การโจมตีกองเรือกาซา

จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี

พิกัดภูมิศาสตร์: 32°38′28″N 33°34′02″E / 32.64113°N 33.56727°E / 32.64113; 33.56727

แผนที่แสดงเส้นทางเส้นทางของกองเรือกาซา (สีเขียว) และกองทัพเรืออิสราเอล (สีส้ม)
คอมมานโดอิสราเอลยิงปืนขณะอยู่บนเรือ MV Mavi Marmara

การโจมตีกองเรือกาซา (อังกฤษ: Gaza flotilla raid) หรือชื่อรหัสว่า ปฏิบัติการลมทะเล (อังกฤษ: Operation Sea Breeze) โดยกองกำลังป้องกันอิสราเอล[1][2] เป็นการขึ้นเรือและการยึดเรือหกลำจาก กองเรือเสรีภาพกาซา เมื่อเดือนพฤษภาคม พ.ศ. 2553[3] กองเรือดังกล่าว ประกอบด้วยขบวนการกาซาเสรีและมูลนิธิเพื่อสิทธิมนุษยชนและเสรีภาพและความช่วยเหลือทางมนุษยธรรม (IHH) พยายามที่จะฝ่าการปิดล้อมกาซาและส่งความช่วยเหลือทางมนุษยธรรมและวัสดุก่อสร้างไปยังฉนวนกาซา[3][4] เรือทั้งหกลำรวมตัวกันใกล้กับไซปรัส และออกเดินทางเมื่อวันที่ 30 พฤษภาคม พ.ศ. 2553 โดยมีผู้โดยสารกว่า 663 คน จาก 37 ประเทศ[5][6] คอมมานโดอิสราเอลขึ้นเรือในเขตน่านน้ำสากลของทะเลเมดิเตอร์เรเนียน[6] หลังจากกองเรือปฏิเสธข้อเสนอของอิสราเอลที่จะให้มีการตรวจสอบสินค้าที่บรรทุกมาที่ท่าแอชดอด และให้มีการจัดส่งทางบกแทน[7]

นักเคลื่อนไหวบนเรือลำใหญ่ที่สุดของกองเรือนี้ MV Mavi Marmara ปะทะกับกองกำลังพิเศษ Shayetet 13 ของอิสราเอล เมื่อกองกำลังเหล่านี้ได้ขึ้นสู่ดาดฟ้าของเรือ นักเคลื่อนไหวบนเรือคนหนึ่งกล่าวว่าทหารอิสราเอลยิงเตือนก่อนที่จะขึ้นเรือ[8] คอมมานโดกล่าวว่าพวกเขาถูกโจมตีด้วยมีด หนังสติ๊ก และท่อโลหะ จากนั้นได้เปลี่ยนจากอาวุธที่ไม่รุนแรงถึงชีวิตเป็นกระสุนจริงหลังจากนักเคลื่อนไหวหลายคนยึดเอาปืนพกสั้นของพวกเขาไป[9][10] ผู้โดยสารคนอื่นกล่าวว่านักเคลื่อนไหวได้มีพฤติการณ์ป้องกันตัวเอง ปลดอาวุธทหาร และโยนอาวุธเหล่านี้ลงสู่ทะเล[11][12] นักเคลื่อนไหว 9 คน[13][14]ถูกยิงเสียชีวิตโดยคอมมานโดอิสราเอล[15] นอกจากนี้ยังมีผู้ได้รับบาดเจ็บอีกประมาณ 12 คน และถูกจับกุมอีกหลายร้อยคน[16][17] คอมมานโดได้รับบาดเจ็บ 7 นาย ในจำนวนนี้ 2 นายได้รับบาดเจ็บสาหัส[18][16] ทางการอิสราเอลกล่าวหา IHH ว่าส่งนักเคลื่อนไหวมาบนเรือ MV Mavi Marmara เพื่อตั้งใจยุยงให้เกิดความรุนแรง[19] แต่ IHH ปฏิเสธข้อกล่าวหา[20]

