ออทโท ฟอน ฮับส์บูร์ก

จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี
ออทโท ฟอน ฮับส์บูร์ก
Otto von Habsburg Belvedere 1998 c.JPG

พระนามเดิม อาร์ชดยุกออตโตแห่งออสเตรีย (เจ้าฟ้าชายออตโตแห่งฮังการี)
อาร์ชดยุกออตโต มกุฎราชกุมารแห่งออสเตรีย-ฮังการี
ราชวงศ์ ราชวงศ์ฮับส์บูร์ก
ข้อมูลส่วนพระองค์
พระราชสมภพ 20 พฤศจิกายน พ.ศ. 2455
(ค.ศ. 1912)
สวรรคต 4 กรกฎาคม พ.ศ. 2554
พระราชบิดา สมเด็จพระจักรพรรดิคาร์ลที่ 1 แห่งออสเตรีย
พระราชมารดา เจ้าหญิงซีต้าแห่งบูร์บอง-ปาร์มา
พระมเหสี เจ้าหญิงเรจิน่าแห่งแซ็กซ์-ไมนินเจน
พระราชโอรส/ธิดา อาร์ชดัชเชสแอนเดรีย
อาร์ชดัชเชสโมนิก้า
อาร์ชดัชเชสไมเคิลล่า
อาร์ชดัชเชสกาเบีรยลล่า
อาร์ชดัชเชสวาร์ลบูก้า
อาร์ชดยุกคาร์ล
อาร์ชดยุกจอร์ช

ออตโต ฟอน ฮับส์บูร์ก มกุฎราชกุมารแห่งออสเตรีย ฮังการี โครเอเชีย และโบฮีเมีย (อังกฤษ: Otto von Habsburg; พระนามเต็ม: ฟรานซ์ โจเซฟ ออตโต โรเบิร์ต มาเรีย แอนตัน คาร์ล แมกซ์ เฮ็นริค ซิกส์ตัส เซเวอร์ เฟลิกซ์ เรเนตัส ลุดวิก แกตัน พิอุส อิกเนเชียส วอน ฮับส์บูร์ก-ลอร์เรน; Franz Joseph Otto Robert Maria Anton Karl Max Heinrich Sixtus Xaver Felix Renatus Ludwig Gaetan Pius Ignatius von Habsburg-Lorraine) (20 พฤศจิกายน พ.ศ. 2455 - 4 กรกฎาคม พ.ศ. 2554) ทรงเป็นอดีตประมุขแห่งราชวงศ์อิมพีเรียลของอดีตจักรวรรดิออสเตรีย-ฮังการี หรือออสเตรีย ฮังการี สาธารณรัฐเช็ก โครเอเชีย สโลวีเนีย สโลวาเกีย และบอสเนียและเฮอร์เซโกวีนา เป็นพระโอรสองค์โตในสมเด็จพระจักรพรรดิคาร์ลที่ 1 แห่งออสเตรีย (สมเด็จพระราชาธิบดีคาร์ลที่ 4 แห่งฮังการี) และ สมเด็จพระจักรพรรดินีซีต้าแห่งออสเตรีย พระองค์ทรงเป็นอดีตสมาชิกของสภาสหภาพยุโรป สมาคมคริสเตียนแห่งบาวาเรีย และทรงเคยเป็นประธานสหภาพแพนยุโรปนานาชาติ (International Paneuropean Union) อีกด้วย

พระราชประวัติ[แก้]

ขณะทรงพระเยาว์[แก้]

