ดนตรีอิเล็กทรอนิกส์แดนซ์
ดนตรีอิเล็กทรอนิกส์แดนซ์ (อังกฤษ: Electronic dance music) ในที่นี้หมายถึงดนตรีเต้นรำประเภทอิเล็กทรอนิกส์ ได้รับการสืบทอดมาจากดนตรีประเภทดิสโก้ในยุค 70
ดนตรีประเภทนี้มีต้นกำเนิดมาจากไนต์คลับในยุค 80 มีการใช้เครื่องดนตรีอิเล็กทรอนิกส์อย่าง เครื่องสังเคราะห์เสียง ดรัมแมชชีน และ sequencer
เพลงแดนซ์ส่วนใหญ่ถูกแต่งขึ้นมาโดยคอมพิวเตอร์ และเครื่องสังเคราะห์เสียง ไม่ค่อยนิยมใช้เครื่องดนตรีจริง โดยจะอยู่ในรูปแบบดิจิทัล หรือเสียงอิเล็กทรอนิกส์ บีต 4/4 ช่วงระหว่าง 120 บีตต่อนาที ไปจนถึง 200 บีตต่อนาที
เพลงประเภทเทคโน แทรนซ์ และเฮาส์ ได้รับความนิยมมาก
เนื้อหา |
[แก้] แนวเพลง
ดนตรีแดนซ์ มีหมวดหมู่ย่อยอยู่หลายประเภทเช่น เทคโน เฮาส์ แทรนซ์ อิเล็กโทร เบรกบีตฮาร์ดคอร์ ดรัมแอนด์เบส อิตาโลดิสโก้ และยูโรบีต เป็นต้น
สตีฟ ฮิลเลจ และ มิเควทท์ กิเรอดี ได้แยกแยะดนตรีประเภทอิเล็กทรอนิกส์แดนซ์ด้วยบีตต่อนาที (bpm) [1] ดังนี้
- 60–90 bpm — ฮิปฮอปและดับ
- 90–120 bpm — ฮิปฮอปที่เร็วขึ้น และ บิ๊ก บีท/ทริป ฮอป
- 120–135 bpm — เฮาส์
- 135–155 bpm — เทคโน
- 155–180 bpm — ดรัมแอนด์เบส /จังเกิล
- 180 bpm ขึ้นไป — ฮาร์ดคอร์แกบเบอร์
[แก้] รายชื่อศิลปินแนวดนตรีอิเล็กทรอนิกส์แดนซ์ระดับต้นๆ
ดูรายชื่อเพิ่มจาก [1]
- Aphex Twin
- Basement Jaxx
- Björk
- DJ Shadow
- Kraftwerk
- Massive Attack
- Moby
- Paul Oakenfold
- Orbital
- Roni Size
[แก้] อ้างอิง
[แก้] แหล่งข้อมูลอื่น
บทความเกี่ยวกับเพลง ดนตรี หรือ เครื่องดนตรีนี้ยังเป็นโครง คุณสามารถช่วยวิกิพีเดียได้โดยเพิ่มข้อมูล ดูเพิ่มที่ สถานีย่อย:ดนตรี
