สแลง
จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี
(เปลี่ยนทางมาจาก ศัพท์สแลง)
สแลง (อังกฤษ: slang) คือ ถ้อยคำหรือสำนวนที่ใช้เข้าใจกันเฉพาะกลุ่มหรือชั่วระยะเวลาหนึ่ง ไม่ใช่ภาษาที่ยอมรับกันว่าถูกต้อง
[แก้] ตัวอย่าง
- แห้ว หมายถึง ไม่สมหวัง
- บ๊วย หมายถึง ที่สุดท้าย หรือ ที่โหล่
- เชย หมายถึง ไม่ทันสมัย มีที่มาจากตัวละครชื่อลุงเชยในนิยายชุดสามเกลอ ซึ่งมักจะทำอะไรเปิ่น ๆ ไม่ทันสมัย[ต้องการอ้างอิง]
- เด็กซิ่ล หรือ เด็กซิ่ว หมายถึง ผู้ที่เคยสอบเข้ามหาวิทยาลัยได้แล้ว เปลี่ยนไปสอบเข้าภาควิชาอื่น คณะอื่น หรือมหาวิทยาลัยอื่น มาจากคำว่า ฟอสซิล[1]
- แอ๊บแบ๊ว หมายถึง ทำตัวให้ดูน่ารักหรืออ่อนกว่าวัย
- เกรียน หมายถึง บุคคลที่มีพฤติกรรมก้าวร้าว ก่อกวน ไร้เหตุผล[ต้องการอ้างอิง]
- เด็กแว้น หมายถึง กลุ่มวัยรุ่นที่ชอบขับจักรยานยนต์แข่งกัน
- สก๊อย หมายถึง ผู้หญิงที่ซ้อนท้ายเด็กแว้น
- ชวด หมายถึง ไม่ได้สิ่งที่คาดหวัง
- กุ มาจาก ชื่อนักเขียนในสมัยรัชกาลที่ 5 คือ ก.ศ.ร.กุหลาบ เป็นสามัญชนที่ตีพิมพ์พงศาวดารฉบับต่าง ๆ โดยเปลี่ยนเนื้อหาหรือคำต่าง ๆ ไม่ให้ถูกจับได้ว่าลอกหนังสือในวังมา[ต้องการอ้างอิง]
[แก้] อ้างอิง
[แก้] แหล่งข้อมูลอื่น
- สุภาษิต คติพจน์ คำพังเพยและสำนวนไทย-อังกฤษเปรียบเทียบ
- Slang and Idioms in English for ESL Students
- Oxid Free Online Dictionary Free Online English Dictionary and Thesaurus containing definitions, explanations, synonyms, antonyms, meanings, idioms, words and terms using Merriam Websters Dictionary, Wordnet Reference and Roget's Thesaurus Definitions.
- Idioms as figures of speech