ออตโต ฟอน ฮับส์บูร์กเป็นพระโอรสองค์โตในสมเด็จพระจักรพรรดิคาร์ลที่ 1 และสมเด็จพระจักรพรรดินีซิตาแห่งออสเตรีย (พระนามเดิม: เจ้าหญิงซิต้าแห่งบูร์บอง-ปาร์มา) เสด็จพระราชสมภพเมื่อวันที่ 20 พฤศจิกายน พ.ศ. 2455 ณ วิลล่า วอร์ทอลล์ซ ใน ไรเชเนาว์ แอนด์ เดอ แรกซ์ ประเทศออสเตรีย พระองค์ทรงเข้าพิธีจุ่มศีล มื่อวันที่ 25 พฤศจิกายน พ.ศ. 2455 โดยพระคาร์ดินัลฟรานซ์ เซเวอร์ นากัล อาร์ชบิชอปแห่งเวียนนา บิดาทูนหัวคือ พระอัยกาของพระองค์ สมเด็จพระจักรพรรดิฟรานซ์ โจเซฟที่ 1 แห่งออสเตรีย (แทนพระองค์ อาร์ชดยุกฟรานซ์ เฟอร์ดินานด์แห่งออสเตรีย-เอสต์) ส่วนมารดาทูนหัวคือ พระอัยกีของพระองค์ เจ้าหญิงมาเรีย แอนโตเนียแห่งโปรตุเกส

เมื่อวันที่ 21 พฤศจิกายน พ.ศ. 2459 สมเด็จพระอัยกาของพระองค์สวรรคต ทำให้พระราชบิดาของพระองค์ทรงเถลิงวัลย์ราชสมบัติ เป็นสมเด็จพระจักรพรรดิคาร์ลที่ 1 ทำให้พระองค์ทรงเป็นมกุฎราชกุมารแห่งออสเตรีย-ฮังการี แต่เมื่อปี พ.ศ. 2461 ซึ่งเป็นจุดจบของสงครามโลกครั้งที่ 1 ราชวงศ์อิมพีเรียลถูกล้มล้าง ทำให้เกิดสาธารณรัฐออสเตรีย และสาธารณรัฐฮังการีขึ้น ทำให้ราชวงศ์จำต้องลี้ภัยไปอยู่ต่างแดน แต่เมื่อประเทศฮังการีได้สถาปนาเป็นราชอาณาจักรอีกครั้งหนึ่ง แต่ไม่มีราชวงศ์มาเป็นองค์พระประมุข ทำให้มิคลอส ฮอร์ตี้ เป็นผู้สำเร็จราชการแทนจนถึงปี พ.ศ. 2487 ทำให้ฮังการีเป็นราชอาณาจักรโดยปราศจากพระมหากษัตริย์

ช่วงเวลาการลี้ภัย[แก้]

ราชวงศ์อิมพีเรียลได้ใช้เวลาของการลี้ภัยที่ประเทศสวิตเซอร์แลนด์และเกาะมาไดร่าของประเทศโปรตุเกสซึ่งเกาะนี้เป็นสถานที่ที่สมเด็จพระจักรพรรดิคาร์ลที่ 1 พระบิดาเสด็จสรรคตกระทันหันเมื่อวันที่ 1 เมษายน พ.ศ. 2465 ทำให้พระองค์ทรงต้องสืบสันตติวงศ์ต่อจากพระราชบิดา ซึ่งในขณะนั้นมีพระชนมายุแค่ 10 พรรษาเท่านั้น ในขณะนั้นทางรัฐบาลออสเตรียได้ประกาศขับไล่ราชวงศ์ฮับส์บูร์กและทำการยึดทรัพย์สินของราชวงศ์มาเป็นสมบัติของชาติ โดยเรียกเหตุการณ์นั้นว่า Habsburgergesetzเมื่อวันที่ 3 เมษายน พ.ศ. 2462

พระองค์ทรงสำเร็จการศึกษาจากมหาวิทยาลัยคาทอลิกลอยเวน ประเทศเบลเยี่ยม โดยพระองค์ทรงศึกษาภาควิชาสังคมศาสตร์ และ รัฐศาสตร์

ช่วงเวลาการต่อต้านนาซี[แก้]

