ชื่อบุคคลญี่ปุ่น

จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี
ยะมะดะ ทะโร ชื่อที่นิยมมากสุดของผู้ชายญี่ปุ่น ซึ่งชื่อผู้หญิงคือ ยะมะดะ ฮะนะโกะ

ชื่อบุคคลญี่ปุ่น ในปัจจุบันประกอบด้วย ชื่อสกุล และตามด้วยชื่อตัว โดยอาจจะตามหลังด้วยคำอื่น ๆ เช่น คำว่า "ซัง" ที่มีความหมายเหมือนกับคำว่า "คุณ"

ชื่อบุคคลญี่ปุ่นนิยมเขียนด้วยตัวอักษรคันจิ ชื่อที่เขียนด้วยตัวอักษรคันจิสามารถอ่านออกเสียงได้หลายแบบ ในบางครั้งจะเขียนอักษรฮิระงะนะอันเป็นตัวอักษรพื้นฐานของภาษาญี่ปุ่น กำกับไว้ในรูปแบบของฟุริงะนะ

ชื่อสกุลที่มีมากในญี่ปุ่นได้แก่ ซะโตะ (佐藤) ซุซุกิ (鈴木) และ ทะกะฮะชิ (高橋)

ลำดับชื่อและนามสกุล[แก้]

การเขียนชื่อบุคคลญี่ปุ่นในภาษาอื่นมักจะมีปัญหาที่พบบ่อยกันคือ ลำดับของชื่อและนามสกุล

ลำดับของการวางตำแหน่งชื่อและนามสกุลแตกต่างกันของระบบของญี่ปุ่นที่นำ นามสกุลนำหน้าชื่อ ในขณะที่ในรูปแบบอื่นเกือบทุกประเทศทั่วโลกใช้ชื่อนำหน้านามสกุล ในบางครั้งจะมีการใช้ชื่อนามสกุลเขียนในลักษณะตัวพิมพ์ใหญ่ เช่น Akira TORIYAMA หรือ TORIYAMA Akira เพื่อบอกให้รู้ว่านามสกุลคือ Toriyama (โทริยะมะ) บุคคลที่อาศัยและทำงานอยู่นอกประเทศญี่ปุ่นนิยมใช้ชื่อนำหน้านามสกุลเช่น โยโกะ โอโนภรรยาของจอห์น เลนนอน หรือ โยชิทากะ อามาโนะศิลปินชาวญี่ปุ่น นอกจากนี้ในข่าวนอกประเทศญี่ปุ่นที่มีการกล่าวถึงเกี่ยวกับ นักการเมือง นักธุรกิจ นักแสดง และนักกีฬา นิยมเขียนลำดับชื่อนำหน้านามสกุล เช่น จุนอิชิโร โคะอิซุมิ หรือ ทาคุยะ คิมูระ

อย่างไรก็ตามการเขียนตามตัวอักษรคันจิ ไม่มีการสลับตำแหน่งของชื่อนามสกุล ยังคงไว้ให้นามสกุลนำหน้าชื่อเสมอ

หนังสือการ์ตูนของประเทศไทยนิยมใช้นามสกุลนำหน้าชื่อ แม้ว่าสำหรับคนไทยแล้วมาตรฐานในการเรียกชื่อญี่ปุ่นจะนำหน้าด้วยชื่อและต่อด้วยนามสกุลเหมือนยุโรป

คำลงท้ายชื่อ[แก้]

ซัง[แก้]

ซัง (さん, san) ใช้ลงท้ายสำหรับชื่อบุคคลเปรียบเหมือนคำว่า "คุณ" ซึ่งสามารถใช้ได้ทั้งผู้ชายและผู้หญิง ใช้สำหรับบุคคลที่ไม่ใช่คนในครอบครัว คำว่า ซัง สามารถใช้ร่วมกับคำนามอื่นชื่อ นิคุยะซัง หมายถึงเจ้าของร้านขายเนื้อ (นิคุยะ แปลว่า ร้านขายเนื้อ)

