พระเจ้าแทโจแห่งโครยอ
| พระเจ้าแทโจ |
|
|---|---|
| 220px | |
| พระบรมนามาภิไธย | พระเจ้าแทโจแห่งโครยอ |
| ครองราชย์ | 15 มิถุนายน ค.ศ. 918 - 4 กรกฎาคม ค.ศ. 943 |
| บรมราชาภิเษก | 15 มิถุนายน ค.ศ. 918 |
| รัชกาลก่อนหน้า | Gung Ye |
| รัชกาลถัดไป | ฮเยจง |
| ข้อมูลส่วนพระองค์ | |
| พระราชสมภพ | 31 มกราคม ค.ศ. 877 |
| สวรรคต | 4 กรกฎาคม ค.ศ. 943 (66 ปี) |
| พระราชบิดา | วังรยุง |
| พระมเหสี | Empress Sin-ui, Empress Sindeok |
| พระราชโอรส/ธิดา | ฮเยจง, จองจง, ควางจง |
| Korean name | |
|---|---|
| ฮันกึล | 태조 |
| ฮันจา | 太祖 |
| RR | Taejo |
| MR | T'aejo |
| ชื่อเกิด | |
| ฮันกึล | 왕건 |
| ฮันจา | 王建 |
| RR | Wang Geon |
| MR | Wang Kǒn |
| ชื่อหลังเสียชีวิต | |
| ฮันกึล | 신성대왕 |
| ฮันจา | 神聖大王 |
| RR | Sinseong-Daewang |
| MR | Sinsŏng Taewang |
-
สำหรับความหมายอื่น ดูที่ พระเจ้าแทโจ
พระเจ้าแทโจแห่งโครยอ (เกาหลี: 태조, ฮันจา: 太祖, MC: Taejong, MR: Taejong ค.ศ. 877 - ค.ศ. 943) เป็นปฐมกษัตริย์แห่งราชวงศ์โครยอที่ปกครองคาบสมุทรเกาหลี เดิมพระนามว่า วังกอน เกิดในตระกูลพ่อค้าในเมืองซองโดที่ร่ำรวยจากการค้ากับจีน และเข้ารับราชการเป็นผู้นำทหารในอาณาจักรฮูโกกูรยอ (โกกูรยอใหม่) ขององค์ชายคุงฮเย จนได้รับความไว้วางใจจากคุงเยจนได้รับแต่งตั้งเป็นอัครเสนาบดี ในค.ศ. 918 บรรดาผู้นำทหารแห่งแคว้นแทบง (เปลี่ยนชื่อมาจากฮูโกกูรยอ) ทำการยึดอำนาจจากคุง เย และตั้งวังกอน เป็นพระเจ้าแผ่นดิน เป็นจุดเริ่มต้นของการปกครองของราชวงศ์โครยอ
เนื้อหา |
ก้าวขึ้นสู่อำนาจ [แก้]
วังกอน (왕건, 王建) เกิดเมื่อค.ศ. 877 ที่เมืองซองโด ตระกูลของวังกอนนั้นมีอิทธิพลทางการค้ามหาศาลควบคุมการค้ากับจีนและชิลลาและคุมเส้นทางการค้าบริเวณตอนกลางของคาบสมุทรเกาหลี[1] ตำนานกล่าวว่าบรรพบุรุษของวังกอนอาศัยอยู่ในดินแดน โกคูรยอ มาก่อน ดังนั้นวังกอนจึงป็นชาวโคกูรยอ
