พระเจ้าแทโจแห่งโครยอ

จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี
พระเจ้าแทโจ
263px

พระบรมนามาภิไธย พระเจ้าแทโจแห่งโครยอ
ครองราชย์ 15 มิถุนายน ค.ศ. 918 - 4 กรกฎาคม ค.ศ. 943
บรมราชาภิเษก 15 มิถุนายน ค.ศ. 918
รัชกาลก่อนหน้า Gung Ye
รัชกาลถัดไป ฮเยจง
ข้อมูลส่วนพระองค์
พระราชสมภพ 31 มกราคม ค.ศ. 877(877-01-31)
สวรรคต 4 กรกฎาคม ค.ศ. 943 (66 ปี)
พระราชบิดา วังรยุง
พระมเหสี Empress Sin-ui,
Empress Sindeok
พระราชโอรส/ธิดา ฮเยจง,
จองจง,
ควางจง
Korean name
ฮันกึล 태조
ฮันจา 太祖
RR Taejo
MR T'aejo
ชื่อเกิด
ฮันกึล 왕건
ฮันจา 王建
RR Wang Geon
MR Wang Kǒn
ชื่อหลังเสียชีวิต
ฮันกึล 신성대왕
ฮันจา 神聖大王
RR Sinseong-Daewang
MR Sinsŏng Taewang
สุสานหลวงของพระเจ้าวังกอน ใกล้เมืองแกซอง ประเทศเกาหลีเหนือ (현릉, 顯陵)
สำหรับความหมายอื่น ดูที่ พระเจ้าแทโจ

พระเจ้าแทโจแห่งโครยอ (เกาหลี: 태조, ฮันจา: 太祖, MC: Taejong, MR: Taejong ค.ศ. 877 - ค.ศ. 943) เป็นปฐมกษัตริย์แห่งราชวงศ์โครยอที่ปกครองคาบสมุทรเกาหลี เดิมพระนามว่า วังกอน เกิดในตระกูลพ่อค้าในเมืองซองโดที่ร่ำรวยจากการค้ากับจีน และเข้ารับราชการเป็นผู้นำทหารในอาณาจักรฮูโกกูรยอ (โกกูรยอใหม่) ขององค์ชายคุงฮเย จนได้รับความไว้วางใจจากคุงเยจนได้รับแต่งตั้งเป็นอัครเสนาบดี ในค.ศ. 918 บรรดาผู้นำทหารแห่งแคว้นแทบง (เปลี่ยนชื่อมาจากฮูโกกูรยอ) ทำการยึดอำนาจจากคุง เย และตั้งวังกอน เป็นพระเจ้าแผ่นดิน เป็นจุดเริ่มต้นของการปกครองของราชวงศ์โครยอ

ก้าวขึ้นสู่อำนาจ[แก้]

วังกอน (왕건, 王建) เกิดเมื่อค.ศ. 877 ที่เมืองซองโด ตระกูลของวังกอนนั้นมีอิทธิพลทางการค้ามหาศาลควบคุมการค้ากับจีนและชิลลาและคุมเส้นทางการค้าบริเวณตอนกลางของคาบสมุทรเกาหลี[1] ตำนานกล่าวว่าบรรพบุรุษของวังกอนอาศัยอยู่ในดินแดน โกคูรยอ มาก่อน ดังนั้นวังกอนจึงป็นชาวโคกูรยอ

อาณาจักรชิลลาภายใต้การปกครองของราชินีจินซองอ่อนแอบรรดาขุนนางท้องถิ่นที่มีอำนาจพากันตั้งตนเป็นอิสระ และรบพุ่งกันเองจนเหลืออยู่สองฐานอำนาจใหญ่ คือ องค์ชายคุงเย (궁예) ทางตอนเหนือ และคยอนฮวอน (견훤) ทางตอนใต้ ในค.ศ. 895 คุงเยนำทัพเข้าบุกยึดเมืองซองโดของชิลลา ชาวเมืองซองโดจึงตกอยู่ภายใต้การปกครองของคุงเย ซึ่งประกาศปราบดาภิเษกตนเองเป็นกษัตริย์แห่งอาณาจักรโกกูรยอใหม่ (후고구려, 後高句麗) วังกอนรับใช้คุงเยเป็นแม่ทัพคุมทัพเรือด้วยประสบการณ์การเดินเรือสมัยเป็นพ่อค้าทำให้วังกอนประสบความสำเร็จและได้รับความไว้วางใจจากคุงเย อย่างมากถึงขนาดเรียกวังกอนว่าเป็นน้อง

