สตีฟ เออร์วิน

จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี
สตีฟ เออร์วินขณะที่บรรยายเรื่องสัตว์ที่สวนสัตว์ออสเตรเลีย

สตีเฟน โรเบิร์ต "สตีฟ" เออร์วิน (อังกฤษ: Stephen Robert "Steve" Irwin) (22 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2505 - 4 กันยายน พ.ศ. 2549) ชื่อเล่นว่า "นักล่าจระเข้" เป็นผู้เชี่ยวชาญเรื่องสัตว์ป่าชาวออสเตรเลีย[1][2] บุคคลในโทรทัศน์ และนักอนุรักษ์ธรรมชาติ เออร์วินมีชื่อเสียงทั่วโลกจากรายการโทรทัศน์ เดอะคร็อกโคไดล์ฮันเตอร์ (The Crocodile Hunter) สารคดีสัตว์ที่ออกอากาศทั่วโลก จัดรายการร่วมกับภรรยาชื่อ เทร์รี เขาและภรรยาเป็นเจ้าของสวนสัตว์ออสเตรเลียซู ก่อตั้งโดยพ่อแม่ของเออร์วินในเบียร์วาห์ ประมาณ 80 กิโลเมตร (50 ไมล์) ทางเหนือของบริสเบน เมืองหลวงของรัฐควีนส์แลนด์ เออร์วินเสียชีวิตในวันที่ 4 กันยายน พ.ศ. 2549 หลังจากถูกเงี่ยงปลากระเบนธงแทงหน้าอกขณะถ่ายทำสารคดีชุด โอเชียนส์เดดลีเอสต์ (Ocean's Deadliest) สมาคมอนุรักษ์ธรรมชาติซีเชปเพิร์ด (Sea Shepherd Conservation Society) ตั้งชื่อเรือ เอ็มวาย สตีฟ เออร์วิน (MY Steve Irwin) เพื่อเป็นเกียรติแก่เขา

ชีวิตส่วนตัว[แก้]

เขาแต่งงานกับชาวอเมริกันที่ชื่อ นางเทอร์รี่ เออร์วิน (Terri Irwin)มีลูกด้วยกันสองคนคือ บรินดี้ เออร์วินและ โรเบิร์ต เออร์วิน นอกจากจะเป็นสามีภรรยากันแล้วทั้งคู่ยังร่วมถ่ายสารคดีสัตว์โลก หนึ่งในนั้นคือการจับและสู้กับจระเข้ด้วยมือเปล่า สตีฟและภรรยายังดูแลสวนสัตว์ที่มีชื่อว่า Australia Zoo ชื่อเดิมคือ Queenland Reptile Park ก่อตั้งโดย Bob&Lyn Irwin. Steve and Terry took after management of the zoo in 1991

การทำงาน[แก้]

สตีฟเออร์วินขณะกำลังให้อาหารจระเข้ที่สวนสัตว์ในออสเตรเลีย

การเสียชีวิต[แก้]

วันที่ 4 กันยายน พ.ศ. 2549 เออร์วินเสียชีวิตด้วยวัย 44 ปีขณะดำน้ำที่แนวปะการังแบ็ตรีฟ (ส่วนหนึ่งของเกรตแบร์ริเออร์รีฟ) ใกล้ ๆ พอร์ตดักลาส รัฐควีนส์แลนด์ เขากำลังถ่ายทำสารคดีชุด โอเชียนส์เดดลีเอสต์ (Ocean's Deadliest) และในช่วงที่อากาศไม่ดีนัก เขาตัดสินใจถ่ายทำในน้ำตื้นให้รายการโทรทัศน์ของบินดี ลูกสาว (รายการ บินดีเดอะจังเกิลเกิร์ล) เออร์วินเข้าใกล้ปลากระเบนธงขนาดลำตัวกว้าง 8 ฟุตในน้ำลึกระดับอกจากข้างหลังเพื่อถ่ายทำขณะที่มันกำลังว่ายน้ำออกไป จากข้อมูลของพยานเพียงคนเดียวกล่าวว่า ปลาดังกล่าวโจมตีเออร์วินราวกับปลาฉลาม โดยแทงร่างเออร์วินด้วยเงี่ยงหลายร้อยครั้ง ทีแรกเออร์วินเชื่อว่าปอดทะลุ แต่เงี่ยงปลาได้แทงหัวใจและทำให้เขาเลือดออกมาก[3][4] พฤติกรรมของปลากระเบนดังกล่าวเป็นการป้องกันตัวจากการถูกล้อม คนงานช่วยนำเออร์วินขึ้นเรือและผายปอด และรีบพาเขาขึ้นฝั่ง แต่หน่วยแพทย์กล่าวว่าเขาเสียชีวิตในที่เกิดเหตุ[5][6][7]