อาณาจักรชิลลาภายใต้การปกครองของราชินีจินซองอ่อนแอบรรดาขุนนางท้องถิ่นที่มีอำนาจพากันตั้งตนเป็นอิสระ และรบพุ่งกันเองจนเหลืออยู่สองฐานอำนาจใหญ่ คือ องค์ชายคุงเย (궁예) ทางตอนเหนือ และคยอนฮวอน (견훤) ทางตอนใต้ ในค.ศ. 895 คุงเยนำทัพเข้าบุกยึดเมืองซองโดของชิลลา ชาวเมืองซองโดจึงตกอยู่ภายใต้การปกครองของคุงเย ซึ่งประกาศปราบดาภิเษกตนเองเป็นกษัตริย์แห่งอาณาจักรโกกูรยอใหม่ (후고구려, 後高句麗) วังกอนรับใช้คุงเยเป็นแม่ทัพคุมทัพเรือด้วยประสบการณ์การเดินเรือสมัยเป็นพ่อค้าทำให้วังกอนประสบความสำเร็จและได้รับความไว้วางใจจากคุงเย อย่างมากถึงขนาดเรียกวังกอนว่าเป็นน้อง
ในค.ศ. 915 คุงเยเปลี่ยนชื่ออาณาจักรเป็นแทบง (태봉, 泰封) และแต่งตั้งให้วังกอนเป็นอัครเสนาบดี แต่คุงฮเยเหลิงอำนาจ อ้างว่าตนเป็น มีนึก (พระศรีอาริยเมตตรัย) ปกครองอย่างเผด็จการ ใช้เงินอย่างฟุ่มเฟือยในการจัดพิธีบูชาตัวเอง ในค.ศ. 918 บรรดาผู้นำทหารของแทบงจึงกระทำการยึดอำนาจและสังหารคุงเย และเชิญวังกอนขึ้นครองราชสมบัติ วังกอนเปลี่ยนชื่ออาณาจักรใหม่เป็น โครยอ (고려, 高麗) มาจาก โกคูรยอ เพื่ออ้างถึงการสืบทอดจากอาณาจักรโบราณที่ยิ่งใหญ่ พระเจ้าแทโจทรงสถาปนาเมืองซองโดขึ้นเป็นเมืองหลวง ในค.ศ. 926 อาณาจักรบัลแฮ (발해, 渤海) ของชาวเกาหลีถูกพวกคิตันบุกทำลาย ชาวเกาหลีจำนวนมากจึงอพยพลงมาโครยอนำโดยแทควางฮย็อน (대광현, 大光顯) รัชทายาทแห่งพาลแฮ พระเจ้าแทโจก็ทรงต้อนรับเลี้ยงดูชาวพาลแฮอย่างดี ในฐานะที่มีบรรพบุรุษเป็นชาวโคกูรยอเหมือนกัน
รวมคาบสมุทรเกาหลี [แก้]
พระเจ้าแทโจทรงฟื้นฟูเมืองเปียงยางอดีตเมืองหลวงอาณาจักรโคกูรยอให้เป็นศูนย์กลางทางการทหารเพื่อต้านทานพวกคิตันทางเหนือ หลังจากที่รกร้างไปนานหลังอาณาจักรโคกูรยอล่มสลาย ในค.ศ. 927 พระเจ้าคยอนฮวอน กษัตริย์แห่งฮูแบกเจ (후백제, 後百濟) นำทัพบุกทำลายเมืองคยองจู เมืองหลวงของชิลลา สังหารพระเจ้าคยองแอ (경애왕, 景哀王) จับตัวพระราชวงศ์ชิลลา กวาดต้อนชาวเมือง และตั้งพระเจ้าคยองซุน (경순왕, 敬順王) เป็นกษัตริย์หุ่นเชิด เหตุการณ์นี้ทำให้คยอนฮวอนมีอำนาจเด็ดขาดในคาบสมุทรเกาหลี และหันมาบุกโครยอ พระเจ้าแทโจทรงยกทัพไปสู้ แต่พ่ายแพ้ยับเยินที่เขาคงซาน (공산, 公山) และสูญเสียผู้นำทหารคนสำคัญรวมทั้งคนที่ช่วยพระองค์ให้ขึ้นบัลลังก์ด้วย
