เลขโดดตรวจสอบ

จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี
ตัวเลขทางขวาสุด (เลข 7) ในบาร์โค้ดแบบ EAN-13 เป็นเลขโดดตรวจสอบ

เลขโดดตรวจสอบ [1] (อังกฤษ: check digit) คือรูปแบบหนึ่งของการตรวจสอบด้วยส่วนซ้ำซ้อน (redundancy check) เพื่อการตรวจหาความผิดพลาด เป็นตัวเลขหนึ่งหลักหรือมากกว่าซึ่งเทียบเท่าได้กับผลรวมตรวจสอบ (checksum) ซึ่งคำนวณมาจากตัวเลขหลักอื่น ๆ ในชุดหมายเลข เลขโดดตรวจสอบนิยมใช้กับรหัสตัวเลขหรือตัวอักษรขนาดยาว เช่น เลขในบัตรประจำตัวประชาชน บาร์โค้ด บัญชีเงินฝาก บัตรเครดิต และหมายเลขของการลงทะเบียนต่าง ๆ

การตรวจสอบว่าชุดหมายเลขหนึ่ง ๆ ถูกต้องหรือไม่ คือการคำนวณตามสูตรที่กำหนดไว้ ถ้าเลขที่คำนวณได้ตรงกับเลขโดดตรวจสอบ แสดงว่าเป็นชุดหมายเลขที่ถูกต้อง สามารถยอมรับได้ (แต่จะมีในระบบหรือไม่ก็เป็นอีกประเด็นหนึ่ง) ข้อดีของเลขโดดตรวจสอบคือ สามารถป้องกันการปลอมแปลงชุดหมายเลขได้ในระดับหนึ่ง สามารถทำให้เข้ากับมาตรฐานของระบบอื่น แต่ข้อเสียคือหากสูตรที่คำนวณไม่รัดกุมหรือถูกเผยแพร่ในแหล่งสาธารณะ และตัวเลขที่ใช้แทนเลขโดดตรวจสอบก็มีจำนวนจำกัด อาจทำให้สามารถคาดเดาได้และแกะสูตรได้โดยง่าย

อ้างอิง[แก้]