รีนซี

จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี
ภาพจากองก์ที่ 4 รีนซีถูกเนรเทศโดยสมเด็จพระสันตะปาปาคลีเมนต์ที่ 6 จากการแสดงในปี 1905
โรงอุปรากรแห่งเมืองเดรสเดน สถานที่แสดงรอบปฐมทัศน์

รีนซี เดอร์เลตซ์เต เดอร์ทรีบูเนน, WWV 49 (เยอรมัน: Rienzi, der Letzte der Tribunen; อังกฤษ: Rienzi, the Last of the Tribunes) บางครั้งเรียกสั้นๆว่า รีนซี เป็นอุปรากรภาษาเยอรมันความยาว 5 องก์ของริชาร์ด วากเนอร์ สร้างจากนวนิยายภาษาอังกฤษ รีนซี ลาสต์ออฟเดอะโรมันทรีบูนส์ (1835) ของบารอนเอ็ดเวิร์ด บัลเวอร์-ลิททัน (ค.ศ. 1803 – 1873) วากเนอร์ใช้เวลาแต่งอุปรากรชิ้นนี้เป็นเวลาสองปีเศษ ตั้งแต่ปี ค.ศ. 1838 ถึง 1840 และแสดงรอบปฐมทัศน์เมื่อวันที่ 20 ตุลาคม ค.ศ. 1842 ที่โรงอุปรากร Semperoper แห่งเมืองเดรสเดน เป็นผลงานชิ้นที่สามของวากเนอร์ เป็นผลงานชิ้นแรกที่ประสบความสำเร็จ หลังจากล้มเหลวจากผลงานก่อนหน้ามาโดยตลอด [1]

เหตุการณ์ในเรื่องเกิดขึ้นที่กรุงโรมในยุคกลาง กล่าวถึงชีวประวัติของโกลา ดี ริเอนโซ (ค.ศ. 1313 – 1354) นักการเมืองอิตาลีที่ไต่เต้าจากคนชั้นล่าง จนได้รับเลือกเป็นผู้แทน และวุฒิสมาชิกแห่งโรม และพยายามรวบรวมจักรวรรดิโรมันขึ้นมาใหม่ [2]

อุปรากรฉบับเต็ม มีความยาวมากกว่า 6 ชั่วโมง เป็นผลงานที่สร้างความประทับใจให้กับอดอล์ฟ ฮิตเลอร์ในวัยเด็ก และเป็นแรงบันดาลใจให้เขาหันมาเป็นนักการเมือง บางส่วนของผลงานชิ้นนี้ถูกนำมาใช้ในงานโฆษณาชวนเชื่อของพรรคนาซี โดยนำมาเปรียบเทียบกับการขึ้นสู่อำนาจของฮิตเลอร์ และการสถาปนาจักรวรรดิไรช์ที่สาม [3]

อ้างอิง[แก้]

  1. สุรพงษ์ บุนนาคดนตรีแห่งชีวิต. กรุงเทพ : สารคดี, พิมพ์ครั้งที่ 5 พ.ศ. 2549. 655 หน้า. หน้า หน้าที่. ISBN 974-484-175-3
  2. Synopsis of Rienzi, der letzte der Tribunen
  3. The political ramifications of Hitler's cult of Wagner Vaget, Hans Rudolf, Hamburg, 2003

แหล่งข้อมูลอื่น[แก้]