แต่ในค.ศ. 930 พระเจ้าแทโจก็ทรงสามารถกู้สถานการณ์คืนได้โดยยกทัพบุกเอาชนะทัพฮูแบกเจที่โคชัง (고창 전투) ความพ่ายแพ้ครั้งนี้ทำให้ราชสำนักของฮูแบกเจปั่นป่วน เกิดความขัดแย้งภายในเพื่อแย่งชิงบัลลังก์ คยอนฮวอนจึงตั้งบุตรชายคนที่สี่ของตนเป็นรัชทายาท ทำให้บุตรชายคนโตของคยอนฮวอน คือ ชินกอม (신검) ไม่พอใจจับคยอนฮวอนบิดาของตนขังไว้ที่วัด แต่คยอนฮวอนหลบหนีมาได้ และเดินทางมาโครยอขอยอมจำนนแต่พระเจ้าแทโจ
ในค.ศ. 935 พระเจ้าคยองซุนนำขุนนางชิลลามาสวามิภักดิ์ต่อพระเจ้าแทโจ สิ้นสุด 900กว่าปีอาณาจักรชิลลา ในค.ศ. 936 พระเจ้าแทโจยกทัพบุกฮูแบกเจ เอาชนะชินกอมแล้วบุกยึดฮูแบกเจ รวมคาบสมุทรเกาหลีเป็นหนึ่งได้อีกครั้ง
ปฐมกษัตริย์ราชวงศ์โครยอ [แก้]
พระเจ้าแทโจทรงตระหนักว่าพระองค์ทรงก้าวขึ้นสู่บัลลังก์ได้ด้วยการสนับสนุนจากขุนนางท้องถิ่น ราชสำนักของพระองค์นั้นก็ประกอบไปด้วยขุนนางจากอาณาจักรต่างๆ พระเจ้าแทโจจึงทรงดำเนินนโยบายประนีประนอมกับอำนาจเก่าเหล่านี้ ไม่ทรงกดขี่หรือแย่งอำนาจมา พระเจ้าแทโจทรงตั้งพระเจ้าคยองซุน กษัตริย์องค์สุดท้ายของชิลลา เป็นเจ้าเมืองคยองจู ซึ่งมีบรรดาศักดิ์สูงกว่าองค์ชายรัชทายาทของโครยอเสียอีก[2] ทรงให้ยศถาบรรดาศักดิ์กับขุนนางชิลลาเดิม และทรงพยายามอย่างมากที่จะรวมพระราชวงศ์ชิลลาเข้ากับพระองค์โดยการอภิเษกสมรสกับเจ้าหญิงชิลลาหลายพระองค์
พระเจ้าแทโจยังทรงประกาศให้พระพุทธศาสนาเป็นศาสนาประจำอาณาจักรอีกด้วย พระเจ้าแทโจทรงเกลียดชังพวกคิตันว่าป่าเถือนมาข่มเหงชาวเกาหลี แม้พวกคิตันจะส่งทูตมาเจรจาสัมพันธไมตรีมากี่ครั้งแต่ก็ทรงขับไล่ทูตคิตันออกไปและจับอูฐที่ทูตคิตันให้มาเป็นของขวัญขังไว้ให้อดอาหารตาย
พระราชวงศ์ [แก้]
- พระปัยกา : สมเด็จพระจักรพรรดิวอนด็อก
- พระปัยยิกา : สมเด็จพระจักรพรรดินีจองฮวา
- พระอัยยา : สมเด็จพระจักรพรรดิอึยโจ
- พระอัยยิกา : สมเด็จพระจักรพรรดินีวอนชาง
- พระราชบิดา : สมเด็จพระจักรพรรดิเซจง
- พระราชมารดา : สมเด็จพระจักรพรรดินีวีซุก
พระมเหสี พระราชโอรสและพระราชธิดา
- สมเด็จพระจักรพรรดินีซินฮเย (신혜왕후) ตระกูล ยู
- สมเด็จพระจักรพรรดินีจางฮวา (장화왕후) ตระกูล โอ
- พระเจ้าฮเยจง (혜종)
- สมเด็จพระจักรพรรดินีซินมยองซุนซอง (신명순성왕후) ตระกูล ยู แห่ง ชุงจู
- เจ้าชายแท(태자 태)
- พระเจ้าจองจงที่ 1 แห่งโครยอ (정종)
- พระเจ้าควางจง(광종)
- พระเจ้ามุนวอน (문원대왕)
- เจ้าชายจุงทง กุกซา (증통국사)
- เจ้าหญิงนักลัง (낙랑공주)
