อิจิโกะ 100%

จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี
อิจิโกะ 100%
ชื่อไทย อิจิโกะ 100%
ชื่อญี่ปุ่น いちご100%
ชื่ออังกฤษ Strawberry 100%
ประเภท โชเน็น
แนว ตลก, โรแมนติก, ดราม่า
มังงะ
เขียนเรื่อง มิซึกิ คาวาชิตะ
สำนักพิมพ์ ญี่ปุ่น ชูเอฉะ
ไทย สยามอินเตอร์คอมิกส์
ลงนิตยสาร ญี่ปุ่น โชเน็นจัมป์
เมื่อ กุมภาพันธ์ 2545สิงหาคม 2548
จำนวนเล่ม ญี่ปุ่น 19 เล่มจบ
ไทย 1 เล่ม
ภาพยนตร์การ์ตูนโทรทัศน์
ผู้กำกับ โอซามุ เซกิตะ
ออกแบบตัวละคร คิโยทากะ นากาฮาระ
ผลิตโดย แมดเฮาส์
ฉายทาง ญี่ปุ่น ทีวีอาซาฮี
ฉายครั้งแรก 5 เมษายน - 21 มิถุนายน 2548
จำนวนตอน 26
Wikikartoon.png ส่วนหนึ่งของสารานุกรมการ์ตูนญี่ปุ่น

Ichigo 100% (ญี่ปุ่น: いちご100% Ichigo 100% ?) หรือ Strawberry 100% (ชื่อที่ใช้ในสหรัฐอเมริกา) เป็นการ์ตูนญี่ปุ่น ผลงานของ มิซุกิ คาวาชิตะ (ญี่ปุ่น: 河下 水希 Kawashita Mizuki ?) เรื่องราวของมานากะ จุนเป (Managa Junpei) เด็กหนุ่มมัธยมปลายผู้มีความปรารถนาในการเป็นผู้กำกับภาพยนตร์ และความสัมพันธ์ระหว่างเขากับหญิงสาวที่ผ่านเข้ามาในชีวิต ลงตีพิมพ์ในนิตยสารโชเน็นจัมป์รายสัปดาห์ ของสำนักพิมพ์ชูเอฉะ จำนวน 19 เล่มจบ และในไทยจัดพิมพ์โดยสยามอินเตอร์คอมิกส์ ต่อมาได้รับการสร้างเป็นนิยาย ดราม่าซีดี อะนิเมะ โอวีเอ และเกม

เนื้อเรื่อง[แก้]

เรื่องราวเริ่มต้นขึ้นในช่วงมัธยมต้นปีสุดท้ายของ มานากะ จุนเป ในเย็นวันหนึ่งขณะที่จุนเปกำลังเดินขึ้นบันไดไปยังดาดฟ้าของโรงเรียนเพื่อที่จะดูพระอาทิตย์ตกดิน ในช่วงเวลาที่ประตูดาดฟ้าเปิดออกนั้น หญิงสาวคนหนึ่งกลับตกลงมาต่อหน้า ภายในชั่วพริบตาที่สายตาของของจุนเปเหลือบไปเห็นกางเกงในลายสตรอเบอร์รี่ของเธอ หญิงสาวคนนั้นก็วิ่งหายไปจากสายตาของเขา เหตุการณ์นั้นอาจจะเรียกว่าเป็นรักครั้งแรก และรักแรกพบสำหรับจุนเป

จุนเปพบกับสมุดโน้ตที่มีชื่อติดอยู่ว่าโทโจ อายะ หลังจากปีนขึ้นไปบนหลังคาที่เธอตกลงมา แต่เมื่อเด็กหนุ่มพบว่าอายะเป็นผู้หญิงที่ดูเรียบๆ ไว้ผมเปียสองข้างและสวมแว่นตาหนาเตอะ ความฝันของเขาเกี่ยวกับหญิงสาวในผันที่เขาพบบนดาดฟ้าของโรงเรียนนั้นเหมือนกับพังทลายลง แต่ในช่วงเวลาสั้นๆ เท่ากับที่ความฝันพังทลายลงนั้น จุนเปพบว่าอายะเป็นนักเขียนที่มีพรสวรรค์ นิยายในสมุดโน้ตของเธอจุดประกายความฝันในการเป็นผู้กำกับภาพยนตร์ของเขาในมีไฟขึ้นมาอย่างน่าประหลาดใจ และสองคนก็เป็นเพื่อนกันในเวลาต่อมา

แต่จากคำแนะนำของเพื่อนทั้งสองคนของจุนเป อย่างโคมิยามะ ริคิยะ และโอคุสะ เกี่ยวกับหญิงสาวลึกลับที่เขาพบบนดาดฟ้า ส่งผลให้จุนเปกลับสรุปว่าผู้หญิงคนนั้นคือ นิชิโนะ สึคาสะ หญิงสาวที่สวยที่สุดในโรงเรียนมัธยมต้นอิสึมิซากะ ที่ทำให้จุนเปถึงกับตะลึงเมื่อได้พบกันครั้งแรก จุนเปตัดสินใจที่จะสารภาพรักกับสึคาสะ ทั้งๆ ที่เธอไม่เคยตอบรับคำสารภาพรักของใครมาก่อน และด้วยคำแนะนำของอายะ การสารภาพรักครั้งนี้จึงเกิดขึ้นแบบที่ไม่มีใครคาดคิด คือการสารภาพระหว่างที่กำลังโหนบาร์ (pull-up) และยิ่งไปกว่านั้นสึคาสะเองก็กลับตอบรับการสารภาพรักครั้งนี้อย่างที่ไม่มีใครคาดคิด แต่อย่างไรก็ตามในช่วงขณะเดียวกันนั้น สาวลึกลับกับกางเกงในลายสตรอเบอร์รี่นั้นกลับวิ่งหายไปจากสายตาของจุนเปอีกครั้ง และทำให้เขารู้ว่าสึคาสะไม่ใช่คนที่เขากำลังค้นหาอยู่

