พระเจ้ารณพหาทุร ศาหะ
จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี
| พระเจ้ารณพหาทุร ศาหะ |
|
|---|---|
 |
|
| พระปรมาภิไธย | พระเจ้ารณพหาทุร ศาหะ |
| พระอิสริยยศ | พระมหากษัตริย์แห่งราชอาณาจักรเนปาล |
| ราชวงศ์ | ราชวงศ์ศาห์ |
| ครองราชย์ | 17 พฤศจิกายน พ.ศ. 2320 — 23 มีนาคม พ.ศ. 2342 |
| ระยะครองราชย์ | 21 ปี |
| รัชกาลก่อนหน้า | พระเจ้าประตาปสิงห์ ศาหะ |
| รัชกาลถัดไป | พระเจ้าคีรวาณยุทธพิกรม ศาหะ |
| ข้อมูลส่วนพระองค์ | |
| พระราชสมภพ | พ.ศ. 2318 กรุงกาฐมาณฑุ ราชอาณาจักรเนปาล |
| สวรรคต | พ.ศ. 2348 กาฐมาณฑุ ราชอาณาจักรเนปาล (พระชนมายุ 30 พรรษา) |
| พระราชบิดา | พระเจ้าประตาปสิงห์ ศาหะ |
| พระราชมารดา | พระนางราเชนทราลักษมีศาหะ |
| พระบรมราชินี | พระนางราชเรศวรีเทวีศาหะ พระนางสุวรรณประภาศาหะ พระนางกันตะวาตีเทวีศาหะ[1] |
| พระราชโอรส/ธิดา | พระเจ้าคีรวาณยุทธพิกรม ศาหะ พระโอรสอีก 2 พระองค์และพระธิดา 1 พระองค์[2] |
พระเจ้ารณพหาทุร ศาหะ (เนปาล: रणबहादुर शाह) (พ.ศ. 2318 - พ.ศ. 2348) เป็นพระมหากษัตริย์เนปาล เป็นพระราชโอรสในพระเจ้าประตาปสิงห์ ศาหะที่ประสูติแต่พระนางราเชนทราลักษมีศาหะ[3] พระองค์ทรงครองราชย์ภายใต้การสำเร็จราชการของรานีราเชนทราลักษมีศาหะผู้เป็นพระมารดาและจากนั้นทรงอยู่ใต้การสำเร็จราชการของเจ้าชายบะหะดูร์ศาหะ ผู้เป็นพระปิตุลา ในรัชสมัยนี้ราชอาณาจักรเนปาลได้ขยายอาณาเขตรวมการ์หะวาลและคุมาอน ซึ่งปัจจุบันเป็นส่วนหนึ่งของอินเดีย
อ้างอิง [แก้]
| สมัยก่อนหน้า | พระเจ้ารณพหาทุร ศาหะ | สมัยถัดไป | ||
|---|---|---|---|---|
| พระเจ้าประตาปสิงห์ ศาหะ |  |
 พระมหากษัตริย์แห่งราชอาณาจักรเนปาล (17 พฤศจิกายน พ.ศ. 2320 — 23 มีนาคม พ.ศ. 2342) |
 |
พระเจ้าคีรวาณยุทธพิกรม ศาหะ |