สมเด็จพระจักรพรรดิแห่งออสเตรีย
– ตำแหน่งในนาม –
พระราชวงศ์อิมพีเรียลแห่งออสเตรีย
Wappen Kaisertum Österreich 1815 (Klein).png
สมเด็จพระจักรพรรดิ
สมเด็จพระจักรพรรดินี
จัดการ: แม่แบบ  พูดคุย  แก้ไข

ในช่วงสงครามโลกครั้งที่ 2 ออตโต ฟอน ฮับส์บูร์ก ทรงใช้ชีวิตส่วนใหญ่ในกรุงวอชิงตัน ดี.ซี. ประเทศสหรัฐอเมริกา หลังจากทรงลี้ภัยจากประเทศเบลเยี่ยมและประเทศฝรั่งเศสกับพระราชมารดา และพระบรมวงศานุวงศ์พระองค์อื่นๆ โดยที่พระญาติของพระองค์ เจ้าฟ้าชายแมกซ์ ดยุกแห่งโฮเฮนเบอร์ก และเจ้าชายเออเนสต์แห่งโฮเฮนเบอร์กทรงถูกจับกุมในกรุงเวียนนา โดยคณะทหารรัฐประหารและถูกนำไปที่ศูนย์บัญชาการจนถึงสงครามสิ้นสุดลง ส่วนพระบรมวงศานุวงศ์อื่นๆก็เสด็จลี้ภัย หวังจะพึ่งพาประเทศพันธมิตรเช่น เบลเยี่ยม และฝรั่งเศส แต่เมื่อฝรั่งเศสถูกคุกคาม ราชวงศ์ก็เป็นอันต้องลี้ภัยไปยังประเทศโปรตุเกส โดยมีอริสติเดส เด ซลซา เมนเดส หนึ่งในคณะทูตของโปรตุเกสประจำเมืองบอร์ดูกซ์ ให้การช่วยเหลือ ในความเป็นผู้รักชาติอย่างแรงกล้าของพระองค์ พระองค์ทรงต่อต้านและขับไล่ทหารนาซีอย่างรุนแรงเมือ่ปีพ.ศ. 2481 หลังจากสงคราม พระองค์ทรงใช้ชีวิตส่วนใหญ่ที่ประเทศฝรั่งเศสและประเทศสเปน

แนวโน้มการหวนคืนครองบัลลังก์[แก้]

การชุมนุมเรียกร้องการสถาปนาพระราชวงศ์ ณ ใจกลางกรุงเวียนนา
การชุมนุมเรียกร้องในหัวข้อ 89 Jahre Republik Sind Genug!: 89ปี...มากพอแล้วสำหรับสาธารณรัฐ