แต่ทั้งๆ ที่เกิดความผิดพลาดขึ้น จุนเปตัดสินใจที่จะสานต่อความสัมพันธ์ระหว่างเขากับสึคาสะต่อไป และเนื่องจากการสอบเข้ามัธยมปลายใกล้เข้ามา ทั้งสองตัดสินใจที่จะสอบเข้ายังมัธยมปลายอิสึมิซากะ โรงเรียนมัธยมปลายที่จุนเปจะสามารถทำความฝันให้เป็นจริงขึ้นมาได้ และอายะเองก็ได้กลายมาเป็นคนช่วยสอนพิเศษในตอนเช้าเพื่อเตรียมสอบของทั้งสองคน รักสามเส้าระหว่างวัยรุ่นทั้งสามคนจึงได้เริ่มต้นขึ้นอย่างช้าๆ

จนถึงในวันสอบเข้าของมัธยมปลายอิสึมิซากะ จุนเปจึงได้พบว่าสาวลึกลับบนดาดฟ้าคนนั้นจริงๆ แล้วคืออายะ หลังจากที่เธอปรากฏตัวในวันสอบ ด้วยการปล่อยผมให้ยาวสยายและถอดแว่นตาอันนั้น เมื่อสึคาสะรู้ถึงความรู้สึกของจุนเปที่มีต่ออายะที่กำลังค่อยๆ เติบโตขึ้นนั้น เธอตัดสินใจที่จะเรียนต่อที่มัธยมปลายโออุมิแทน เพราะถ้าเธอยังเดินตามอายะอยู่ต่อไป เธอจะไม่มีทางเอาชนะใจของจุนเปมาเป็นของเธอคนเดียวได้

ในระหว่างช่วงจบการศึกษาจากมัธยมต้นนั้น จุนเปได้รับกล้องวิดีโอเป็นรางวัลที่สามารถสอบเข้ามัธยมปลายได้ แต่ทว่ากล้องวิดีโอนั้นกลับพังตั้งแต่เริ่มการใช้งาน ระหว่างการทะเลาะกับหญิงสาวอีกคนหนี่ง คิตาโอจิ ซัตสึกิ ก่อนที่จุนเปพบต่อมาในภายหลังว่าเธอเป็นเพื่อนร่วมชั้นในอิสึมิซากะ แม้ว่าในตอนแรกทั้งสองจะดูเหมือนไม่ถูกชะตากัน แต่หลังจากการทำความรู้จักกันมากขึ้นและเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นรอบๆ ตัวของทั้งสอง จุนเปและซัตสึกิได้กลายมาเป็นเพื่อนที่ดีต่อกัน จนกระทั่งเธอเองก็ตกหลุมรักจุนเปในที่สุด

หลังจากที่จุนเปค้นพบว่าชมรมภาพยนตร์ของอิสิมิซากะที่เขาใฝ่ฝันนั้นไม่มีอยู่แล้ว จุนเป อายะ ซัตสิกิ โคมิยามะและเพื่อนร่วมชั้นผู้ซึงชื่นชอบการถ่ายรูปหญิงสาว โซโตมูระ ฮิโรชิ ได้รวมตัวกันเพื่อสร้างชมรมขึ้นมาใหม่ โดยภาพยนตร์เรื่องแรกเริ่มขึ้นเมื่อปิดเทอมฤดูร้อนครั้งแรกของชีวิตมัธยมปลาย ด้วยการกำกับของจุนเป บทหนังของอายะ ซัตสึกิและโคมิยามะรับบทเป็นตัวละครหลักทั้งสองของเรื่อง ภาพยนตร์เรื่องนี้ได้รับความสนใจและเสียงชื่นชมอย่างน่าประหลาดใจเมื่อฉายในงานเทศกาลรันเซ็น งานเทศกาลประจำปีของอิสึมิซากะ

จนกระทั่งก่อนวันคริสต์มาสต์ เรื่องราวความรักอันวุ่นวายระหว่างจุนเปและหญิงสาวทั้งสามคนก็มาถึงจุนหักเห เมื่อสึคาสะไม่สามารถจะทนกับความสัมพันธ์ที่ไม่แน่นอนระหว่างเธอและจุนเปได้อีกต่อไป และตัดสินใจยุติความสัมพันธ์ของทั้งสองลง เหตุการณ์นี้เกิดขึ้นพร้อมๆ กับการกลับเข้ามาในชีวิตของจุนเปอีกครั้งของมินามิโตะ ยูอิ เพื่อนในวัยเด็กของจุนเป ในการกลับมาสอบเข้ามัธยมปลายโออุมิ โรงเรียนเดียวกับที่สึคาสะเรียนอยู่ แม้ว่าการปรากฏตัว รวมทั้งนิสัยบางอย่างที่ยังแก้ไม่หายของเธอจะทำให้ชีวิตของจุนเปยุ่งยากมากขึ้นกว่าปกติก็ตาม แต่ต่อมาแม้ว่าจะไม่ตั้งใจ แต่ยูอิก็เป็นคนที่ทำให้จุนเปและสึคาสะกลับมาเป็นเพื่อนกันได้อีกครั้งหนึ่ง

เรื่องราวต่อมาของ Ichigo 100% จึงเป็นการพัฒนาความสัมพันธ์ระหว่างจุนเปและหญิงสาวทุกคน ตัดสลับไปมาระหว่างเรื่องราวของการเรียน งานพิเศษของจุนเปที่โรงภาพยนตร์ และการถ่ายภาพยนตร์เพื่องานเทศกาลรันเซ็นของอิสึมิซากะ จนกระทั่งถึงช่วงมัธยมปลายปีสุดท้าย ความสัมพันธ์ที่ยุ่งเหยิงทั้งหมดนี้ได้ถูกทำลายลง โดยการสารภาพรักของสึคาสะต่อจุนเปที่ต้องการกลับมาให้ทั้งสองกลับมาคบกันอีกครั้ง ในการสารภาพรักที่เหมือนกับจุนเปทำในครั้งแรก คือในระหว่างการโหนบาร์ และสุดท้ายจุนเปก็พบว่าคนที่เขารักจริงๆ คือสึคาสะ ความสัมพันธ์ของคนทั้งสองจึงกลับมาเป็นคู่รักอีกครั้งหนึ่ง

