การเขียนแบบทัศนียภาพ
จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี
การเขียนแบบทัศนียภาพ หรือ ทัศนมิติ หรือ เพอร์สเปกทีฟ (perspective) คือการเขียนภาพให้ปรากฏออกมาในลักษณะที่เหมือนการมองเห็นจริง โดยปรกติมักจะใช้เพื่อการนำเสนอภาพจำลองของแนวความคิดในการออกแบบผลงาน เช่นภาพงานอาคารในงานสถาปัตยกรรม ภาพการตกแต่งภายในสำหรับงานมัณฑนศิลป เป็นต้น
เนื้อหา |
[แก้] ประเภทของทัศนียภาพ
- ทัศนียภาพแบบจุดเดียว จะมีจุดลับตา หรือจุดอันตธาน (Vanishing point) จุดเดียว อาจอยู่ด้านซ้าย หรือขวา บนหรือล่าง หรืออยู่กึ่งกลางของภาพก็ได้
- จุดลับตาหรือจุดอันตธาน คือจุดรวมของเส้นฉายของภาพ
- ทัศนียภาพแบบสองจุด จะมีจุดลับตา สองจุด อยู่ทางด้านซ้ายและขวาของภาพ
- ทัศนียภาพแบบสามจุด จะมีจุดลับตา สองจุด อยู่ทางด้านซ้ายและขวาของภาพ อีกหนึ่งจุดอาจอยู่ด้านบนหรือด้านล่างของภาพก็ได้
[แก้] ระดับมุมมองของทัศนียภาพ
- มองแบบนก (Bird’s eyes view) เป็นภาพในลักษณะมองจากที่สูงลงมา
- มองในระดับสายตา (Human’s eyes view) เป็นภาพการมองในลักษณะระดับสายตาของคนทั่วไป
- มองแบบหนอน (Worm’s eyes view) เป็นภาพในลักษณะมองขึ้นไปที่สูง
[แก้] องค์ประกอบของทัศนียภาพ
- จุดลับตา (Vanishing Point)
- เส้นระดับสายตา
[แก้] อ้างอิง
- ชวลิต ดาบแก้ว และ สุภาวดี เหมทานนท์ การเขียนทัศนียภาพ. ดีแอล เอส. พ.ศ. 2541.
- Gwen White. Perspective: A Guide for Artists, Architects and Designers B.T. Batsford Ltd. 1982. ISBN 978-0713-4341-25