การโจมตีดังกล่าวก่อให้เกิดปฏิกิริยาจากหลายประเทศในทันที รวมไปถึงการประณามอย่างกว้างขวาง จากหน่วยงานของรัฐ องค์กรเหนือรัฐ และองค์การสาธารณประโยชน์ รวมทั้งการชุมนุมประท้วงและการก่อจลาจล[21][22]ทั่วโลก คณะมนตรีความมั่นคงแห่งสหประชาชาติประณาม "การกระทำเช่นนั้นซึ่งทำให้พลเรือนเสียชีวิต" และต้องการให้มีการสืบสวนอย่างยุติธรรมเกี่ยวกับการโจมตีดังกล่าว[23] และเรียกร้องให้มีการปล่อยตัวพลเรือนที่อิสราเอลยังคุมขังไว้อยู่ทันที[23]อิสราเอลตอบสนองยินดีที่จะปล่อยตัวพลเรือนที่ถูกจับกุมราว 620 คน จาก 682 คน และส่งตัวกลับประเทศ[24] เหตุการณ์ดังกล่าวได้บั่นทอนความสัมพันธ์ระหว่างตุรกีกับอิสราเอล[25]

สินค้าบรรทุกถูกยึดโดยอิสราเอล และเอาขึ้นจากเรือที่ท่าแอชดอตและได้รับการตรวจสอบจากเจ้าหน้าที่ของอิสราเอล: สินค้าบรรทุกดังกล่าวได้รับอนุญาตและส่งไปยังกาซาทางพื้นดิน[26] กลุ่มฮามาสปฏิเสธไม่ยิมยอมให้สินค้าบรรทุกเหล่านี้เข้าสู่กาซาจนกว่าอิสราเอลจะปล่อยตัวผู้ที่ถูกจับกุมจากกองเรือและตกลงที่จะอนุญาตให้ผู้จัดระเบียบกองเรือส่งสินค้ามายังกาซาได้โดยตรง รวมไปถึงวัสดุก่อสร้าง โดยปราศจากการตรวจสอบของอิสราเอล[27][28] MV Rachel Corrie เรืออีกลำหนึ่งซึ่งเดิมตั้งใจที่จะเดินทางมาเป็นส่วนหนึ่งของกองเรือยังคงพยายามที่จะส่งวัสดุเข้าสู่กาซา; เรือดังกล่าวถูกยึดในน่านน้ำสากลโดยทหารอิสราเอลเช่นเดียวกัน[29]

อ้างอิง[แก้]