เรื่องราวในช่วงสุดท้ายนั้น กลับมาเป็นรักสามเส้าอีกครั้งของจุนเป สึคาสะ และอายะ พร้อมๆ กับการสานต่อความฝันของคนทั้งสาม ความฝันในการสร้างภาพยนตร์ของจุนเป การเป็นนักเขียนของอายะ และความฝันในการเป็นพาติซิเย่ (เชฟทำขนม) ของสึคาสะ ด้วยความฝันของสึคาสะนี้เองทำให้หลังจากเรียนจบมัธยมปลายแล้ว เธอจะไปเรียนต่อที่ฝรั่งเศส ทำให้ก่อนการจบการศึกษา ในวันวาเลนไทน์ครั้งสุดท้ายของเรื่องนี้ ทั้งสองตัดสินใจแยกทางกันอีกครั้ง เพื่อเดินตามความฝันของตัวเอง แต่เหตุการณ์นี้เองทำให้ทั้งสองรู้ว่าความรักที่มีต่อกันมีค่ามากเพียงใด และสัญญาว่าจะพบกันอีกเมื่อสึคาสะกลับมาที่ญี่ปุ่นอีกครั้ง

ในตอนสุดท้ายของเรื่องนี้ ถูกจัดไว้ในอีก 4 ปีต่อมาหลังจากจบการศึกษา ในการรวมตัวอีกครั้งของอดีตสมาชิกชมรมภาพยนตร์ของอิสึมิซากะที่ร้านอาหารในเกียวโตของซัตสึกิ หลังจากการชนะเลิศรางวัลใหญ่ในการเขียนนวนิยายของอายะ โคมิยามะและโซโตมูระร่วมมือกันต่อตั้งบริษัทโปรดักชั่น จุนเปก็ได้พิสูจน์ตัวเองในการเป็นผู้กำกับ และขอให้อายะรอในวันที่เขาพร้อมที่จะทำภาพยนตร์จากสมุดบันทึกในวันนั้นให้เป็นจริงขึ้นมา ในฉากสุดท้ายของเรื่องนี้เป็นการพบกันอีกครั้งของจุนเปและสึคาสะ ด้วยบทสนทนาสั้นๆ ที่ทำให้เรารู้ว่าความรักของคนทั้งสองไม่สามารถถูกจำกัดได้ด้วยเวลาและระยะทาง และทั้งสองก็กลับมาเป็นคู่รักกันอีกครั้งหนึ่ง

ในตอนพิเศษรักครั้งแรกในเกียวโตนั้น เป็นเรื่องราวเกี่ยวกับความรักครั้งของโซโตมูระ มิซึสึ น้องสาวของโซโตมูระ ฮิโรชิ กับอุจิบะ ชายหนุ่มผู้มีความใฝ่ฝันที่จะเป็นนักเขียนการ์ตูน ในระหว่างที่เธอเป็นนักศึกษาในเกียวโต

ตัวละคร[แก้]

ตัวละครหลัก[แก้]

