อติพจน์

จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี

อติพจน์เป็นโวหารภาพพจน์อย่างหนึ่งที่มีลักษณะในการกล่าวเกินจริงเพื่อสร้างอารมณ์และความรู้สึกที่รุนแรงเกินจริง มักพบบ่อยในงานวรรณกรรมและงานศิลป์หลากหลายรูปแบบ ทว่าผู้เขียนไม่ได้จงใจที่จะหลอกผู้อ่านและผู้อ่านควรจะเข้าใจว่าผู้เขียนกำลังใช้ลักษณะภาพพจน์นี้อยู่[1] อติพจน์พบในภาษาไทยและภาษาอื่นทั่วโลก โดยตามหลักภาษาศาสตร์แล้วไม่ควรมีข้อยกเว้น อติพจน์สามารถแบ่งออกเป็นอธิพจน์และอวพจน์

อธิพจน์[แก้]

อธิพจน์คือการกล่าวมากเกินจริง มีความหมายตรงกับคำว่า Hyperbole ตัวอย่างเช่น

  • คิดถึงใจจะขาด
  • คอแห้งเป็นผง
  • ร้อนตับจะแตก
  • หนาวกระดูกจะหลุด
  • การบินไทยรักคุณเท่าฟ้า
  • คิดถึงเธอทุกลมหายใจเข้าออก

อวพจน์[แก้]

อวพจน์คือการกล่าวน้อยเกินจริงหรือการใช้โวหารต่ำเกินจริง[2] มีความหมายตรงกับคำว่า Meiosis หรือ Understatement ตัวอย่างเช่น

  • เล็กเท่าขี้ตาแมว
  • เพียงชั่วลัดนิ้วมือเดียว
  • รอสักอึดใจเดียว
  • ขอเวลาสักวินาที

อ้างอิง[แก้]

  1. Oxford Advanced Learner's Dictionary. Retrieved February 15, 2012.
  2. http://www.thaigoodview.com/library/teachershow/ratchaburi/ratana_sri/sec01p04.html