  1. Glenn Kessler (June 4, 2010). "Israel gives its account of raid on aid ship headed for Gaza". Washington Post. สืบค้นเมื่อ June 7, 2010. 
  2. 3.0 3.1 Black, Ian; Haroon Siddique (May 31, 2010). "Q&A: The Gaza Freedom flotilla". The Guardian (Guardian News and Media). สืบค้นเมื่อ June 2, 2010. 
  3. Colum Lynch (June 1, 2010). "Israel's flotilla raid revives questions of international law". Washington Post. สืบค้นเมื่อ June 2, 2010. 
  4. Tia Goldenberg (May 31, 2010). "Pro-Palestinian aid flotilla sets sail for Gaza". San Diego Union-Tribune. Associated Press. สืบค้นเมื่อ June 4, 2010. 
  5. 6.0 6.1 Noah Kosharek; Liel Kyzer; Barak Ravid; The Associated Press and DPA (June 2, 2010). "Israel transfers hundreds of Gaza flotilla activists to airport for deportation". Haaretz. สืบค้นเมื่อ June 7, 2010. 
  6. Joshua Mitnick (June 1, 2010). "Flotilla Assault Spurs Crisis". Wall Street Journal. สืบค้นเมื่อ June 7, 2010. 
  7. Dorian Jones; Helena Smith (June 1, 2010). "Israelis opened fire before boarding Gaza flotilla, say released activists". Guardian (UK). สืบค้นเมื่อ June 2, 2010. 
  8. Yaakov Katz (2010-06-04). "'We had no choice'". JPost.com. สืบค้นเมื่อ 2010-07-06. 
  9. "Under Fire for Gaza Raid, Israel Blames Flotilla Organizers for Provocation". PBS NewsHour. Public Broadcasting System. May 31, 2010.
  10. Haaretz Service and The Associated Press (2010-06-03). "Gaza flotilla organizer admits activists seized weapons from Israeli soldiers". haaretz.com. สืบค้นเมื่อ 2010-07-06. 
  11. Jamal Elshayyal (June 6, 2010). "Kidnapped by Israel, forsaken by Britain". Al Jazeera English. สืบค้นเมื่อ June 7, 2010. 
  12. Slackman, Michael (June 2, 2010). "In Bid to Quell Anger Over Raid, Israel Frees Detainees". NYTimes.com. สืบค้นเมื่อ June 3, 2010. 
  13. CNN Wire Staff (June 3, 2010). "Gaza aid flotilla activists arrive in Turkey". CNN.com. สืบค้นเมื่อ June 3, 2010. 
  14. Ivan Watson; Talia Kayali (June 4, 2010). "Autopsies reveal 9 men on Gaza aid boat shot, 5 in head". CNN World. สืบค้นเมื่อ June 4, 2010. 
  15. 16.0 16.1 Edmund Sanders (June 1, 2010). "Israel criticized over raid on Gaza flotilla". Los Angeles Times. สืบค้นเมื่อ June 2, 2010. 
  16. Friedman, Matti (June 2, 2010). "Details emerge of bloodshed aboard Gaza-bound ship". The Washington Post. Associated Press. สืบค้นเมื่อ June 3, 2010. 
  17. อ้างอิงผิดพลาด: ป้ายระบุ <ref> ไม่ถูกต้อง ไม่มีการกำหนดข้อความสำหรับอ้างอิงชื่อ haaretz-at_least
  18. "Cabinet communique" (Press release). State of Israel Cabinet Secretariat. 6 June 2010. สืบค้นเมื่อ 10 June 2010. 
  19. "Islamic charity at center of flotilla clash known for relief work and confrontation". 10 June 2010. สืบค้นเมื่อ 10 June 2010. 
  20. Riots Break Out Over Israel Flotilla, CBS News
  21. Riots in Umm al-Fahm over naval raid on Gaza aid flotilla, Ynet News
  22. 23.0 23.1 Department of Public Information, News and Media Division (June 1, 2010). "Security Council Condemns Acts Resulting in Civilian Deaths during Israeli Operation against Gaza-Bound Aid Convoy, Calls for Investigation, in Presidential Statement". 6325th & 6326th Meetings (PM & Night). UN.org. สืบค้นเมื่อ June 2, 2010. 
  23. อ้างอิงผิดพลาด: ป้ายระบุ <ref> ไม่ถูกต้อง ไม่มีการกำหนดข้อความสำหรับอ้างอิงชื่อ Sofer
  24. Aliriza, Bulent; Flanagan, Stephen; Malka, Haim (June 3, 2010). "The Gaza Flotilla Raid and its Aftermath". Center for Strategic and International Studies. สืบค้นเมื่อ June 5, 2010. 
  25. Meranda, Amnon (June 1, 2010). "After IDF raid, aid makes its way to Gaza". ynetnews. 
  26. CNN Wire staff (June 2, 2010). "IDF: Hamas stops flotilla aid delivered by Israel". CNN. สืบค้นเมื่อ June 3, 2010. "Ra'ed Fatooh, in charge of the crossings, and Jamal Khudari, head of a committee against the Gaza blockade, said Israel must release all flotilla detainees and that [the aid] will be accepted in the territory only by the Free Gaza Movement people who organized the flotilla." 
  27. Harriet Sherwood (June 3, 2010). "Hamas refuses flotilla aid delivered by Israel". Guardian (UK). สืบค้นเมื่อ June 4, 2010. 
  28. Laub, Karin (June 5, 2010). "Israel remains defiant, seizes Gaza-bound aid ship". Associated Press. สืบค้นเมื่อ June 5, 2010.