ฮวานง็อก

จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี
ฮวานง็อก
การจำแนกชั้นทางวิทยาศาสตร์
อาณาจักร: Plantae
ไฟลัม: Monocotyledon
ชั้น: Magnoliopsida
อันดับ: Scrophulariales
อันดับย่อย: Lamianae
วงศ์: Acanthacea
สกุล: Pseuderanthemum
สปีชีส์: P. palatiferum
ชื่อทวินาม
Pseuderanthemum palatiferum
(Nees) Radlk
ชื่อพ้อง
  • Eranthemum palatiferum Nees

ฮวานง็อก (เวียดนาม : Xuân hoa) พืชจำพวกไม้พุ่มชนิดหนึ่ง มีถิ่นกำเนิดในป่าประเทศเวียดนามตอนเหนือ มีชื่อวิทยาศาสตร์ว่า Pseuderanthemum palatiferum เป็นพืชใบเดี่ยวสีเขียวเรียวแหลมเรียงตรงข้าม ลำต้นเป็นรูปสี่เหลี่ยม เปลือกต้นผิวเรียบสีเขียว ดอกเป็นช่อสีชมพู น้ำเงินม่วงหรือเกือบดำ สูงเต็มที่ได้ 1-3 เมตร สามารถขึ้นได้ดีทั้งในที่ร่มและที่แจ้ง

เป็นพืชที่รู้จักกันดีว่าเป็นสมุนไพรที่รับประทานใบสด ๆ หรือต้มน้ำดื่ม รักษาอาการช้ำใน โดยใบประกอบด้วยสารอาหารหลายชนิดเช่น โปรตีน กรดอะมิโน และเกลือแร่ เช่น แมกนีเซียม แคลเซี่ยม เหล็กและทองแดง มีองค์ประกอบทางเคมี เป็นสารฟลาโวนอยด์ และอื่น ๆ อีกหลายตัว มีฤทธิ์ต้านอนุมูลอิสระ และต้านแบคทีเรีย และต้านเชื้อรา

สรรพคุณอื่น ๆ ใช้แก้โรคท้องเสีย กระเพาะอาหารอักเสบ ลำไส้อักเสบ ไขข้ออักเสบ คออักเสบ ตกเลือด รักษาแผล ป้องกันโรคต่าง ๆ

ฮวานง็อกถูกนำเข้าประเทศไทยครั้งแรก หลังสงครามเวียดนามโดยทหารไทยที่ไปรบที่นั่น และนำกลับมาเผยแพร่หลังจากนั้น

ฮวานง็อกยังไม่มีรายงานวิจัยทางวิทยาศาสตร์อย่างจริงจัง แต่มีการวิจัยกับสุกร โดยรักษาอาการท้องเสียในสุกร ได้ทดลองวิจัยเทียบกับยาปฏิชีวนะเช่น ยาชนิดผสมคือ โคลิสติน ผสมกับ นอร์ฟอกซาซินและผสมกับ เจนตาไมซิน และยาคอไตมาโซลได้ผลดีเท่ากันมีผลต่อการเจริญเติบโตของลูกสุกร โดยมีน้ำหนักตัวดีกว่ากลุ่มที่ไม่ได้ให้ โดยใช้ทดแทนการให้ยาปฏิชีวนะ

ฮวานง็อก มีชื่อเรียกในภาษาไทยว่า "พญาวานร" หรือ "ต้นลิงง้อ" ทั้งนี้มีความเชื่อของคนพื้นบ้านว่า เมื่อลิงตัวเมียคลอดลูก ลิงตัวผู้จะเด็ดใบฮวานง็อกมาให้ลิงตัวเมียกิน ช่วยให้คลอดลูกได้ง่ายขึ้น

อ้างอิง[แก้]

แหล่งข้อมูลอื่น[แก้]