เมื่อวันที่ 12 พฤศจิกายน พ.ศ. 2550 มีบุคคลบางกลุ่มได้จัดให้มีการชุมนุมเรียกร้องการฟื้นฟูสถาปนา พระราชวงศ์อิมพีเรียลออสเตรีย-ฮังการีขึ้น ณ กรุงบูดาเปสต์ ประเทศฮังการี เมื่อเวลา 9 นาฬิกา ต่อมาเวลา 18 นาฬิกาที่กรุงเวียนนา ก็มีการชุมนุมเรียกร้องให้มีการฟื้นฟูสถาปนาพระราชวงศ์อิมพีเรียลให้กลับมาครองบัลลังก์ และยังเรียกร้องให้มีการเปลี่ยนแปลงระบอบการปกครองในออสเตรีย และฮังการีอีกด้วย การชุมนุมนี้มีขึ้น ณ ใจกลางกรุงเวียนนา โดยมีหัวข้อชุมนุมเรียกร้องเป็นภาษาเยอรมันว่า 89 Jahre Republik Sind Genug! แปลเป็นภาษาอังกฤษได้ว่า 89 Years are enough for the Republic: 89 ปี...มากพอแล้วสำหรับการเป็นสาธารณรัฐ การชุมนุมของบุคคลบางกลุ่มในทั้ง 2 ประเทศนี้ ทำให้มีการประชุมอย่างเร่งด่วนในรัฐสภาทั้งในออสเตรียและฮังการี และประธานาธิบดีของทั้ง 2 ประเทศต่างได้หารือกันอีกด้วย อย่างไรก็ดี ไม่ปรากฏว่าการชุมนุมดังกล่าวส่งผลกระทบหรือก่อให้เกิดการเปลี่ยนแปลงสถานะเดิมที่เป็นรูปธรรมใดๆ ทั้งสิ้น หลังจากเวลาผ่านไปกว่า 3 ปีเศษภายหลังการชุมนุมดังกล่าว ทั้งสาธารณรัฐออสเตรียและฮังการีต่างยังคงยึดมั่นในระบอบการปกครองแบบประชาธิปไตยและสาธารณรัฐไว้ได้อย่างมั่นคง และไม่มีทีท่าว่าประเทศทั้งสองซึ่งต่างก็เป็นรัฐอธิปไตยโดยสมบูรณ์แล้ว จะหวนกลับมารวมกันเป็นประเทศเดียวกันอีกได้แต่ประการใด แม้จนกระทั่งเมื่อออตโต ฟอน ฮับสบูร์ก สิ้นพระชนม์ไปแล้วในปี พ.ศ. 2554 ก็ยังไม่มีสัญญาณที่ชัดเจนว่า ทั้งออสเตรียและฮังการีจะสามารถหวนกลับไปสู่การปกครองระบอบราชาธิปไตยได้อีกเลย

การอภิเษกสมรส[แก้]

ออตโต ฟอน ฮับส์บูร์ก และพระชายา

ออตโต ฟอน ฮับส์บูร์กทรงอภิเษกสมรสกับ เจ้าหญิงเรจิน่าแห่งแซ๊กซ์-ไมนินเจนและไฮด์บูรก์เฮาเซน ทั้งสองพระองค์มีพระโอรสและพระธิดารวม 7 พระองค์ และยังมีพระราชนัดดารวมทั้งหมด 23 พระองค์

สวรรคต[แก้]

ภายหลังการสิ้นพระชนม์ของเจ้าหญิงเรจิน่าแห่งแซ็กซ์-ไมนินเจน พระชายาในปี พ.ศ. 2553 ตั้งแต่นั้นเป็นต้นมาพระองค์ก็ทรงหยุดการปรากฏพระองค์ในที่สาธารณะ ซึ่งพระองค์สวรรคตด้วยพระชนมายุ 98 พรรษา ในวันจันทร์ที่ 4 กรกฎาคม พ.ศ. 2554 ณ บ้านพักส่วนพระองค์ในพ็อกกิง, เยอรมนี ทั้งนี้โฆษกส่วนพระองค์ยังกล่าวด้วยว่าพระองค์สวรรคต "อย่างสงบและไร้ซึ่งความเจ็บปวดขณะบรรทม" โดยพระองค์มีพระชนมายุยืนยาวกว่าพระอนุชาเฟลิกซ์, พระโอรสธิดาอีก 7 พระองค์, พระนัดดาอีก 22 พระองค์ และพระปนัดดาอีก 2 พระองค์[1][2]

ท่ามกลางคำไว้อาลัยจากทั่วทั้งยุโรป ประธานาธิบดีแห่งสาธารณรัฐออสเตรีย, ไฮน์ซ ฟิสเชอร์ ได้ขนานนามพระองค์ว่าเป็น "ประชาชนผู้ภักดีแห่งสาธารณรัฐออสเตรีย" ทั้งๆ ที่ในความเป็นจริงแล้วพระราชวงศ์ฮับส์บูร์กทุกพระองค์ถูกห้ามเข้าประเทศ จนกระทั่งพระองค์ทรงแถลงสละตำแหน่งผู้อ้างสิทธิในราชบัลลังก์ออสเตรีย-ฮังการี พระราชวงศ์ทุกพระองค์จึงได้ทรงเข้าออกประเทศอีกครั้ง ทั้งนี้นายฟิสเชอร์ยังได้กล่าวอีกด้วยว่าความสัมพันธ์ของพระองค์กับรัฐบาลสาธารณรัฐนิยม "ได้ถูกพัฒนาให้ดีขึ้นในช่วงทศวรรษหลังที่ผ่านมา"[2]

