คนสืบผี

จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี
คนสืบผี
ภาพปก คนสืบผี เล่ม 7
ภาพปก คนสืบผี เล่ม 7
ชื่อไทย คนสืบผี
แนว ฮาเร็ม, แฟนตาซี, ลึกลับ, โรแมนติก, เหนือธรรมชาติ
มังงะ
เรื่อง เมย์บี
พิมพ์ สแควร์เอนิกซ์
กลุ่มเป้าหมาย โชเน็น
นิตยสาร มันธลีกันกันโจ๊กเกอร์
เผยแพร่ 22 เมษายน ค.ศ. 2009 – ปัจจุบัน
รวมเล่ม 8 เล่ม
อะนิเมะ
กำกับ ชิน โอนุมะ
เรื่อง คะสึฮิโกะ ทะคะยะมะ
ดนตรี เคโงะ โฮะอะชิ, ริวอิชิ ทะคะดะ
สร้าง ซิลเวอร์ลิงก์
ถือสิทธิ์ เซนไทฟิล์มเวิร์ก
เผยแพร่ 8 เมษายน ค.ศ. 201224 มิถุนายน ค.ศ. 2012
Wikikartoon.png ส่วนหนึ่งของสารานุกรมการ์ตูนญี่ปุ่น

คนสืบผี (ญี่ปุ่น: 黄昏乙女×アムネジア; อังกฤษ: Dusk Maiden of Amnesia) เป็นมังงะที่เขียนและวาดโดย เมย์บี (MAYBE) การ์ตูนชุดนี้จัดพิมพ์โดยสแควร์เอนิกซ์ และตีพิมพ์อย่างต่อเนื่องในนิตยสารมันธลีกันกันโจ๊กเกอร์ตั้งแต่วันที่ 22 เมษายน ค.ศ. 2009 ส่วนฉบับอะนิเมะดัดแปลงโดยซิลเวอร์ลิงก์ออกอากาศระหว่างเดือนเมษายนและมิถุนายน ค.ศ. 2012 และได้รับสิทธิ์จากเซนไทฟิล์มเวิร์กสำหรับการจัดฉายในอเมริกาเหนือ

เนื้อหา

เนื้อเรื่องย่อ [แก้]

เป็นเรื่องราวของนักเรียนมัธยมปีหนึ่งที่มีชื่อว่า นียะ เทอิจิ ผู้ซึ่งเริ่มเข้าเรียนที่โรงเรียนเอกชนเซเคียว เมื่อเขาได้หลงเข้าไปในอาคารเก่าหลังหนึ่งของโรงเรียน เขาก็ได้พบกับหญิงสาวคนหนึ่งชื่อ คาโนเอะ ยูโกะ ผู้ซึ่งได้เปิดเผยตัวเองว่าเป็นผีที่ไม่มีความทรงจำ นียะจึงตัดสินใจที่จะสืบหาสาเหตุการตายของเธอโดยมองหาเรื่องราวลึกลับเจ็ดประการของโรงเรียนที่มีความเกี่ยวพันกับตัวเธอ โดยตลอดทั้งเรื่อง นียะกับยูโกะได้ค้นพบความจริงเกี่ยวกับเรื่องผีเหล่านี้ และได้ทำการช่วยเหลือผู้ที่ประสบกับปัญหาต่าง ๆ

ตัวละครหลัก [แก้]