มานากะ จุนเป.jpg
มานากะ จุนเป
(ญี่ปุ่น: 真中淳平 Manaka Junpei ?)
พากย์เสียงโดย : เคนอิจิ ซุซุมูระ
วันเกิด 10 พฤษภาคม (ราศีพฤษภ)
มานากะเป็นตัวละครหลักของเรื่องนี้ ในชื่อของเขา คำว่า "นากะ" (中) แปลว่าแก่นหรือศูนย์กลางในภาษาญี่ปุ่น ซึ่งมาจากตัวละครที่เป็นศูนย์กลางของเรื่อง ที่ถูกล้อมรอบด้วยหญิงสาวทั้ง 4 ทิศ มานากะเป็นเด็กหนุ่มธรรมดา ที่ต้องเผชิญปัญหาและความยุ่งยากเกี่ยวกับความสัมพันธ์ระหว่างเขากับหญิงสาวทั้งหมดของเรื่อง แม้ว่าเขาออกจะลามกและดูทึ่มๆ แต่ด้วยความอ่อนโยน ใจดี ไม่เห็นแก่ตัว รวมทั้งยังเป็นบุคคลที่เป็นที่พึ่งพาได้ในเวลาคับขัน ทั้งหมดดึงดูดหญิงสาวในเรื่องให้ตกหลุมรักเขา แต่ด้วยความผูกพันที่เพิ่มขึ้นเรื่อยๆ ระหว่างเขาและหญิงสาวทุกคน ทำให้เกิดความลังเลใจของมานากะจนทำให้ไม่สามารถตัดสินใจให้เลือกใครลงไปได้ แต่เมื่อเวลาผ่านไปเหตุการณ์ต่างๆ ที่เข้ามาทำให้เขาค่อยๆ เติบโตเป็นผู้ใหญ่มากขึ้น จนสุดท้ายเขาก็สามารถที่จะเลือกและรักหญิงสาวคนหนึ่งได้อย่างหมดใจ ความฝันของมานากะคือสร้างและการกำกับภาพยนตร์ แม้ว่าจะไม่ได้เรียนรู้ทางด้านนี้มาก่อน แต่ด้วยการศึกษาด้วยตัวเองรวมกับความสามารถของการกำกับและลำดับภาพ (Cinematography) ทำให้งานของเขามีความน่าสนใจและมีลักษณะโดดเด่นจากงานผู้ของอื่น ถึงแม้ว่ามานากะจะไม่สามารถสอบเข้ามหาวิทยาลัยทางด้านภาพยนตร์ได้ ในตอนสุดท้ายของเรื่องนี้ มานากะเริ่มมีชื่อเสียงในฐานะผู้กำกับ และถูกเชิญเข้าสู่บริษัทของคาโดกุระ
โทโจ อายะ.jpg
โทโจ อายะ
(ญี่ปุ่น: 東城 綾 Tōjō Aya ?)
พากย์เสียงโดย : มามิโกะ โนโตะ
วันเกิด 14 มกราคม (ราศีมังกร)
อายะเป็นสาวลึกลับที่สวมกางเกงในลายสตรอเบอร์รี่ที่มานากะพบบนดาดฟ้าในตอนแรกของเรื่องนี้ คำว่า "โท" (東) คำแรกในชื่อของเธอนั้นหมายถึงทิศตะวันออก หนอนหนังสือขี้อายคนนี้ แทบจะไม่เป็นที่สังเกตของใครๆ ในช่วงมัธยมต้น เนื่องจากแว่นตาอันใหญ่และทรงผมเปียสองข้างที่ไม่เข้ากับเธอ แต่ทุกอย่างกลับเปลี่ยนจากหน้ามือเป็นหลังมือ หลังจากที่เธอปล่อยผมดำยาวสยายและถอดแว่นตาอันนั้น แต่บุคลิกของเธอก็แทบจะไม่เปลี่ยนแปลงเธอยังคงเป็นคนขี้อายและซุ่มซ่ามไม่ต่างจากเดิม ด้วยหน้าอกที่ใหญ่ของอายะนั้น ทำให้นอกจากซัตสึกิแล้วเรื่องนี้มักจะเล่นตลกกับหน้าอกของเธออยู่เสมอๆ อายะเป็นนักเขียนที่มีพรสวรรค์ เธอได้รับรางวัลมากมายจากนวนิยายที่เขียน และเธอก็ทำหน้าที่เขียนบทภาพยนตร์ทั้งสามเรื่องของชมรมภาพยนตร์ รวมถึงรับบทเป็นนางเอกในภาพยนตร์เรื่องสุดท้ายอีกด้วย อายะและมานากะร่วมกันสร้างภาพยนตร์ที่จะมีบทหนังจากอายะและกำกับด้วยมานากะที่เป็นความฝันของคนทั้งสองในช่วงมัธยมปลาย ไปพร้อมๆ กับการพัฒนาความรู้สึกที่เธอมีต่อมานากะ แต่ด้วยการเก็บความรู้สึกนี้ไว้ภายในเกือบตลอดทั้งเรื่อง ทั้งๆ ที่เธอเองอาจจะเป็นคนที่มานากะชอบที่สุดในบรรดาหญิงสาวทุกคน มีเพียงช่วงเวลาของการถ่ายภาพยนตร์และงานโรงเรียนในช่วงมัธยมปลายปีสุดท้ายเท่านั้นที่เธอสามารถบอกความรู้สึกนี้ออกไป แต่โชคร้ายที่ความรักของเธอไม่คืนกลับมาเนื่องจากความสัมพันธ์ของมานากะและนิชิโนะ จนกระทั่งช่วงสุดท้ายของเรื่อง อายะจึงสามารถปล่อยวางและเดินหน้าต่อไปได้ หลังจากจบการศึกษาแล้ว อายะกลายเป็นนักเขียนนวนิยายที่ประสบความสำเร็จ สามารถคว้ารางวัลต่างๆ มาได้มากมาย และยังคงรอวันที่มานากะจะสร้างภาพยนตร์จากนิยายในสมุดโน้ตที่เป็นจุดเริ่มต้นความสัมพันธ์ของคนทั้งสองให้เป็นจริงขึ้นมา
นิชิโนะ สึคาสะ
(ญี่ปุ่น: 西野つかさ Nishino Tsukasa ?)
พากย์เสียงโดย : เมงุมิ โทโยงุจิ
วันเกิด 16 กันยายน (ราศีกันย์)
สึคาสะเป็นคนรักคนแรกและคนเดียวในเรื่องนี้ของจุนเป คำว่า "นิชิ" (西) ในชื่อของเธอนั้นหมายถึงทิศตะวันตก หญิงสาวที่กล่าวกันว่าสวยที่สุดในโรงเรียนมัธยมต้นอิสึมิซากะ สึคาสะเป็นคนมองโลกในแง่ดี เธอมักจะเข้าใจและสนับสนุนในสิ่งที่จุนเปทำในแทบจะทุกเรื่อง และในทางกลับกันเธอก็มักจะแสดงออกตรงๆ ให้เขาได้รับรู้ในสิ่งที่เธอกำลังรู้สึกหรือต้องการจากจุนเป ในตัวละครหญิงทั้ง 4 คนนั้น บุคลิกของเธอเปลี่ยนแปลงมากที่สุด ในตอนต้นของเรื่องสึคาสะดูเป็นผู้หญิงใจร้อนและเอาแต่ใจตัวเอง แต่เมื่อเวลาค่อยๆ ผ่านไปความเป็นผู้ใหญ่และความอ่อนโยนของเธอค่อยๆ เข้ามาแทนที่ ด้วยสิ่งเหล่านี้รวมถึงหน้าตาของเธอ ทำให้สึคาสะมีกลุ่มผู้ชายมารุมล้อมเธออยู่เสมอ (ซึ่งจุนเปเป็นคนทำให้กลุ่มคนเหล่านี้สลายไป) จนถึงขนาดกลายเป็นการประท้วงย่อยๆ หลังจากข่าวลือที่ว่าเธอกำลังจะแต่งงานกับฮิงุเระ
