คะนะ

จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี
書.svg
การเขียนภาษาญี่ปุ่น

คันจิ

คะนะ

การใช้งาน

โรมะจิ

การพัฒนาอักษรคะนะจากตัวอักษรจีน

คะนะ (ญี่ปุ่น: 仮名 kana ?) เป็นคำที่ใช้เรียกตัวอักษรภาษาญี่ปุ่น ซึ่งแบ่งออกเป็น ฮิระงะนะ และคะตะคะนะ ซึ่งรวมถึงภาษาระบบเก่า มันโยงะนะ คะนะหนึ่งตัวอักษรจะมีเสียงเฉพาะของแต่ละตัวอักษร

ตารางแสดงเสียงอักษรคะนะ
ฮิระงะนะ และ คะตะคะนะ
นาสิก
あア かカ さサ たタ なナ はハ まマ やヤ らラ わワ んン
อะ คะ ซะ ทะ นะ ฮะ มะ ยะ ระ วะ _ง,_น,_ม
いイ きキ しシ ちチ にニ ひヒ みミ りリ ゐヰ
อิ คิ ชิ ชิ นิ ฮิ มิ ริ (วิ)
うウ くク すス つツ ぬヌ ふフ むム ゆユ るル
อุ คุ ซุ สึ นุ ฟุ มุ ยุ รุ
えエ けケ せセ てテ ねネ へヘ めメ れレ ゑヱ
เอะ เคะ เซะ เทะ เนะ เฮะ เมะ เระ (เวะ)
おオ こコ そソ とト のノ ほホ もモ よヨ ろロ をヲ
โอะ โคะ โซะ โทะ โนะ โฮะ โมะ โยะ โระ (โวะ)
  • เสียงในแถว ทะ (た) ออกเสียงเหมือน ท และ ต ในภาษาไทย
  • ภาษาญี่ปุ่นไม่มีคะนะสำหรับเสียง เยะ และ ยิ ซึ่งเมื่อเขียน ยิ จะใช้คะนะ "อิ" (い) และ "เอะ" (え) เขียนติดกันอ่านแทน ยิ
  • ภาษาญี่ปุ่นไม่มีเสียงใกล้เคียงกับเสียง ล.ลิง หรือเสียง แอล (L) ในภาษาอังกฤษ
  • ゐヰ วิ ゑヱ เวะ และโวะ ไม่ค่อยได้ใช้ในปัจจุบัน แต่ยังเห็นได้ในเพลงและบทประพันธ์

ดูเพิ่ม[แก้]

แหล่งข้อมูลอื่น[แก้]