แก้วเจ้าจอม

จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี
แก้วเจ้าจอม
กลีบดอกสีม่วงอมน้ำเงิน สีซีดก่อนหลุดร่วง
สถานะการอนุรักษ์
การจำแนกชั้นทางวิทยาศาสตร์
อาณาจักร: พืช (Plantae)
หมวด: พืชดอก (Magnoliophyta)
ชั้น: พืชใบเลี้ยงคู่ (Magnoliopsida)
อันดับ: แซปินแดลิส (Sapindales)
วงศ์: วงศ์โคกกระสุน (Zygophyllaceae)
สกุล: Guaiacum
สปีชีส์: G. officinale
ชื่อทวินาม
Guaiacum officinale
L.
Guaiacum officinale

แก้วเจ้าจอม (อังกฤษ: Lignum Vitae; ชื่อวิทยาศาสตร์: Guaiacum officinale L.) เป็นพันธุ์ไม้จากหมู่เกาะอินดีสตะวันออก ซึ่งพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัวทรงนำมาจากประเทศชวา (อินโดนีเซีย) ครั้งเสด็จประพาส แล้วทรงนำมาปลูกใน เขตพระราชอุทยานวังสวนสุนันทา ปัจจุบันมีเพียงต้นเดียวเท่านั้นที่เป็นต้นดั้งเดิม บริเวณด้านหลังเนินพระนาง หรือพระบรมราชานุสรณ์สมเด็จพระนางเจ้าสุนันทากุมารีรัตน์พระบรมราชเทวี และภายหลังได้กลายมาเป็นดอกไม้สัญลักษณ์ประจำมหาวิทยาลัยราชภัฏสวนสุนันทา

แก้วเจ้าจอมมีใบจำนวน 3 คู่ กลีบดอกสีม่วง -คราม จำนวน 5-6 กลีบ เกสรสีเหลือง เป็นต้นไม้ที่ต้องการแสงแบบรำไร ขยายพันธุ์ด้วยเมล็ด ใช้ทำป้องยาสูบ ที่บดยา ที่บดกาแฟ

อ้างอิง[แก้]

  1. สำนักงานหอพรรณไม้ พรรณไม้เด่นประจำเดือนมกราคม: แก้วเจ้าจอม กรมอุทยานแห่งชาติ สัตว์ป่า และพันธุ์พืช
  • ราชบัณฑิตยสถาน. (2547). อนุกรมวิธานพืชอักษร ก. ฉบับบราชบัณฑิตยสถาน แก้ไขเพิ่มเติม หจก. อรุณการพิมพ์ กรุงเทพฯ หน้า 396-397.