แม้ว่าเธอจะไม่ได้เรียนทิ่อิสึมิซากะ สึคาสะมีบทบาทในชมรมภาพยนตร์ไม่น้อย เธอมักจะแสดงออกถึงความสนใจในการมีส่วนร่วมในงานชองจุนเป และเธอยังแสดงบทนางเอกในภาพยนตร์เรื่องที่สองชมรมอีกด้วย สึคาสะมีความสนใจในการทำอาหารและการทำขนมที่เธอสามารถทำได้อย่างยอดเยี่ยม ความฝันหนึ่งของเธอคือการเป็นพาทิซิเย่หรือเชฟทำขนม จุนเปและสึคาสะมักจะเป็นกำลังใจและแรงผลักดันให้กับความฝันของกันและกัน เพื่อความฝันของเธอที่จะไปเรียนต่อที่ฝรั่งเศสหลังจากจบการศึกษา ทำให้ทั้งสองคนตัดสินใจแยกทางกันเพื่อให้ความฝันของทั้งสองเดินทางต่อไป ในฉากสุดท้ายของเรื่องนี้เป็นการพบกันอีกครั้งของจุนเปและสึคาสะหลังจากเวลา 4 ปี และทั้งสองก็ได้กลับมาเป็นคู่รักกันอีกครั้ง
คิตะโอจิ ซัตสึกิ.jpg
คิตะโอจิ ซัตสึกิ
(ญี่ปุ่น: 北大路さつき Kitaōji Satsuki ?)
พากย์เสียงโดย : ซานาเอะ โคบายาชิ
วันเกิด 3 พฤษภาคม (ราศีพฤษภ)
สาวนักกีฬาคนสวย ด้วยลักษณะนิสัยคล้ายกับผู้ชาย โผงผางและตรงไปตรงมา ทำให้เธอมีเสน่ห์ในหมู่ผู้ชายส่วนใหญ่ โดยเฉพาะกับผู้ชายในชมรมกีฬา คำว่า "คิตะ" (北) คำแรกในชื่อของเธอนั้นหมายถึงทิศเหนือ แม้ว่าเหตุการณ์ตอนที่พบกันครั้งแรกจะทำให้ซัตสึกิกับมานากะไม่ถูกชะตากัน แต่เมื่อเวลาผ่านไปเธออาจจะเป็นผู้หญิงที่มานากะสนิทด้วยมากที่สุด ทั้งสองคนมีความสนใจในเรื่องต่างๆ คล้ายกัน มีความสุขเวลาที่อยู่ด้วยกันสองคน จนทำให้ซัตสึกิเริ่มพัฒนาความรู้สึกที่มีต่อมานากะ จนเธอเป็นคนแรกที่สารภาพรักกับเขาแม้ว่ามันจะดูเหมือนหลุดออกจากปากก็ตาม แต่ความรักของเธอที่มีต่อมานากะกลับดูชัดเจนและมั่นคงต่อเขามากที่สุดในบรรดาหญิงสาวทุกคน
ซัตสึกิเป็นผู้ร่วมก่อตั้งชมรมภาพยนตร์ขึ้นมาใหม่อีกครั้งตามคำเชิญของมานากะ และเธอก็ยังเป็นนางเอกในภาพยนตร์เรื่องแรกของชมรมอีกด้วย แต่อย่างไรก็ตามดูเหมือนความรักของเธอที่มีต่อมานากะนั้นมักจะไม่ค่อยได้รับการตอบกลับมา ด้วยรูปร่างอันน่าดึงดูดของซัตสึกิ และขนาดของหน้าอกที่ใหญ่นั้น ทำให้หลายๆ ครั้งที่ซัตสึกิมักจะใช้ร่างกายของเธอเพื่อบอกถึงความรักที่เธอมีต่อเขา จนกระทั่งถึงตอนท้ายของเรื่องเธอจึงสามารถเข้าใจว่าเธอคงสามารถเป็นเพื่อนกับเขาได้เท่ากัน แต่เธอก็ยังหวังอยู่ในใจว่าในสักวันเขาจะกลับมาและเลือกเธอในที่สุด หลังจากจบการศึกษาแล้วซัตสึกิย้ายไปยังเกียวโตเพื่อรับช่วงต่อในเรียวกัง (ร้านอาหารญี่ปุ่นชั้นสูง) ของญาติที่ขาดคนรับช่วงต่อ ซึ่งเป็นสถานที่รวมตัวอีกครั้งของชมรมภาพยนตร์ในอีก 4 ปีต่อมาในตอนสุดท้ายของเรื่องนี้ ซัตสึกิยังคงความเป็นเพื่อนสนิทและติดต่อกับโซโตมูระ มิซึสึที่เรียนต่อมหาวิทยาลัยโดสิกายะในเกียวโตอยู่เสมอๆ
มินามิโตะ ยูอิ.jpg
มินามิโตะ ยูอิ
(ญี่ปุ่น: 南戸 唯 Minamito Yui ?)
พากย์เสียงโดย : นานะ มิซุกิ
วันเกิด 31 มีนาคม (ราศีเมษ)
ยูอิเป็นเพื่อนบ้านและเพื่อนสนิทของจุนเปตั้งแต่ชั้นประถม ก่อนที่ครอบครัวของเธอจะย้ายไปยังชนบทที่ห่างไกล ยูอิมักจะทำตัวเหมือนกับน้องสาวของจุนเปมากกว่าเพื่อนสนิททั่วๆ ไป เธอไม่ค่อยอายที่จะอยู่กับเขา แม้กระทั่งชอบถอดเสื้อผ้าในขณะที่นอนบนเตียงของจุนเปอีกซ้ำไป คำว่า "มินามิ" (南) ในชื่อของเธอนั้นหมายถึงทิศใต้ แม้ว่ายูอิจะเป็นตัวละครหลักทั้ง 4 คนในเรื่อง เธอแสดงออกถึงความรู้สึกที่มีต่อเขาในตอนต้นของเรื่องเพียงเล็กน้อย ในขณะที่เธอยังอาศัยอยู่กับครอบครัวของจุนเป และทำตัวเหมือนน้องสาวมากกว่าหลังจากที่เธอย้ายออกมาอยู่คนเดียว ยูอิมีความคลั่งไคล้ต่อขนมหวานมากโดยเฉพาะช็อกโกแลตและเค้ก เธอนับถือนิชิโนะในฐานะของผู้หญิงที่เธอยากเป็น และมีช่วงสั้นๆ ที่ดูเหมือนเธอจะชอบโอคุสะอีกด้วย แม้ว่าในตอนท้ายของเรื่องเธอแทบจะไม่ได้ปรากฏตัวออกมา แต่ยูอิก็ยังคงเป็นที่นึกถึงของจุนเปในยามลำบากเสมอๆ