นียะ เทอิจิ (新谷 貞一 Niiya Teiichi?)
ให้เสียงโดย : ธงชาติของญี่ปุ่น สึบะสะ โยะนะกะ
ตัวเอกของเรื่อง เขาได้เข้าเป็นสมาชิกชมรมสำรวจเรื่องลึกลับที่ก่อตั้งโดยยูโกะเพื่อที่จะหาข้อมูลเพิ่มเติมเกี่ยวกับการตายของยูโกะ ในขณะที่เขามีปฏิสัมพันธ์กับยูโกะ ทั้งสองก็ได้ตกหลุมรักกันในที่สุด
คาโนเอะ ยูโกะ (庚 夕子 Kanoe Yūko?)
ให้เสียงโดย : ธงชาติของญี่ปุ่น ยุมิ ฮะระ
หรือที่รู้จักเป็นส่วนใหญ่ในชื่อ "คุณยูโกะ" จากเรื่องผีที่เกิดขึ้นในโรงเรียน เธอเป็นผีที่ได้รับการกล่าวลือที่โรงเรียนเอกชนเซเคียว และเป็นประธานชมรมสำรวจเรื่องลึกลับ เธอเป็นผีที่มีความร่าเริงและสนุกกับการหลอกหลอนผู้คน แต่ก็มีความหึงหวงและโกรธเมื่อมีหญิงสาวพยายามที่จะเข้ามาใกล้ชิดกับนียะ เธอยังชอบหยอกเย้ากับนียะ บ่อยครั้งที่เธอไม่ใส่ใจที่นียะจะมองร่างกาย ยกเว้นก็แต่เพียงโครงกระดูกของเธอ ส่วนเรื่องผีต่าง ๆ ที่มีอยู่ในโรงเรียนล้วนมีส่วนเกี่ยวข้องกับยูโกะไม่ทางใดก็ทางหนึ่ง
โอโคโนงิ โมโมเอะ (小此木 ももえ Okonogi Momoe?)
ให้เสียงโดย : ธงชาติของญี่ปุ่น มิซะโตะ ฟุกุเอน
สมาชิกแห่งชมรมสำรวจเรื่องลึกลับ เธอเป็นหนี้บุญคุณนียะจาการช่วยชีวิตให้รอดพ้นจากตำนานปีศาจใต้ดิน (ซึ่งแท้จริงแล้วเป็นเรื่องที่ยูโกะแต่งขึ้น) และมองหาเรื่องผีที่อยู่ในโรงเรียนหลายเรื่องมาเสนอต่อชมรม เธอเป็นสมาชิกเพียงคนเดียวในชมรมที่ไม่สามารถมองเห็นยูโกะได้แม้จะทราบถึงการมีอยู่ของโยโกะก็ตาม เธอมีความชื่นชมและชอบนียะ
คาโนเอะ คิริเอะ (庚 霧江 Kanoe Kirie?)
ให้เสียงโดย : ธงชาติของญี่ปุ่น เอะริ คิตะมุระ
สมาชิกแห่งชมรมสำรวจเรื่องลึกลับ และเป็นหลานน้องสาวของยูโกะ เธอเป็นตัวละครอื่นเพียงคนเดียวที่ไม่ใช่นียะที่สามารถมองเห็นยูโกะและความน่ากลัวของเหล่าผี แต่เดิมเธอเชื่อว่ายูโกะเป็นวิญญาณที่ชั่วร้ายกระทั่งเธอได้เรียนรู้ความจริงแล้วว่าไม่ได้เป็นเช่นนั้น คิริเอะมีความคล้ายคลึงกับยูโกะแม้จะมีผมสั้นแบบคุณยายของเธอซึ่งเป็นน้องสาวของโยโกะ

สื่อ [แก้]

อะนิเมะ [แก้]

การดัดแปลงสู่อะนิเมะโดยซิลเวอร์ลิงก์ได้รับการประกาศในนิตยสารมันธลีกันกันโจ๊กเกอร์ฉบับเดือนมกราคม และได้ออกอากาศที่ประเทศญี่ปุ่นช่วงเดือนเมษายนถึงมิถุนายน ค.ศ. 2012 เป็นจำนวน 12 ตอน[1][2] ส่วนตอนที่ 13 ได้รวมไว้ในดีวีดี/บลูเรย์ชุดที่ 6 รวมถึงในรูปแบบซีมัลแคสต์ผ่านทางเว็บไซต์ครันชีโรล[3] โดยมีเพลงเปิดคือ "CHOIR JAIL" ขับร้องโดยโคะโนะมิ ซุสุกิ ในขณะที่เพลงจบคือ "คะรันโดะริเอะ" (カランドリエ) ซึ่งขับร้องโดยอะกิ โอะไค กับเวอร์ชันพิเศษที่ขับร้องโดยยุมิ ฮะระ ในตอนที่ 11 ทั้งนี้ เซนไทฟิล์มเวิร์กเป็นผู้ถือสิทธิ์อะนิเมะดังกล่าวในอเมริกาเหนือ[4]

อ้างอิง [แก้]

  1. "Dusk maiden of Amnesia Manga Gets TV Anime Next Spring". Anime News Network. 2011-12-20. สืบค้นเมื่อ 2011-12-23. 
  2. "Accel World, Natsuiro Kiseki, Zetman, Dusk maiden of Amnesia Premieres Listed". Anime News Network. 2012-02-29. สืบค้นเมื่อ 2012-03-10. 
  3. Crunchyroll Adds Dusk maiden of Amnesia TV Anime - News
  4. "Sentai Filmworks Licenses Dusk Maiden of Amnesia Anime". Anime News Network. สืบค้นเมื่อ 19 April 2012. 

แหล่งข้อมูลอื่น [แก้]