คำว่า ซัง ซะมะ และ ชิ เป็นคำลงท้ายที่ใช้สำหรับการอ้างถึงบุคคลอื่นอย่างสุภาพและทางการ

คุง[แก้]

คุง (君, kun) ใช้ลงท้ายชื่อผู้ชาย (และผู้หญิงในบางโอกาส) สำหรับการใช้สำหรับคนใกล้ชิด ใช้สำหรับบุคคลที่อายุมากกว่าเรียกคนที่อายุน้อยกว่า หรือในบางครั้งใช้เรียกบุคคลที่มีอายุไล่เลี่ยกัน และนิยมใช้เป็นคำลงท้ายสำหรับชื่อเด็กผู้ชาย ในบางครั้งจะมีการใช้เรียก คุง สำหรับสาวออฟฟิศ โดยหัวหน้างานที่เป็นผู้ชาย

อาจารย์มักจะเรียกลูกศิษย์ลงท้ายโดยคำว่า "คุง" สำหรับเด็กผู้ชายและเรียก "ซัง" หรือ "จัง" สำหรับเด็กผู้หญิง..

จัง[แก้]

จัง (ちゃん, chan) ใช้ลงท้ายสำหรับชื่อคนใกล้ชิดเพศหญิง โดยเฉพาะอย่างยิ่งเด็กผู้หญิง และคนรัก หรือเพื่อนที่สนิทกันมาก ๆ ผู้หญิงบางคนนิยมเรียกชื่อตัวเองลงท้ายด้วยจัง ในบางครั้งใช้เรียกชื่อสัตว์เลี้ยงตัวเองลงท้ายด้วยคำว่า "จัง"

ในบางครั้งจะมีใช้สำหรับเรียกชื่อดารา หรือบุคคลที่ชื่นชอบ เช่น ชุวะจัง สำหรับ อาร์โนลด์ ชวาร์เซเนกเกอร์

เซ็มไป และ โคไฮ[แก้]

เซ็มไป (先輩, senpai) แปลว่า รุ่นพี่ ใช้ลงท้ายสำหรับชื่อสำหรับบุคคลที่อาวุโสกว่าในกลุ่มของตัวเอง เช่น รุ่นน้องเรียกรุ่นพี่ที่โรงเรียน นักกีฬาใหม่เรียกนักกีฬาที่มาก่อน หรือในธุรกิจใช้เรียกตำแหน่งผู้อาวุโสกว่าว่า เซ็มไป

โคไฮ (後輩, kōhai) แปลว่า รุ่นน้อง ใช้เรียกในทางกลับกัน

เซ็นเซ[แก้]

เซ็นเซ (先生, sensei) ใช้ลงท้ายเรียกชื่อบุคคลที่เป็นอาจารย์ หมอ หรือ ทนาย แสดงถึงการเคารพ

ซะมะ[แก้]

ซะมะ (様, sama) ใช้ลงท้ายชื่อบุคคล มีความหมายเมือนกับคำว่า "ท่าน" ในภาษาไทยโดยการใช้จะมีความหมายเป็นทางการมากกว่าคำว่า "ซัง" ในทางธุรกิจ คำว่า "ซะมะ" นิยมใช้ในสำหรับเรียกลูกค้า

ชิ[แก้]

ชิ (氏, shi) เป็นคำลงท้ายในการเขียนจดหมาย และใช้สำหรับบุคคลที่ไม่เคยเจอตัว คำว่า ชิ มักจะพบในเอกสารทางกฎหมาย หรือเอกสารทางวิชาการ

อ้างอิง[แก้]

  • Koop, Albert J., Hogitaro Inada. Japanese Names and How to Read Them 2005 ISBN 0-7103-1102-8 Kegan Paul International Ltd.

ดูเพิ่ม[แก้]