ตัวละครรอง[แก้]

โคมิยามะ ริคิยะ.jpg
โคมิยามะ ริคิยะ
(ญี่ปุ่น: 小宮山力也 Komiyama Rikiya ?)
พากย์เสียงโดย : วาตารุ ทาคางิ
เพื่อนสนิทของมานากะตั้งแต่สมัยมัธยมต้น ซึ่งเขาเองที่มีส่วนทำให้มานากะสารภาพรักกับนิชิโนะเป็นครั้งแรก ด้วยบุคลิกของผู้ชายที่มักจะผิดหวังกับความรัก เนื่องด้วยหน้าตาที่คล้ายกับกอริลล่าผสมกับปลาหมึกยักษ์ และเขาก็มักจะใช้ความสามารถในการทำท่าล้อเลียนตัวเองนี้ในการสร้างความประทับใจให้กับผู้หญิง แต่ถึงแม้ทั้งหมดนี้ผสมรวมกับความลามกของเขา โคมิยามะกลับมีแฟนเป็นคนแรก แม้ว่าดูเหมือนว่าเธอจะทิ้งเขาในเวลาต่อมาก็ตาม ในตอนสุดท้ายนั้นโคมิยามะก็เข้าร่วมกับบริษัทโปรดักชั่นของโซโตมูระหลังจากจบการศึกษา
ฮิโรชิ โซโตมูระ.jpg
โซโตมูระ ฮิโรชิ
(ญี่ปุ่น: 外村ヒロシ Sotomura Hiroshi ?)
พากย์เสียงโดย : ยูจิ อุเอดะ
เพื่อนร่วมชั้นมัธยมปลายของมานากะ ผู้มีความคลั่งไคล้ในการถ่ายรูปผู้หญิงเพื่อนำไปลงในเวปไซต์ของเขาที่ชื่อ เมล่อน 100% นอกจากความลามกของเขาที่เห็นได้ชัด โซโตมูระเป็นหนึ่งในผู้เริ่มต้นในการก่อตั้งชมรมภาพยนตร์ขึ้นมาใหม่อีกครั้ง แม้ว่าในตอนแรกเขาเพียงต้องการนำอุปกรณ์และเงินทุนของชมรมเพื่อขยายเวปไซต์ของเขาเท่านั้น ถึงบุคลิกของเขาจะเป็นอย่างนี้ โซโตมูระนั้นเป็นนักเรียนที่มีผลการเรียนอันดับหนึ่งของอิสึมิซากะ (โทโจเป็นอันดับสอง) ในบรรดาเพื่อนของมานากะ โซโตมูระเป็นผู้รับฟังในเรื่องความความสัมพันธ์อันน่าปวดหัวของมานากะเกือบทั้งหมด ซึ่งคำแนะนำของเขาก็มักจะเป็นคำแนะนำที่ดีอย่างน่าประหลาด ส่วนในเรื่องของความรักนั้นดูเหมือนว่าเขาจะหลงรักน้องสาวของตัวเอง ทำให้เราไม่ค่อยเห็นเขาพูดถึงหญิงสาวคนอื่นในแง่ความรักมากนัก หลังจากจบการศึกษาแล้ว เขาเข้าศึกษาต่อในมหาวิทยาลัยโตเกียว (โทได) และเริ่มตั้งบริษัทโปรดักชั่นของตัวเองขึ้นหลังจากนั้น
โซโตมูระ มิสึซึ
(ญี่ปุ่น: 外村美鈴 Sotomura Misuzu ?)
พากย์เสียงโดย : เอริโกะ คาวาซากิ
วันเกิด 25 พฤษภาคม (ราศีเมถุน)
น้องสาวคนสวยของฮิโรชิ มิซึสึนั้นแตกต่างจากพี่ชายของเธออย่างสิ้นเชิง เธอเป็นคนเอาจริงเอาจัง ออกจากปากร้าย และชอบวิจารณ์คนอื่นเสมอๆ มิซึสึเข้าร่วมชมรมภาพยนตร์ในฐานะของรองประธานชมรมและผู้ช่วยผู้กำกับ เธอพบกับมานากะครั้งแรกด้วยการถกเถียงในภาพยนตร์เรื่องหนึ่ง แต่ทั้งๆ ที่มีความสนใจในเรื่องเดียวกัน มิซึสึเป็นผู้หญิงเพียงไม่กี่คนในเรื่องนี้ไม่ตกหลุมรักมานากะ ในความเป็นจริงเธอออกจะไม่ชอบหน้าเขาจากการที่เขาไม่สามารถตัดสินใจลงเอยกับหญิงสาวคนใดคนหนึ่งได้ รวมถึงการที่มิซึสึนับถืออายะในความสามารถในการเขียนของเธอ ทำให้เธอค่อนข้างสับสนที่จะเอาใจช่วยในความรักของอายะกับผู้ชายที่เธอไม่ชอบหน้า ทั้งหมดทำให้เธอออกจะวิจารณ์มากกว่ามานากะคนอื่นๆ แม้ว่าในภายหลังเธอจะยอมรับ (กับตัวเธอเอง) ว่าในการที่มานากะสามารถสร้างภาพยนตร์ขึ้นมาจากคนไม่กี่คนตั้งแต่ชั้นมัธยมปลายเป็นสิ่งที่น่าทึ่ง หลังจากจบการศึกษาแล้วมิซึสึเข้าเรียนต่อมหาวิทยาลัยโดสึกายะในเกียวโต แม้ว่าเธอจะมีปัญหากับซัตสึกิบ่อยครั้ง แต่ในตอนท้ายเรื่องนั้นเธอยังคงติดต่อกับซัตสึกิที่ทำงานในเกียวโตเช่นเดียวกันเสมอๆ
จินามิ ฮาชิโมโต.jpg
ฮาชิโมโตะ จินามิ
(ญี่ปุ่น: 端本ちなみ Hashimoto Chinami ?)
พากย์เสียงโดย : ไอ ชิมิซุ
วันเกิด 16 ตุลาคม (ราศีตุลย์)
สาวเขี้ยวเสน่ห์ นักขุดทอง ใจเร็วคนนี้อยู่ปีเดียวกับมิซึสึ จินามิมักจะใช้หน้าตาและลักษณะที่เหมือนเด็กที่น่ารักของเธอหลอกล่อผู้ชายเพื่อให้ได้ในสิ่งที่เธอต้องการ จินามิเข้าร่วมชมรมภาพยนตร์จากการช่วยเหลือกึ่งไม่เต็มใจของมานากะที่ใช้เขาเป็นข้ออ้างในการเลิกกับแฟนเก่าของเธอ แม้ว่าจะไม่ได้มีความรู้สึกพิเศษต่อมานากะ จินามิก็มักจะสนใจเขาในแง่ของผู้ชายที่เธอไม่สามารถควบคุมได้ แต่ท่ามกลางความประหลาดใจของทุกคน เธอกลับลงเอยกับโคมิยามะอย่างที่ไม่มีใครเคยคิด แม้ดูเหมือนว่าเธอจะทิ้งเขาในเวลาสั้นๆ ก็ตาม หลังจากจบการศึกษาจินามิเข้าร่วมเป็นนางแบบกับบริษัทโปรดักชั่นของโซโตมูระ โดยมีโคมิยามะเป็นผู้จัดการส่วนตัวของเธอ
คุโรกาว่า ชิโอริ.jpg
คุโรกาว่า ชิโอริ
(ญี่ปุ่น: 黒川 栞 Kurokawa Shiori ?)
พากย์เสียงโดย : มิตสึกิ ไซงะ
เธอเป็นครูสอนเลขที่อิสึมิซากะ และเป็นอาจารย์ที่ปรึกษาของชมรมภาพยนตร์ แม้ว่าภายนอกเธอจะเป็นผู้หญิงสวย รูปร่างดี แต่ด้วยนิสัยแบบฉบับของผู้ใหญ่ที่ไร้ความรับผิดชอบและเหลี่ยมจัด เธอถึงขนาดเอาเงินรางวัลของชมรมไปทำผมทีเดียว ทำให้ผู้ชายหลายๆ คนหนีจากชีวิตของเธอ และมักจะเป็นสาเหตุที่ทำให้เธอดื่มเหล้าเสมอๆ แต่เราก็มักจะพบว่าเธอเป็นคนช่วยสนับสนุนชมรม และยังเป็นนางเอกในภาพยนตร์ของชมรมในสมัยก่อนที่ได้รับรางวัลชนะเลิศในการประกวดนักเรียน ที่เป็นแรงบันดาลใจให้กับมานากะในการกำกับภาพยนตร์อีกด้วย
อามาจิ.jpg
อามาจิ
(ญี่ปุ่น: 天地 Amachi ?)
พากย์เสียงโดย : เรียวทาโร่ โอคิอายุ
พันธมิตรหรือชายในฝันของผู้หญิง น่าจะเป็นคำนิยามของผู้ชายคนนี้ ด้วยหน้าตาที่หล่อเหลาและความเป็นสุภาพบุรุษของเขา ทำให้เขาไม่เคยปฏิเสธคำขอร้องต่างๆ ของผู้หญิง ทำให้เขามีผู้หญิงล้อมรอบตัวเสมอๆ แม้ว่าเขาออกจะทำตัวเปิ่นๆ ไปบ้างเป็นบางครั้ง อามาจิเป็นคู่แข่งคนสำคัญของมานากะในการครอบครองหัวใจของอายะ เขาทำทุกอย่างแม้กระทั่งทำตัวเย็นชาเพื่อทิ้งกลุ่มผู้หญิงที่ตามเขาเพื่อพิสูจน์ความรักที่มีต่อเธอ อย่างไรก็ตามในช่วงงานเทศกาลรันเซ็นของอิสึมิซากะครั้งสุดท้ายในเรื่องนี้ ทุกอย่างก็กลับพังทลายลงเมื่อเขารู้ว่าคู่ร่วมงานของเธอไม่ใช่เขาหรือมานากะ อามาจิเป็นคนไม่กี่คนในเรื่องที่สามารถจำอายะได้ แม้ว่าเธอจะผูกผมเปียและใส่แว่นตาอันใหญ่นั้นก็ตาม

