เขตอุตสาหกรรมแคซ็อง

จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี

เขตอุตสาหกรรมแคซ็อง เป็นเขตอุตสาหกรรมปกครองพิเศษของประเทศเกาหลีเหนือ ก่อตั้งขึ้นในปี พ.ศ. 2545 จากส่วนหนึ่งของนครปกครองโดยตรงแคซ็อง (Kaesŏng Directly Governed City)

ลักษณะเฉพาะที่โดดเด่นที่สุด คือ นิคมอุตสาหกรรมแคซ็อง ซึ่งดำเนินการเป็นการพัฒนาเศรษฐกิจความร่วมมือกับประเทศเกาหลีใต้ นิคมแห่งนี้ตั้งอยู่ห่างจากเขตปลอดทหารเกาหลีไปทางเหนือ 10 กิโลเมตร ใช้เวลาเดินทางด้วยรถยนต์จากกรุงโซลหนึ่งชั่วโมง โดยมีการเชื่อมต่อถนนและรางกับเกาหลีใต้โดยตรง สวนแห่งนี้อนุญาตให้บริษัทสัญชาติเกาหลีใต้ว่าจ้างแรงงานราคาถูกซึ่งมีการศึกษา มีทักษะ และเชี่ยวชาญภาษาเกาหลี ขณะที่เป็นแหล่งเงินตราต่างประเทศสำคัญของเกาหลีเหนือ[1]

จนถึงเดือนเมษายน พ.ศ. 2556 บริษัทสัญชาติเกาหลีใต้ 123 แห่งว่าจ้างแรงงานเกาหลีเหนือประมาณ 53,000 คน และเจ้าหน้าที่เกาหลีใต้ 800 คน ค่าจ้าง ซึ่งรวมเป็น 90 ล้านดอลลาร์สหรัฐต่อปี ถูกจ่ายให้แก่รัฐบาลเกาหลีเหนือโดยตรง[2]

เมื่อเกิดความตึงเครียดระหว่างเกาหลีเหนือกับเกาหลีใต้ การเข้าถึงนิคมอุตสาหกรรมของเกาหลีใต้ถูกจำกัด[1] วันที่ 3 เมษายน พ.ศ. 2556 เกาหลีเหนือกันมิให้พลเมืองเกาหลีใต้ทั้งหมดเข้าถึงเขตอุตสาหกรรม และวันที่ 8 เมษายน ชะลอปฏิบัติการที่นิคมฯ[2] วันที่ 9 เมษายน พ.ศ. 2556 รัฐบาลเกาหลีเหนือย้ายคนงาน 50,000 คนออกจากนิคมอุตสาหกรรมแคซ็อง ซึ่งเป็นการหยุดกิจกรรมทั้งหมดโดยชะงัด[3]

อ้างอิง[แก้]

  1. 1.0 1.1 "North Korea's resort seizure ends project of hope". BBC. 2011-09-22. สืบค้นเมื่อ 2013-04-08. 
  2. 2.0 2.1 Gale, Alastair. "North Korea Suspends Operations at Kaesong Industrial Complex - WSJ.com". Online.wsj.com. สืบค้นเมื่อ 2013-04-08. 
  3. "N. Korea Urgers Foreigners to Flee From S. Korea". The Express (newspaper) (ใน English). April 10, 2013. p. 6.