สถาบันเกอเธ่

จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี

สถาบันเกอเธ่ (เยอรมัน: Goethe-Institut) เป็นองค์กรทางด้านวัฒนธรรมที่ไม่แสวงหาผลกำไรของเยอรมนีที่มีสำนักงานอยู่ทั่วโลก มีจุดมุ่งหมายเพื่อส่งเสริมการเรียนการสอนภาษาเยอรมัน สนับสนุนกิจกรรมทางด้านวัฒนธรรม และยังเผยแพร่ความรู้เกี่ยวกับประเทศเยอรมนีทั้งทางด้วยวัฒนธรรม สังคม และการเมือง[1]

ประวัติความเป็นมา[แก้]

ค.ศ. 1951 สถาบันเกอเธ่ก่อตั้งขึ้นโดยรับช่วงต่อมาจาก Deutsche Akademie ซึ่งเป็นองค์กรลักษณะเดียวกันที่ก่อตั้งขึ้นในปี ค.ศ. 1925

ค.ศ. 1953 เปิดสอนชั้นเรียนภาษาเยอรมันเป็นครั้งแรกที่เมือง Bad Reichenhall และต่อ มาก็เปิดศูนย์การเรียนรู้แห่งใหม่ที่เมือง Murnau และ Kochel โดยตั้งใจเลือกเมืองเล็ก ๆ ที่สวยงามและแสดงให้เห็นถึงเยอรมนีช่วงหลังสงครามได้เป็นอย่างดี ชั้นเรียนภาษาเยอรมันของสถาบันใช้ตำราเรียนชื่อ Schulz-Griesbach ซึ่งกลายเป็นตำราเรียนภาษาเยอรมันระดับตำนานไปแล้ว

ค.ศ. 1953 - 1955 The first foreign lectorships of what was the German Academy are taken on by the Goethe-Institut. Responsibilities include German tuition, teacher training and providing a program of cultural events to accompany courses.

ค.ศ. 1959 - 1960 On the initiative of the head of the arts sector of the Foreign Office, Dieter Sattler, the Goethe-Institut gradually takes over all of the German cultural institutes abroad. This development of a broad international institute network signals an intensification of Germany's foreign cultural policy.

ค.ศ. 1968 Influenced by the student revolts of the late 1960s the Goethe-Institut readjusts its program of cultural events to include socio-political topics and avant-garde art.

ค.ศ. 1970 Acting on behalf of the Foreign Office Ralf Dahrendorf develops his "guiding principles for foreign cultural policy". Cultural work involving dialog and partnership is declared the third pillar of German foreign policy. During the Willy Brandt era the concept of "extended culture" forms the basis of activities at the Goethe-Institut.

ค.ศ. 1976 The Foreign Office and the Goethe-Institut sign a general agreement governing the status of the Goethe-Institut, henceforth an independent cultural organization.

ค.ศ. 1980 A new concept regarding the location of institutes within Germany is drawn up. Places of instruction in small towns, mostly in Bavaria, are replaced by institutes in cities and university towns.

ค.ศ. 1989/1990 The fall of the Berlin Wall also marks a turning point for the Goethe-Institut. Its activities in the 1990s are thus strongly centred on Eastern Europe. Numerous new institutes are set up as a result.

ค.ศ. 2001 The Goethe-Institut merges with Inter Nationes.

ค.ศ. 2004 The Goethe-Institut establishes the first Western information centre in Pyongyang, North Korea (closed in 2009).[1]

The Goethe-Institut Inter Nationes reverts to its original and official name, Goethe-Institut (GI).

ค.ศ. 2005 The Goethe-Institut is honored with the Prince-of-Asturias Prize of Spain

ค.ศ. 2007 For the first time in more than ten years the German parliament decides to increase the funds of the Goethe-Institut.

It is named after German polymath Johann Wolfgang von Goethe.

สถาบันเกอเธ่ ประเทศไทย[แก้]

สถาบันเกอเธ่ ประเทศไทยมีชื่อเรียกอีกชื่อหนึ่งว่า "สถาบันวัฒนธรรมไทย-เยอรมัน" ตั้งขึ้นเมื่อ พ.ศ. 2505 มีสำนักงานอยู่ที่ บ้านพระอาทิตย์ เขตพระนคร ปัจจุบันย้ายมาอยู่ที่ ซอยอรรถการประสิทธิ์ ถนนสาธรใต้ เขตสาทร ตั้งแต่ พ.ศ. 2533

แหล่งข้อมูลอื่น[แก้]

รายการอ้างอิง[แก้]