ตัวละครอื่นๆ[แก้]

โอคุสะ.jpg
โอคุสะ
(ญี่ปุ่น: 大草 Ōkusa ?)
พากย์เสียงโดย : ทากาชิ คอนโด
เพื่อนของมานากะตั้งแต่มัธยมต้นอีกคนหนึ่ง โอคุสะเป็นดาราในทีมฟุตบอลของอิสึมิซากะ ด้วยความเป็นนักกีฬาและหน้าตาที่หล่อเหลา ทำให้เขามักจะมีสาวๆ รุมล้อมอยู่เสมอเช่นเดียวกับอามาจิ ด้วยประสบการณ์ของเขา ทำให้ในตอนต้นๆ ของเรื่องมานากะมักจะปรึกษาเรื่องราวอันน่าปวดหัวของเขากับโอคุสะ แต่ดูเหมือนโอคุสะเองก็ชอบนิชิโนะทำให้บางครั้งคำปรึกษาของเขาดูจะแปลกๆ ไปเหมือนกัน
ลุงเจ้าของโรงหนัง.jpg
ทาโย ซาบุโร่ (ลุงเจ้าของโรงหนัง)
ชายชราอายุ 72 ปีคนนี้เป็นเจ้าของโรงภาพยนตร์อิสึมิซากะที่มานากะทำงานพิเศษอยู่ และดูเหมือนว่าผู้ชายส่วนใหญ่ของเรื่องนี้จะลามก ซึ่งเขาก็เช่นกัน เขามักจะสาดน้ำใส่หญิงสาวที่เดินผ่านหน้าโรงภาพยนตร์ เพื่อที่จะให้เธอเข้ามาเปลี่ยนชุดที่เขาเตรียมไว้ให้ (การสาดน้ำใส่พื้นนี้มักทำเพื่อลดความร้อนให้กับบ้านในฤดูร้อนของญี่ปุ่น และส่วนใหญ่ทำในตอนเย็น) และมักจะสั่งเค้กจากร้านสึรึยะเพื่อที่จะให้นิชิโนะมาส่งให้ที่โรงภาพยนตร์เสมอๆ แต่กลับไม่ชอบจ่ายเงินค่าเค้ก ทั้งๆ ที่ลูกชายของเขาเป็นเจ้าของคฤหาสน์และตึกคาราโอเกะขนาดใหญ่
ป้าเจ้าของร้านเค้ก.jpg
ป้าเจ้าของร้านเค้ก
เป็นเจ้าของร้าน Patisserie ซุรุยะ