การเสียชีวิตของเออร์วินเชื่อกันว่าเป็นการตายที่เกิดจากปลากระเบนธงเพียงครั้งเดียวที่จับภาพวิดีโอได้[8] ตำรวจรัฐควีนส์แลนด์ได้ดูสำเนาของวิดีโอ แต่ในที่สุดมีรายงานว่า สำเนาทั้งหมดถูกทำลายตามคำขอของครอบครัวเออร์วิน[9][10][11][12][13] งานสารคดีรายการโอเชียนส์เดดลีเอสต์ถูกถ่ายทำจนเสร็จ ได้ออกอากาศในสหรัฐฯในช่องดิสคัฟเวอรี่ แชนแนลในวันที่ 21 มกราคม พ.ศ. 2550 สารคดีดังกล่าวถ่ายทำเสร็จด้วยฉากที่ถ่ายทำเพิ่มในหลายสัปดาห์หลังเกิดเหตุ แต่ไม่ได้กล่าวถึงการเสียชีวิตของเออร์วินแต่อย่างใด[14][15]

อ้างอิง[แก้]

  1. "Croc Hunter becomes a professor". ABC News. 8 November 2007. สืบค้นเมื่อ 14 April 2012. "The Crocodile Hunter had been named an adjunct professor at the University of Queensland shortly before his death.... 'This presentation now gives us the opportunity to publicly recognise his remarkable contribution to research and conservation.'" 
  2. "Crocodile Hunter Steve Irwin's Son Feeds Alligators". ABC News (American Broadcasting Company). 11 April 2012. "The 8-year-old son of famed wildlife expert Steve Irwin was seen feeding baby alligators at the Irwin family's Australia zoo, following in the footsteps of his crocodile hunter dad." 
  3. Selby, Jenn (10 March 2014). "Steve Irwin's final words: Cameraman present at death opens up about deadly stingray attack for the first time". The Independent. สืบค้นเมื่อ 10 March 2014. 
  4. Bond, Nick "Cameraman Justin Lyons reveals Steve Irwin's final words: 'I'm dying'" The Advertiser, South Australia (10 March 2014). Retrieved 10 March 2014.
  5. "Croc Hunter Irwin killed by stingray". The Age (Australia). 4 September 2006. สืบค้นเมื่อ 4 September 2006. 
  6. "Farewell to a larrikin adventurer, killed in his prime". The Sydney Morning Herald. 5 September 2006. สืบค้นเมื่อ 4 February 2011. 
  7. Rory Callinan (4 September 2006). "Death of a Crocodile Hunter". Time. สืบค้นเมื่อ 4 September 2006. 
  8. "Stingray Deaths Rare and Agonizing". CNN. Reuters. 4 September 2006. Archived from the original on 21 September 2006. สืบค้นเมื่อ 4 September 2006. 
  9. Gerard, Ian; Koch, Tony (4 September 2006). "Steve Irwin's freak death filmed". The Australian. สืบค้นเมื่อ 4 September 2006. [ลิงก์เสีย]
  10. "Irwin's dad: 'I lost my best mate'". CNN. 6 September 2006. Archived from the original on 23 September 2006. สืบค้นเมื่อ 7 September 2006. 
  11. "Widow: 'Croc Hunter' thought he'd die young". CNN. 27 September 2006. Archived from the original on 28 September 2006. สืบค้นเมื่อ 30 September 2006. 
  12. "Steve Irwin death film given to wife". Yahoo! News. 3 January 2007. Archived from the original on 15 January 2007. สืบค้นเมื่อ 4 January 2007. 
  13. "Video of 'Croc Hunter's' death destroyed". United Press International. 11 January 2007. Archived from the original on 11 January 2007. สืบค้นเมื่อ 12 January 2007. 
  14. "Crocodile Hunter's final stunt with sea snake". The Daily Telegraph (UK). 30 December 2006. สืบค้นเมื่อ 15 April 2007. 
  15. "Crocodile Hunter's Last Show Completed". International Business Times. 6 January 2007. Archived from the original on 7 January 2007. สืบค้นเมื่อ 6 January 2007. 

แหล่งข้อมูลอื่น[แก้]