
Saccharin-from-xtal-3D-balls.png
ชื่อตาม IUPAC 1,1-Dioxo-1,2-benzothiazol-3-one
ชื่ออื่น Benzoic sulfinide
E954
ตัวระบุ
เลขทะเบียน CAS [81-07-2]
PubChem 5143
SMILES
คุณสมบัติ
สูตรโมเลกุล C7H5NO3S
มวลโมเลกุล 183.18 g mol−1
ลักษณะทางกายภาพ White crystalline solid
ความหนาแน่น 0.828 g/cm3
จุดหลอมเหลว

228.8-229.7 °C

ความสามารถละลายได้ ใน น้ำ 1 g per 290 mL
หากมิได้ระบุเป็นอื่น ข้อมูลข้างต้นนี้คือข้อมูลสาร ณ ภาวะมาตรฐานที่ 25 °C, 100 kPa
แหล่งอ้างอิงของกล่องข้อมูล

แซกคารีน (อังกฤษ: saccharin) หรือ ดีน้ำตาล หรือที่เรียกกันผิดว่า ขัณฑสกร มีความหวานมากกว่าน้ำตาลถึง 300 เท่า ถูกนำมาใช้กันอย่างกว้างขวางในช่วงสงครามโลกครั้งที่ 1 เพราะเป็นช่วงที่น้ำตาลขาดแคลน แซกคารีนถูกค้นพบโดยบังเอิญ โดยนายคอนสแตนติน ฟาห์ลเบอร์ก

อ้างอิง[แก้]

  1. Merck Index, 11th Edition, 8282.