ราชตระกูล[แก้]

พระราชตระกูลในสามรุ่นของออตโต ฟอน ฮับส์บูร์ก
ออตโต ฟอน ฮับส์บูร์ก พระชนก:
สมเด็จพระจักรพรรดิคาร์ลที่ 1 แห่งออสเตรีย
พระอัยกาฝ่ายพระชนก:
อาร์ชดยุกอ๊อตโต้ ฟรานซ์แห่งออสเตรีย
พระปัยกาฝ่ายพระชนก:
อาร์ชดยุกคาร์ล ลุดวิกแห่งออสเตรีย
พระปัยยิกาฝ่ายพระชนก:
เจ้าหญิงมาเรีย แอนนันซิเอต้าแห่งทู ซิชิลีส์
พระอัยยิกาฝ่ายพระชนก:
เจ้าหญิงมาเรีย โจเซฟ่าแห่งแซ็กโซนี
พระปัยกาฝ่ายพระชนก:
สมเด็จพระราชาธิบดีจอร์ชแห่งแซ็กโซนี
พระปัยยิกาฝ่ายพระชนก:
เจ้าหญิงมาเรีย แอนนาแห่งโปรตุเกส
พระชนนี:
สมเด็จพระจักรพรรดินีซีต้าแห่งออสเตรีย
พระอัยกาฝ่ายพระชนนี:
ดยุกโรเบิร์ตที่ 1 แห่งปาร์มา
พระปัยกาฝ่ายพระชนนี:
ดยุกชาร์ลส์ที่ 3 แห่งปาร์มา
พระปัยยิกาฝ่ายพระชนนี:
เจ้าหญิงหลุยส์ มารี เทเรสแห่งฝรั่งเศส
พระอัยยิกาฝ่ายพระชนนี:
เจ้าหญิงมาเรีย แอนโตเนียแห่งโปรตุเกส
พระปัยกาฝ่ายพระชนนี:
สมเด็จพระราชาธิบดีมิเกลที่ 1 แห่งโปรตุเกส
พระปัยยิกาฝ่ายพระชนนี:
เจ้าหญิงอาเดลเลดแห่งโลเวนสไตน์-เวอร์เธ็ม-โรเซนเบิร์ก

อ้างอิง[แก้]

  1. อ้างอิงผิดพลาด: ป้ายระบุ <ref> ไม่ถูกต้อง ไม่มีข้อความใดให้ไว้สำหรับอ้างอิงชื่อ euology
  2. 2.0 2.1 Staff writers (4 July 2011). "Death of former 'kaiser in exile' and last heir to Austro-Hungarian throne". The Irish Times. สืบค้นเมื่อ 2011-07-05. 

แหล่งข้อมูลอื่น[แก้]

ก่อนหน้า ออทโท ฟอน ฮับส์บูร์ก ถัดไป
สมเด็จพระจักรพรรดิคาร์ลที่ 1 2leftarrow.png สมเด็จพระจักรพรรดิแห่งออสเตรีย
– ตำแหน่งในนาม –
1 เมษายน ค.ศ. 1922 - 1 มกราคม ค.ศ. 2007

2rightarrow.png คาร์ล ฮับส์บูร์ก-โลทรินเจน
สมเด็จพระราชธิบดีคาร์ลที่ 5 2leftarrow.png สมเด็จพระราชาธิบดีแห่งฮังการี
– ตำแหน่งในนาม –

2rightarrow.png คาร์ล ฮับส์บูร์ก-โลทรินเจน