ฮิงุเระ ริวอิจิ (ญี่ปุ่น
日暮龍一 Higure Ryūichi ?)
เขาเป็นเชฟทำขนมระดับโลก ซึ่งยายของเขาเป็นเจ้าของร้านเค้กสึรึยะที่นิชิโนะทำงานพิเศษอยู่ เธอนับถือในตัวฮิรุเระมากโดยเฉพาะความสามารถของเขา แม้ว่าเวลาส่วนใหญ่ของเขาจะหมดไปกับการเดินทางไปทำงานยังต่างประเทศ ด้วยหน้าตาและรูปร่างราวกับเทพบุตรของเขา ทำให้ช่วงเวลาสั้นๆ ที่เขาจะกลับมาที่ญี่ปุ่นร้านเค้กจะคลาคล่ำไปด้วยผู้หญิงที่มาต่อคิวกันหน้าร้าน แม้ว่าทั้งฮิงุเระและนิชิโนะจะเคยถูกเข้าใจผิดว่าเป็นคู่หมั้นกันในช่วงสั้นๆ และก็เขามีใจให้เธอบ้าง แต่ดูเหมือนว่าฮิรุเระเข้าใจว่าเธอเหมาะสมที่จะอยู่กับมานากะมากกว่า
มุไค โคสึเอะ.jpg
มุไค โคสึเอะ
(ญี่ปุ่น: 向井こずえ Mukai Kozue ?)
พากย์เสียงโดย : คานะ อุเอดะ
วันเกิด 6 กรกฎาคม (ราศีกรกฎ)
โคสึเอะเป็นนักเรียนของโรงเรียนกวดวิชาที่มานากะและโทโจไปเรียนเพื่อการสอบเข้ามหาวิทยาลัย แม้ว่าทั้งหน้าตาและรูปร่างของเธอจะเป็นที่ดึงดูด แต่เธอกลับเป็นโรคกลัวผู้ชายขั้นรุนแรง โดยจะแข็งทื่อ และถึงกับมุดลงไปสั่นด้วยความกลัวเมื่อรู้ว่ามีผู้ชายเข้ามาใกล้ๆ ตัว แต่เป็นความตลกร้ายที่ว่าความเป็นจริงแล้ว ความคิดในหัวของเธอกลับเต็มไปด้วยจินตนาการโรแมนติกเชิงอิโรติกในสิ่งที่เธอกลัว โคสึเอะตกหลุมรักอย่างรวดเร็วกับมานากะ ผู้ชายคนแรกที่เธอรู้สึกสบายใจจนเป็นตัวของเธอเอง บุคลิกของเธอนั้นเหมือนกับขั้นกว่าของโทโจ เธอขี้อายกว่า พูดน้อยกว่า แม้กระทั่งหกล้มมากกว่าโทโจด้วยซ้ำไป
ไม อุราซาว่า.jpg
อุราซาว่า ไม
(ญี่ปุ่น: 浦沢 舞 Urasawa Mai ?)
พากย์เสียงโดย : ชิซุกะ อิโต
วันเกิด 29 พฤศจิกายน (ราศีพิจิก)
เธอเป็นเพื่อนของโทโจและโคสึเอะที่โรงเรียนกวดวิชา เธอเป็นคนคอยสนับสนุนกึ่งบงการให้โคสึเอะเดินหน้าเพื่อสานความสัมพันธ์กับมานากะเพื่อให้ทั้งคู่เป็นคู่รักกัน รวมถึงขอความช่วยเหลือจากโทโจ อย่างไรก็ตามทั้งอุราซาว่าและโคสึเอะไม่รู้ถึงความรู้สึกของโทโจที่มีต่อมานากะเลย
มิกิชิม่า.jpg
มิกิชิม่า
(ญี่ปุ่น: 右島 Migishima ?)
ชายเลือดร้อน ดูน่ากลัว ผู้มีรอยแผลเป็นรูปกากบาทบนหน้าผากคนนี้ เป็นเพื่อนร่วมโรงเรียนกวดวิชาอีกคนของมานากะ แม้ว่าเขาจะเคยเป็นเด็กมีปัญหามาก่อน แต่หลังจากได้รับแรงบันดาลใจจากอาจารย์ที่ปรึกษา เขาจึงตั้งใจจะสอบเพื่อเป็นครูให้ได้ มิกิชิม่าดูเหมือนจะมีใจให้กับโคสึเอะ และเธอก็ตอบกลับความรู้สึกของเขาในเวลาต่อมา
ซาทาเกะ.jpg
ซาทาเกะ
(ญี่ปุ่น: 左竹 Satake ?)
เพื่อนของมิกิชิม่า แม้ว่าเขาจะเข้าโรงเรียนกวดวิชาเพื่อหาสาวๆ แต่เนื่องจากบ้านเป็นโรงงานเล็กๆ เขาจึงมีความฝันที่จะเรียนต่อในมหาวิทยาลัยเพื่อนำความรู้ไปปรับปรุงกิจการของครอบครัว
โทโจ โชทาโร่.jpg
โทโจ โชทาโร่
(ญี่ปุ่น: 東城正太郎 Tōjō Shōtarō ?)
พากย์เสียงโดย : ทัตสึฮิสะ ซูซูกิ
น้องชายของอายะ แม้ว่าทั้งคู่จะเป็นพี่น้องกันทางสายเลือด แต่ทั้งคู่แทบจะไม่เหมือนกัน โชทาโร่ตัวสูงกว่าอายะมาก และมักจะบอกใครๆ ว่าเขาเป็นแฟนของอายะ เขาเป็นคู่เดทในเทศกาลรันเซ็นครั้งสุดท้ายของเรื่องนี้ และเป็นสาเหตุของความเข้าใจผิดของมานากะและอามาจิ
ฮารุกะ.jpg
โทโจ ฮารุกะ
(ญี่ปุ่น: 東城 遥 Tōjō Haruka ?)
ลูกพี่ลูกน้องของอายะ เรียนอยู่มหาวิทยาลัย
โชจิ.jpg
โชจิ
(ญี่ปุ่น: Shōji ?)
เจ้าของร้านเครปในสวนสาธารณะ ที่อายะไปกินประจำ
คาโดกุระ ชูว.jpg
คาโดกุระ ชู
(ญี่ปุ่น: 角倉 周 Kadokura Shū ?)
ผู้กำกับภาพยนตร์ที่มีชื่อเสียงและยังเป็นศิษย์เก่าของชมรม ผู้กำกับภาพยนตร์ที่เป็นแรงบันดาลใจให้กับมานากะเรื่องนั้น ด้วยผมยุ่งดกหนาและแว่นตากรอบหนา แม้ว่าเขาจะปรากฏตัวไม่กี่ฉากในเรื่องนี้ แต่ก็เป็นแรงกระตุ้นและผู้เปิดตาให้กับความฝันของมานากะเป็นอย่างมาก
อุจิบะ.jpg
อุจิบะ
(ญี่ปุ่น: 内場 Uchiba ?)
หนุ่มแว่น ร่างสูง (185 cm.) นักศึกษามหาวิทยาลัยโดจิกายะในเกียวโต เขามีความสามารถในการเขียนการ์ตูนขนาดที่กระทั่งมิซสึก็ยังยอมรับว่าหาคำมาวิจารณ์ไม่ได้ ทั้งสองค่อยๆ สนิทกัน ตกหลุมรักอย่างรวดเร็ว และกลายเป็นคู่รักในที่สุด ทั้งสองคนอยู่ด้วยกันในอีก 3 ปีต่อมา


แหล่งข้อมูลอื่น[แก้]