ในค.ศ. 915 คุงเยเปลี่ยนชื่ออาณาจักรเป็นแทบง (태봉, 泰封) และแต่งตั้งให้วังกอนเป็นอัครเสนาบดี แต่คุงฮเยเหลิงอำนาจ อ้างว่าตนเป็น มีนึก (พระศรีอาริยเมตตรัย) ปกครองอย่างเผด็จการ ใช้เงินอย่างฟุ่มเฟือยในการจัดพิธีบูชาตัวเอง ในค.ศ. 918 บรรดาผู้นำทหารของแทบงจึงกระทำการยึดอำนาจและสังหารคุงเย และเชิญวังกอนขึ้นครองราชสมบัติ วังกอนเปลี่ยนชื่ออาณาจักรใหม่เป็น โครยอ (고려, 高麗) มาจาก โกคูรยอ เพื่ออ้างถึงการสืบทอดจากอาณาจักรโบราณที่ยิ่งใหญ่ พระเจ้าแทโจทรงสถาปนาเมืองซองโดขึ้นเป็นเมืองหลวง ในค.ศ. 926 อาณาจักรบัลแฮ (발해, 渤海) ของชาวเกาหลีถูกพวกคิตันบุกทำลาย ชาวเกาหลีจำนวนมากจึงอพยพลงมาโครยอนำโดยแทควางฮย็อน (대광현, 大光顯) รัชทายาทแห่งพาลแฮ พระเจ้าแทโจก็ทรงต้อนรับเลี้ยงดูชาวพาลแฮอย่างดี ในฐานะที่มีบรรพบุรุษเป็นชาวโคกูรยอเหมือนกัน

รวมคาบสมุทรเกาหลี[แก้]

พระเจ้าแทโจทรงฟื้นฟูเมืองเปียงยางอดีตเมืองหลวงอาณาจักรโคกูรยอให้เป็นศูนย์กลางทางการทหารเพื่อต้านทานพวกคิตันทางเหนือ หลังจากที่รกร้างไปนานหลังอาณาจักรโคกูรยอล่มสลาย ในค.ศ. 927 พระเจ้าคยอนฮวอน กษัตริย์แห่งฮูแบกเจ (후백제, 後百濟) นำทัพบุกทำลายเมืองคยองจู เมืองหลวงของชิลลา สังหารพระเจ้าคยองแอ (경애왕, 景哀王) จับตัวพระราชวงศ์ชิลลา กวาดต้อนชาวเมือง และตั้งพระเจ้าคยองซุน (경순왕, 敬順王) เป็นกษัตริย์หุ่นเชิด เหตุการณ์นี้ทำให้คยอนฮวอนมีอำนาจเด็ดขาดในคาบสมุทรเกาหลี และหันมาบุกโครยอ พระเจ้าแทโจทรงยกทัพไปสู้ แต่พ่ายแพ้ยับเยินที่เขาคงซาน (공산, 公山) และสูญเสียผู้นำทหารคนสำคัญรวมทั้งคนที่ช่วยพระองค์ให้ขึ้นบัลลังก์ด้วย

แต่ในค.ศ. 930 พระเจ้าแทโจก็ทรงสามารถกู้สถานการณ์คืนได้โดยยกทัพบุกเอาชนะทัพฮูแบกเจที่โคชัง (고창 전투) ความพ่ายแพ้ครั้งนี้ทำให้ราชสำนักของฮูแบกเจปั่นป่วน เกิดความขัดแย้งภายในเพื่อแย่งชิงบัลลังก์ คยอนฮวอนจึงตั้งบุตรชายคนที่สี่ของตนเป็นรัชทายาท ทำให้บุตรชายคนโตของคยอนฮวอน คือ ชินกอม (신검) ไม่พอใจจับคยอนฮวอนบิดาของตนขังไว้ที่วัด แต่คยอนฮวอนหลบหนีมาได้ และเดินทางมาโครยอขอยอมจำนนแต่พระเจ้าแทโจ

ในค.ศ. 935 พระเจ้าคยองซุนนำขุนนางชิลลามาสวามิภักดิ์ต่อพระเจ้าแทโจ สิ้นสุด 900กว่าปีอาณาจักรชิลลา ในค.ศ. 936 พระเจ้าแทโจยกทัพบุกฮูแบกเจ เอาชนะชินกอมแล้วบุกยึดฮูแบกเจ รวมคาบสมุทรเกาหลีเป็นหนึ่งได้อีกครั้ง

ปฐมกษัตริย์ราชวงศ์โครยอ[แก้]

พระเจ้าแทโจทรงตระหนักว่าพระองค์ทรงก้าวขึ้นสู่บัลลังก์ได้ด้วยการสนับสนุนจากขุนนางท้องถิ่น ราชสำนักของพระองค์นั้นก็ประกอบไปด้วยขุนนางจากอาณาจักรต่างๆ พระเจ้าแทโจจึงทรงดำเนินนโยบายประนีประนอมกับอำนาจเก่าเหล่านี้ ไม่ทรงกดขี่หรือแย่งอำนาจมา พระเจ้าแทโจทรงตั้งพระเจ้าคยองซุน กษัตริย์องค์สุดท้ายของชิลลา เป็นเจ้าเมืองคยองจู ซึ่งมีบรรดาศักดิ์สูงกว่าองค์ชายรัชทายาทของโครยอเสียอีก[2] ทรงให้ยศถาบรรดาศักดิ์กับขุนนางชิลลาเดิม และทรงพยายามอย่างมากที่จะรวมพระราชวงศ์ชิลลาเข้ากับพระองค์โดยการอภิเษกสมรสกับเจ้าหญิงชิลลาหลายพระองค์

