การสงบศึกกับเยอรมนี
จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี
การสงบศึกระหว่างฝ่ายพันธมิตรกับเยอรมนีได้มีการลงนามในรถไฟโดยสารในป่าคองเปียญ เมือ่วันที่ 11 พฤศจิกายน ค.ศ. 1918 ซึ่งถือว่าเป็นจุดสิ้นสุดของสงครามโลกครั้งที่หนึ่งบนแนวรบด้านตะวันตก ผู้ลงนามหลัก ได้แก่ จอมพล เฟอร์ดินานด์ ฟอค ผู้บัญชาการสูงสุดฝ่ายพันธมิตร และมัทธิอัส เออร์ซเบอร์เกอร์ ผู้แทนของเยอรมนี การสงบศึกดังกล่าวเป็นข้อตกลงทางทหารซึ่งเป็นความพ่ายแพ้อย่างเด็ดขาดของเยอรมนี หากแต่มิใช่ทั้งการยอมจำนนโดยไม่มีเงื่อนไขหรือสนธิสัญญา
เงื่อนไข [แก้]
การสงบศึกประกอบด้วยเงื่อนไขหลักสำคัญต่อไปนี้:[1]
- สิ้นสุดความเป็นปรปักษ์ทางทหารภายใน 6 ชั่วโมงหลังจากการลงนาม
- การเคลื่อนย้ายกองกำลังเยอรมันทั้งหมดออกจากฝรั่งเศส เบลเยี่ยม ลักเซมเบิร์ก และอัลซาซ-ลอร์เรนในทันที
- การเคลื่อนย้ายกองกำลังเยอรมันทั้งหมดออกจากดินแดนทางตะวันตกของแม่น้ำไรน์ บวกรัศมีหัวสะพานอีก 30 กิโลเมตรจากทางขวาของแม่น้ำไรน์ที่เมืองไมนซ์ โคเบลนซ์ และโคโลญน์ พร้อมทั้งให้มีการยึดครองโดยกองกำลังพันธมิตรและสหรัฐอเมริกาในภายหลัง
- การถอนกำลังเยอรมันทั้งหมดในแนวรบด้านตะวันออกไปยังดินแดนเยอรมันเมื่อวันที่ 1 สิงหาคม ค.ศ. 1914
- ปฏิเสธสนธิสัญญาเบรสต์-ลีตอฟส์กับรัสเซียและสนธิสัญญาบูชาเรสต์กับโรมาเนีย
- การกักกันกองเรือเยอรมัน
- การส่งมอบยุทธปัจจัย: ปืนใหญ่ 5,000 กระบอก ปืนกล 25,000 กระบอก ปืนครก 3,000 กระบอก เครื่องบิน 1,700 ลำ เครื่องยนต์รถจักร 5,000 เครื่อง และรถเดินราง 150,000 คัน
อ้างอิง [แก้]
- ↑ Hans Michael Kloth (2008-11-11). "Atempause für den Weltuntergang" (ใน German). Der Spiegel.
แหล่งข้อมูลอื่น [แก้]
- La convention d'armistice du 11 novembre 1918 (in French)
- The Armistice Demands, translated into English from German Government statement The World War I Document Archive, Brigham Young University Library, accessed 27 July 2006
- Watch six online National Film Board of Canada documentaries about the Armistice
พิกัดภูมิศาสตร์: 49°25′39″N 2°54′23″E / 49.4275°N 2.906389°E