จอห์น ดี. ร็อกเกอะเฟลเลอร์

จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี
จอห์น เดวิดสัน ร็อกเกอะเฟลเลอร์
(John Davidson Rockefeller)
John D. Rockefeller 1885.jpg
จอห์น ดี. ร็อกเกอะเฟลเลอร์ในปี ค.ศ. 1885
เกิด 8 กรกฎาคม ค.ศ. 1839(1839-07-08)
ริชฟอร์ด, นิวยอร์ก, สหรัฐอเมริกา
เสียชีวิต 23 พฤษภาคม ค.ศ. 1937 (97 ปี)
เดอะเคสเมนตส์, หาดโอรมอนด์, ฟลอริดา
สุสาน
สุสานเลควิว, เคลฟแลนด์, โอไฮโอ
41°30′40″N 81°35′28″W / 41.511°N 81.591°W / 41.511; -81.591
อาชีพ
มูลค่าสินทรัพย์สุทธิ $663.4 พันล้าน ดอลล่าร์ เมื่อค.ศ. 2007, ตามที่ระบุในรายชื่อบุคคลที่ร่ำรวยที่สุดในประวัติศาสตร์, โดยข้อมูลจาก ฟอบส์ เมื่อกุมภาพันธ์ ค.ศ. 2008
ศาสนา บัพติศ
คู่สมรส ลอรา ซีเลสเทีย สเปลเมน
(m. 1864—1915; เสียชีวิต)
บุตร
บิดามารดา วิลเลียม เอเวอรี ร็อกเกอะเฟลเลอร์, ซีเนียร์
เอลิซา เดวิสัน
ญาติ

จอห์น ดี. ร็อกเกอะเฟลเลอร์ (อังกฤษ: John D. Rockefeller) เป็นนักธุรกิจชาวอเมริกันเจ้าของกิจการน้ำมันสแตนดาร์ดออยล์ ต่อมาได้บริจาคทุนทรัพย์ 500 ล้านเหรียญดอลล่าร์สหรัฐเพื่อก่อตั้งมูลนิธิร็อกเกอะเฟลเลอร์ขึ้นสำหรับช่วยเหลือด้านการศึกษาและการสาธารณสุข

ประวัติ[แก้]

อาชีพก่อนทำธุรกิจสแตนดาร์ด ออยล์[แก้]

เป็นพนักงานบัญชี[แก้]

ในเดือนกันยายน ค.ศ. 1855 เมื่อร็อกเกอะเฟลเลอร์อายุได้สิบหกปี เขาได้ทำงานแรกด้วยการเป็นผู้ช่วยพนักงานบัญชีโดยทำงานให้กับบริษัทนายหน้าขนาดเล็กชื่อเฮวิตต์แอนด์ทัตเทิล เขาทำงานเป็นเวลานานหลายชั่วโมงด้วยความพึงพอใจ ในขณะที่เขาเล่าภายหลังใน"วิธีการทั้งหมดและระบบของสำนักงาน"[1] โดยเฉพาะอย่างยิ่งเขาได้เป็นผู้เชี่ยวชาญในการคำนวณค่าใช้จ่ายการขนส่ง ซึ่งส่งผลดีให้แก่อาชีพของเขาในเวลาต่อมา

สแตนดาร์ดออยล์[แก้]

ร็อกเกอะเฟลเลอร์ ได้ร่วมมือกับนักเคมีชาวยิวที่เกิดในอังกฤษผู้ได้รับฉายาว่าเป็นอัจฉริยะทางเคมี ชื่อ ซามูเอล แอนดรูว์ ทำการจัดตั้งบริษัทขุดเจาะน้ำมันชื่อว่าสแตนดาร์ด ออยล์ ที่เมืองคลีฟแลนด์ จนกลายเป็นบริษัทที่มีชื่อเสียงในระดับยักษ์ใหญ่ในวงการธุรกิจน้ำมันของสหรัฐอเมริกามาตั้งแต่นั้น และในช่วงปี ค.ศ. 1863 หลังจากที่เกิดการรวมประเทศอิตาลีซึ่งมีผลทำให้ธุรกิจธนาคารในเครือข่ายของตระกูลรอทไชลด์ ในอิตาลีต้องปิดตัวลง รอทไชลด์ก็ได้ย้ายฐานการลงทุนจากอิตาลีไปยังอเมริกาด้วยการร่วมลงทุนในอุตสาหกรรมน้ำมันกับจอห์น ดี. ร็อกเกอะเฟลเลอร์ในเวลาต่อมา[2]

การผูกขาด[แก้]

การกุศล[แก้]

มรดก[แก้]

ดูเพิ่ม[แก้]

อ้างอิง[แก้]

  1. Chernow 1998, p. 46.
  2. เรื่องเจ็ดนางยักษ์ 1 ตุลาคม 2007 หนังสือโอเพ่น สำนักพิมพ์โอเพ่น ภิญโญ ไตรสุริยธรรมา

แหล่งข้อมูลอื่น[แก้]