เหง้า

จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี
บทความนี้มีเนื้อหาที่สั้นมาก ต้องการเพิ่มเติมเนื้อหาหรือพิจารณารวมเข้ากับบทความอื่นแทน

ในพฤกษศาสตร์ เหง้า (อังกฤษ: rhizome จาก กรีกโบราณ: rhízōma "mass of roots"[1] จาก rhizóō "cause to strike root"[2]) เป็นพืชจำพวกที่ลงหัว หรือ มีลำต้นใต้ดิน(เหง้า)ส่วนใหญ่เป็นพืชล้มลุก ลำต้นหรือใบ จะแห้งเหี่ยวไปในหน้าแล้ง และงอกงามใหม่ในหน้าฝน จึงนิยมเรียกกันว่าหัวหรือเหง้า[3]

อ้างอิง[แก้]

  1. ῥίζωμα. Liddell, Henry George; Scott, Robert; A Greek–English Lexicon at Perseus Project
  2. ῥιζόω
  3. วุฒิ วุฒิธรรมเวช,สมุนไพรไทย,กรุงเทพฯ ,2537