การแพร่
จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี
การแพร่ เป็นการกระจายตัวของโมเลกุลของสสารจากจุดที่มีความเข้มข้นสูงกว่า ไปยังจุดที่มีความเข้มข้นต่ำกว่าด้วยการเคลื่อนที่เชิงสุ่มของโมเลกุล การแพร่จะทำให้ เกิดการผสมของวัสดุอย่างช้าๆ สำหรับเฟสหนึ่งๆของวัสดุใดๆก็ตามที่มีอุณหภูมิสม่ำเสมอ และไม่มีแรงภายนอกมากระทำกับอนุภาค กระบวนการแพร่ก็จะยังคงเกิดถึงแม้ว่า จะสารจะผสมกันโดยสมบูรณ์หรือเข้าสู่ภาวะสมดุลแล้ว โดยพื้นฐานแล้ว การเคลื่อนที่ของโมเลกุล จากพื้นที่ที่มีความเข้มข้นสูงไปสู่ความเข้มข้นที่ต่ำกว่าเรียกว่าการแพร่ทั้งสิ้น
โดยปกติแล้วการแพร่ของโมเลกุลจะอธิบายทางคณิตศาสตร์ได้โดยผ่าน กฎของฟิกส์
การประยุกต์ใช้งาน[แก้]
การแพร่เป็นหลักการพื้นฐานที่สำคัญในสาขาย่อยๆของวิชา ฟิสิกส์ เคมี ชีววิทยา ตัวอย่างการประยุกต์ใช้งานมีดังต่อไปนี้
- กระบวนการเผาผนึก (Sintering) เพื่อสร้างวัสดุแข็ง (เช่นการทำโลหะผง การทำเซรามิกส์)
- การออกแบบตัวทำปฏิกิริยาเคมี
- การออกแบบตัวเร่งปฏิกิริยา ในอุตสหกรรมเคมี
- การแพร่คาร์บอนหรือไนโตรเจน ลงไปในเหล็กเพื่อปรับปรุงคุณสมบัติ
- การโด็ป (doping) ในกระบวนการผลิตสารกึ่งตัวนำ
ดูเพิ่ม[แก้]