น้ำค้างแข็ง
จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี
น้ำค้างแข็งบนดอกกุหลาบ
น้ำค้างแข็ง (อังกฤษ: Frost) คือปรากฏการณ์ที่มีเกล็ดน้ำแข็งเล็กๆ เกาะตามยอดหญ้าและใบไม้ในช่วงฤดูหนาว เกิดจากไอน้ำในอากาศที่อยู่ใกล้กับพื้นผิวดินมีอุณหภูมิลดลงจนถึงจุดเยือกแข็ง มักเกิดบนยอดภูเขาสูง ปรากฏการณ์นี้อาจทำให้พืชผลทางการเกษตรเสียหาย ภาษาไทยถิ่นอีสานเรียกน้ำค้างแข็งว่า แม่คะนิ้ง ส่วนภาษาไทยถิ่นเหนือเรียกว่า เหมยขาบ
เพิ่มเติม จากเด็ก มช PHY & MATS
สำหรับน้ำค้างแข็ง หรือ “แม่คะนิ้ง”ในภาษาอีสาน และ“เหมยขาบ”ในภาษาพื้นเมืองเหนือ จะเกิดขึ้นจากไอน้ำในอากาศที่ใกล้ๆกับพื้นผิวดินลดอุณหภูมิลงจนถึงจุดน้ำค้าง จากนั้นก็จะกลั่นตัวเป็นหยดน้ำ โดยอุณหภูมิยังคงลดลงอย่างต่อเนื่อง ไปจนถึงจุดต่ำกว่าจุดเยือกแข็ง น้ำค้างก็จะเกิดการแข็งตัวกลายเป็นน้ำค้างแข็ง เกาะอวดโฉมตามยอดไม้ใบหญ้า