ปริญญาโท

จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี

ปริญญาโท (อังกฤษ: master's degree) คือปริญญาทางการศึกษาที่มอบให้แก่บุคคลที่มีระดับการศึกษาที่แสดงถึงการเรียนรู้หรือการศึกษาซึ่งลงลึกในขอบเขตการศึกษาที่เฉพาะเจาะจงหรือในส่วนของอาชีพนั้นๆ[1] ภายในขอบเขตของการศึกษา ผู้ที่จบในระดับการศึกษาปริญญาโทนี้ต้องมีความรู้ขั้นสูงในเชิงทฤษฎีเป็นพิเศษและสามารถประยุกต์ใช้ในหัวข้อวิจัย มีความสามารถในการวิเคราะห์สูง มีการคิดเชิงวิจารณญาณและประยุกต์ใช้ในอาชีพสูง มีความสามารถในการแก้ปัญหาที่ซับซ้อน และมีความคิดที่จริงจังและเป็นอิสระ[1]

ปริญญาโทจะเป็นปริญญาที่มีลำดับขั้นสูงกว่าปริญญาตรีแต่ต่ำกว่าปริญญาเอก ในประเทศไทยเรียกผู้จบปริญญาโทว่า "มหาบัณฑิต"

อ้างอิง[แก้]