- เจ้าหญิงฮุงบัง (흥방공주)
- สมเด็จพระจักรพรรดินีซินจอง (신정왕후) ตระกูล ฮวางโบ แห่ง ฮวางจู
- พระเจ้าแทจง(대종) พระราชบิดาของพระเจ้าซองจงแห่งโครยอ,สมเด็จพระจักรพรรดินีฮอนแอ,สมเด็จพระจักรพรรดินีฮอนจอง
- สมเด็จพระจักรพรรดินีแทมก (대목왕후) พระมเหสีของพระเจ้าควางจง พระราชมารดาของพระเจ้าคยองจง
- สมเด็จพระจักรพรรดินีซินซอง (신성왕후) ตระกูล คิม แห่ง คยองจู
- พระเจ้าอานจง (안종) พระราชบิดาของพระเจ้าฮย็อนจงแห่งโครยอ
- สมเด็จพระจักรพรรดินีจองด็อก (정덕왕후)
- เจ้าชายวังยู (왕위군)
- เจ้าชายอินแอ (인애군)
- เจ้าชายวอนจัง (원장태자)
- เจ้าชายโจยี (조이군)
- สมเด็จพระจักรพรรดินีมุนฮเย (문혜왕후)
- สมเด็จพระจักรพรรดินีซอนอึย (선의왕후)
พระสนม พระราชโอรสและพระราชธิดา
-
- เจ้าหญิงไม่ทราบพระนาม
- พระสนมฮอนมกแด (헌목대부인)
- องค์ชายซูมยอง (수명태자)
- พระสนมจองมก (정목부인)
- พระพันปีซุนอัน (순안왕대비)
- พระสนมทงยังวอน (동양원부인)
- องค์ชายฮโยมก (효목태자)
- องค์ชายฮโยอึน (효은태자)
- พระสนมซุกมก (숙목부인)
- องค์ชายวอนนยอง (원녕태자)
- พระสนมชอนอันบูวอน (천안부원부인)
- องค์ชายฮโยซอง (효성태자)
- องค์ชายฮโยจี (효지태자)
- พระสนมฮุงบกวอน (흥복원부인)
- เจ้าชายจิค (태자 직)
- องค์หญิงไม่ทราบพระนาม
- พระสนมฮูแดรยังวอน(후대량원부인)
- พระสนมแดมยองจูวอน (대명주원부인)
- พระสนมควังจูวอน (광주원부인)
- พระสนมโซควังจูวอน (소광주원부인)
- พระสนมทงซันวอน (동산원부인)
- พระสนมเยฮวา (예화부인)
- พระสนมแดซอวอน (대서원부인)
- พระสนมโซซอวอน (소서원부인)
- พระสนมซอจอนวอน (서전원부인)
- พระสนมซินจูวอน (신주원부인)
- พระสนมวอลฮูวอน (월화원부인)
- พระสนมโซฮวังจูวอน (소황주원부인)
- องค์ชายควังจูวอน (광주원군)
- พระสนมซองมู (성무부인)
- องค์ชายฮโยเจ (효제태자)
- องค์ชายฮโยมยอง (효명태자)
- องค์ชายบอบทุง (법등군)
- องค์ชายจาลี (자리군)
- เจ้าหญิงไม่ทราบพระนาม
- พระสนมอึนซองบูวอน (의성부원부인)
- องค์ชายอึยซองบูวอน (의성부원대군)
- พระสนมวอลคยองวอน (월경원부인)
- พระสนมมยองยางวอน (몽량원부인)
- พระสนมแฮยังวอน (해량원부인)
แหล่งข้อมูลอื่น [แก้]
| คอมมอนส์ มีภาพและสื่ออื่น ๆ เกี่ยวกับ: Wang Geon |
| สมัยก่อนหน้า | พระเจ้าแทโจแห่งโครยอ | สมัยถัดไป | ||
|---|---|---|---|---|
| กุงเย | กษัตริย์แห่งโครยอ (พ.ศ. 1461 - พ.ศ. 1486) |
พระเจ้าฮเยจง |
|
||||||||