พระเจ้าแทโจยังทรงประกาศให้พระพุทธศาสนาเป็นศาสนาประจำอาณาจักรอีกด้วย พระเจ้าแทโจทรงเกลียดชังพวกคิตันว่าป่าเถือนมาข่มเหงชาวเกาหลี แม้พวกคิตันจะส่งทูตมาเจรจาสัมพันธไมตรีมากี่ครั้งแต่ก็ทรงขับไล่ทูตคิตันออกไปและจับอูฐที่ทูตคิตันให้มาเป็นของขวัญขังไว้ให้อดอาหารตาย

พระราชวงศ์[แก้]

  • พระปัยกา : สมเด็จพระจักรพรรดิวอนด็อก
  • พระปัยยิกา : สมเด็จพระจักรพรรดินีจองฮวา
  • พระอัยยา : สมเด็จพระจักรพรรดิอึยโจ
  • พระอัยยิกา : สมเด็จพระจักรพรรดินีวอนชาง
  • พระราชบิดา : สมเด็จพระจักรพรรดิเซจง
  • พระราชมารดา : สมเด็จพระจักรพรรดินีวีซุก

พระมเหสี พระราชโอรสและพระราชธิดา

  • สมเด็จพระจักรพรรดินีซินฮเย (신혜왕후) ตระกูล ยู
  • สมเด็จพระจักรพรรดินีจางฮวา (장화왕후) ตระกูล โอ
  • สมเด็จพระจักรพรรดินีซินมยองซุนซอง (신명순성왕후) ตระกูล ยู แห่ง ชุงจู
  • สมเด็จพระจักรพรรดินีซินจอง (신정왕후) ตระกูล ฮวางโบ แห่ง ฮวางจู
  • สมเด็จพระจักรพรรดินีซินซอง (신성왕후) ตระกูล คิม แห่ง คยองจู
  • สมเด็จพระจักรพรรดินีจองด็อก (정덕왕후)
    • เจ้าชายวังยู (왕위군)
    • เจ้าชายอินแอ (인애군)
    • เจ้าชายวอนจัง (원장태자)
    • เจ้าชายโจยี (조이군)
    • สมเด็จพระจักรพรรดินีมุนฮเย (문혜왕후)
    • สมเด็จพระจักรพรรดินีซอนอึย (선의왕후)

พระสนม พระราชโอรสและพระราชธิดา

    • เจ้าหญิงไม่ทราบพระนาม
    • พระสนมฮอนมกแด (헌목대부인)
    • องค์ชายซูมยอง (수명태자)
  • พระสนมจองมก (정목부인)
    • พระพันปีซุนอัน (순안왕대비)
  • พระสนมทงยังวอน (동양원부인)
    • องค์ชายฮโยมก (효목태자)
    • องค์ชายฮโยอึน (효은태자)
  • พระสนมซุกมก (숙목부인)
    • องค์ชายวอนนยอง (원녕태자)
  • พระสนมชอนอันบูวอน (천안부원부인)
    • องค์ชายฮโยซอง (효성태자)
    • องค์ชายฮโยจี (효지태자)
  • พระสนมฮุงบกวอน (흥복원부인)
    • เจ้าชายจิค (태자 직)
    • องค์หญิงไม่ทราบพระนาม
  • พระสนมฮูแดรยังวอน(후대량원부인)
  • พระสนมแดมยองจูวอน (대명주원부인)
  • พระสนมควังจูวอน (광주원부인)
  • พระสนมโซควังจูวอน (소광주원부인)
  • พระสนมทงซันวอน (동산원부인)
  • พระสนมเยฮวา (예화부인)
  • พระสนมแดซอวอน (대서원부인)
  • พระสนมโซซอวอน (소서원부인)
  • พระสนมซอจอนวอน (서전원부인)
  • พระสนมซินจูวอน (신주원부인)
  • พระสนมวอลฮูวอน (월화원부인)
  • พระสนมโซฮวังจูวอน (소황주원부인)
    • องค์ชายควังจูวอน (광주원군)
    • พระสนมซองมู (성무부인)
    • องค์ชายฮโยเจ (효제태자)
    • องค์ชายฮโยมยอง (효명태자)
    • องค์ชายบอบทุง (법등군)
    • องค์ชายจาลี (자리군)
  • เจ้าหญิงไม่ทราบพระนาม
  • พระสนมอึนซองบูวอน (의성부원부인)
    • องค์ชายอึยซองบูวอน (의성부원대군)
  • พระสนมวอลคยองวอน (월경원부인)
  • พระสนมมยองยางวอน (몽량원부인)
  • พระสนมแฮยังวอน (해량원부인)

แหล่งข้อมูลอื่น[แก้]

ก่อนหน้า พระเจ้าแทโจแห่งโครยอ ถัดไป
กุงเย 2leftarrow.png กษัตริย์แห่งโครยอ
(พ.ศ. 1461 - พ.ศ. 1486)
2rightarrow.png พระเจ้าฮเยจง


  1. http://www.koreanhistoryproject.org/Ket/C04/E0401.htm
  2. http://www.koreanhistoryproject.org/Ket/C04/E0404.htm