ฮิว แกรนต์

จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี
ฮิว แกรนต์
Hugh Grant '11.jpg
ชื่อเกิด ฮิว จอห์น มังโก แกรนต์
เกิด 9 กันยายน ค.ศ. 1960 (53 ปี)
ลอนดอน
รางวัลลูกโลกทองคำ
Best Actor - Motion Picture Musical/Comedy
1995 Four Weddings and a Funeral
รางวัลบาฟต้า
Best Actor
1994 Four Weddings and a Funeral
รางวัลซีซาร์
Honorary César
2006 Lifetime Achievement

ฮิว จอห์น มังโก แกรนต์ (อังกฤษ: Hugh John Mungo Grant) เกิดเมื่อวันที่ 9 กันยายน ค.ศ. 1960 ที่กรุงลอนดอน เป็นนักแสดงชาวอังกฤษเจ้าของรางวัลลูกโลกทองคำ

ประวัติ[แก้]

เขาเข้าสู่วงการภาพยนตร์เป็นครั้งแรกในชื่อ ฮิวจี้ แกรนต์ กับผลงานเรื่อง Priviledged (1982) หลังจากนั้น เขาร่วมแสดงละครเบาสมองอยู่ระยะหนึ่ง แล้วจึงก่อตั้งคณะของตัวเอง ชื่อว่า Jockeys of Norfolk ต่อจากนั้น เขามีงานทางโทรทัศน์อยู่ และต่อมาได้แสดงภาพยนตร์ระดับอาชีพเป็นเรื่องแรกใน White Mischief (1987) ต่อจากนั้นก็ได้รับอีกมากมายเช่น บท ลอร์ดไบรอน ใน Rowing With the Wind แล้วตามด้วยบท คลีฟ เดอร์แฮม ใน Maurice กำกับโดย เจมส์ ไอโวรี่ ดัดแปลงจากงานนิยายของ อี เอ็ม ฟอร์สเตอร์ ซึ่งทำให้แกรนต์ได้รับรางวัลผู้แสดงนำยอดเยี่ยม จากเทศกาลภาพยนตร์เมืองเวนิซด้วย

แกรนต์กลับมาร่วมงานกับผู้กำกับ เจมส์ ไอโวรี่ อีกครั้ง ในเรื่อง The Remains of the Day (1993) ที่เขาได้ร่วมแสดงกับ แอนโทนี่ ฮ็อพกินส์ และ เอ็มม่า ทอมป์สัน และภาพยนตร์ที่ทำให้เขาโด่งดังเป็นอีกสองเรื่องต่อมาในปี 1994 คือ Sirens และ Four Weddings and a Funeral โดยเฉพาะอย่างยิ่งเรื่องหลัง ที่ทำให้เขาได้ขึ้นปกนิตยสารชั้นนำ ตลอดจนเป็นแขกรับเชิญในรายการทอล์คโชว์ต่าง ๆ รวมถึงได้รับรางวัลบาฟต้า และรางวัลลูกโลกทองคำอีกด้วย

เพียงปีถัดมา เขามีข่าวฉาวที่เขาถูกตำรวจจับ ในข้อหาซื้อบริการทางเพศจากหญิงขายบริการชาวลอสแอนเจลิสคนหนึ่ง ทำให้หนังเรื่อง Nine Months (1995) ที่เขาแสดงนำและเข้าฉายในช่วงนั้นพอดี ได้แรงกระพือจากข่าวของเขา เช่นเดียวกับเรทติ้งของรายการ The Tonight Show ที่ผู้ชมได้เห็นแกรนต์กล่าวคำขอโทษต่อ เอลิซาเบธ เฮอร์ลีย์ ดาราสาวผู้เป็นคู่ควงของเขาในขณะนั้น

ต่อมาได้แสดงเรื่อง Sense and Sensibility (1995) ซึ่งเป็นการร่วมงานกับ เอ็มมา ทอมป์สัน อีกครั้ง แต่ผลงานเรื่องถัดมาของเขา ในหนังระทึกขวัญเรื่อง Extremem Measures (1996) ที่เป็นงานสร้างของบริษัทของเฮอร์ลีย์ คือ ซิเมียน ฟิล์มส กลับไม่ประสบความสำเร็จอย่างที่คาด

แกรนต์ก็หายหน้าหายตาไปพักใหญ่ จนกระทั่งในปี 1999 ใน Notting Hill แสดงร่วมกับจูเลีย โรเบิตส์ หนังประสบความสำเร็จดี ทั้งด้านรายได้และเสียงวิจารณ์ และประสบสำเร็จต่อเนื่องอีก กับ Mickey Blue Eyes ในปีเดียวกัน ตลอดจนในผลงานการกำกับของ วู๊ดดี้ อัลเลน เรื่อง Small Time Crooks (2000), เรื่อง Bridget Jones’s Diary (2001) และ About A Boy (2002)

อ้างอิง[แก้]