พลเอกเต็ง เส่ง (หรือ เทียน เส่ง พม่า: သိန်းစိန်၊ ဦး) ประธานาธิบดีของสาธารณรัฐแห่งสหภาพพม่า ซึ่งก่อนหน้านี้เคยดำรงตำแหน่งนายกรัฐมนตรีคนที่ 11 ของพม่า ระหว่าง พ.ศ. 2550 จนถึง พ.ศ. 2554
งานด้านการเมือง [แก้]
นายกรัฐมนตรี [แก้]
เต็ง เส่งได้รับการแต่งตั้งให้เป็นรักษาการนายกรัฐมนตรี เมื่อเดือนเมษายน พ.ศ. 2550 โดยสภาสันติภาพและการพัฒนาแห่งรัฐ ซึ่งเป็นคณะทหารที่ปกครองประเทศพม่า[2] แทนที่พลเอกโซ วิน ผู้ซึ่งกำลังอยู่ในระหว่างได้รับการรักษา[3][4] ก่อนที่จะเป็นผู้สืบทอดตำแหน่งอย่างถาวรเมื่อวันที่ 24 ตุลาคม พ.ศ. 2550 หลังจากการถึงแก่อนิจกรรมของโซ วินเมื่อวันที่ 12 ตุลาคม พ.ศ. 2550[5]
เต็ง เส่งมีตำแหน่งเป็นเลขานุการเอกของสภาสันติภาพและความมั่นคงของรัฐ และเป็นนายพลสูงสุดลำดับที่ 4 ในประเทศ และเป็นผู้ดำเนินการเจรจาระดับสูงกับบังกลาเทศและกัมพูชา[3][4]
ไม่นานหลังจากที่เขาได้รับแต่งตั้งให้เป็นนายกรัฐมนตรีอย่างเป็นทางการ เขาก็ได้รับการเลื่อนยศจากพลโทเป็นพลเอก[6] ในระหว่างการเดินทางเยือนต่างประเทศเป็นครั้งแรกในฐานะนายกรัฐมนตรี เต็ง เส่งยังได้ดำเนินกาารเจรจาระดับสูงกับลาว เวียดนาม และกัมพูชา[7][8][9]
การเลือกตั้งทั่วไป พ.ศ. 2553 [แก้]
-
ในฐานะหัวหน้าพรรคสหสามัคคีและการพัฒนา หนึ่งในพรรคการเมืองซึ่งลงสมัครรับเลือกตั้งในการเลือกตั้งทั่วไปใน พ.ศ. 2553 ผลปรากฏว่า พรรคของเขาได้รับชัยชนะ เมื่อวันที่ 4 กัมภาพันธ์ พ.ศ. 2553 เต็ง เส่งได้รับมติจากรัฐสภาให้ดำรงตำแหน่งประธานาธิบดีคนใหม่ของประเทศพม่า และเป็นประธานาธิบดีพลเรือนคนแรกภายใต้การปกครองของรัฐบาลทหาร ซึ่งเกิดขึ้นเป็นเวลากว่า 50 ปีแล้ว[10]
อ้างอิง [แก้]
|
|
|
|
|
|
|
|
ท ผู้ดำรงตำแหน่งที่เป็นทหาร
|
|
