ความซื่อสัตย์

จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี

ความซื่อสัตย์ บ้างก็ว่า ความสัตย์ หรือ ความซื่อสัตย์สุจริต หมายถึงแง่มุมหนึ่งของศีลธรรม แสดงถึงลักษณะของคุณธรรมในแง่บวกอาทิ บูรณภาพ ความจริงใจ และความตรงไปตรงมา พร้อมด้วยการงดเว้นการโกหก การคดโกง หรือการลักขโมย เพราะหากไม่งดเว้น ก็จะกลายเป็นการเสแสร้งแกล้งทำเพียงเท่านั้น

ความซื่อสัตย์เป็นค่านิยมที่คาดหวังของบุคคลและองค์การ หากบุคคลและองค์การไม่มีความซื่อสัตย์จะไม่สามารถดำรงอยู่ได้ในสังคม

ดูเพิ่ม[แก้]