คำหยาบ
จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี
คำหยาบคาย หรือคำหยาบ หมายถึงคำที่สื่อถึงความไม่สุภาพ สื่อความความหมายในแง่ที่ไม่ดี หรือ ฟังไม่ไพเราะ ซึ่งรวมถึงคำที่สื่อเรื่องเพศ การด่าทอ การดูหมิ่น โดยมารยาททางสังคม การใช้คำหยาบเป็นเรื่องที่น่ารังเกียจ สำหรับภาษาไทยอาจระบุเนื้อหาของคำหยาบไม่เหมือนกันตามแต่ละระดับสังคมและภาษาของแต่ละท้องถิ่น การใช้คำหยาบขึ้นอยู่กับวาระและกลุ่มบุคคลที่สื่อสาร
คลิกที่คำเพื่อแปลเป็นภาษาอังกฤษ หรือ แปลทั้งหมด
เนื้อหา |
[แก้] คำหยาบระดับต้น
เป็นที่นิยมพูดทั่วไป แต่บางครั้งไม่เหมาะสมในการสื่อสารอย่างเป็นทางการ ขณะที่สังคมบางกลุ่มใช้กันปกติ
- คำที่เกี่ยวกับเพศ เช่น จู๋ จิ๋ม เงี่ยน ล่อกัน เอากัน แทงกัน ปี้กัน เย่อกัน
- คำที่เกี่ยวกับการด่าทอ ดูหมิ่น เช่น หมา(สุนัข) ควาย (กระบือ) ตีน(เท้า)
[แก้] คำหยาบระดับกลาง
แต่นิยมพูดเฉพาะกลุ่ม กับคนสนิท เพื่อนฝูง พบได้จากภาพยนตร์บางเรื่อง แต่ไม่เหมาะสมกับการสื่อสารอย่างเป็นทางการ
- คำแทนบุคคล เช่น กูมึง ไอ้ อี
- คำที่เกี่ยวกับเพศ เช่น หำ เจี๊ยว กระดอ
- คำที่เกี่ยวกับการด่าทอ ดูหมิ่น เช่น ห่ำ ชาติชั่ว ระยำ (ไอ้) สัตว์ (ไอ้) เวร
[แก้] คำหยาบระดับสูง
ไม่นิยมใช้พูดกันโดยทั่วไปและมักถูกห้ามใช้ในสังคม พบมากเมื่อผู้ใช้ภาษามีอารมณ์รุนแรง
