จักรพรรดิสันตะปาปานิยม

จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี
ระวังสับสนกับ เทวาธิปไตย

จักรพรรดิสันตะปาปานิยม[1] (อังกฤษ: Caesaropapism) คือแนวคิดที่ต้องการรวมอำนาจฝ่ายอาณาจักรให้เข้ากับ (หรือเหนือกว่า) อำนาจฝ่ายศาสนจักร โดยเฉพาะในแบบของการเชื่อมคริสตจักรกับฝ่ายรัฐบาล

“จักรพรรดิสันตะปาปานิยม” เป็นระบบการปกครองที่ตรงกันข้ามกับ “เทวาธิปไตย” ที่หมายถึงระบบการปกครองทางโลกและทางศาสนาที่มีนักบวชถืออำนาจเป็นประมุข

ประเทศที่ใช้ระบบจักรพรรดิสันตะปาปานิยมในปัจจุบันก็ได้แก่สหราชอาณาจักรที่พระมหากษัตริย์อังกฤษเป็นทั้งประมุขทางการปกครองบ้านเมืองและเป็นประมุขสูงสุดของคริสตจักรแห่งอังกฤษด้วยในขณะเดียวกัน

อ้างอิง[แก้]

  1. กีรติ บุญเจือ, แก่นปรัชญายุคกลาง, กรุงเทพฯ: จุฬาลงกรณมหาวิทยาลัย, 2550, หน้า 138
  • Schaff, Philip (1974), History of the Christian Church: Nicene and Post-Nicene Christianity: A.D. 311-600, II (5th ed.), Grand Rapids, MI: Eerdmans Publishing Company

ดูเพิ่ม[แก้]