การลอบสังหาร

การลอบสังหาร (อังกฤษ: Assassination) การฆาตกรรมบุคคคลที่มีชื่อเสียงด้วยการวางแผนล่วงหน้า การลอบสังหารอาจจะเกิดขึ้นเนื่องด้วยเหตุผลทางอุดมคติ การเมือง หรือการทหารเป็นมูลเหตุชี้นำก็เป็นได้ และนอกจากนี้ ผู้ลอบสังหาร (Assassin) เองก็อาจจะได้รับแรงจูงใจจากค่าจ้าง ความแค้น ความมีชื่อเสียง หรือความพิการทางจิตด้วย

การลอบสังหารในประวัติศาสตร์

ยุคโบราณถึงยุคกลาง

การลอบสังหารเป็นหนึ่งในเครื่องมือทางการเมืองที่เก่าแก่ที่สุด อาจจะย้อนไปได้ไกลถึง 1129 ปีก่อนพุทธกาลเมื่อจีดาเลีบถูกสังหารโดยชาวยิวในวันถือศีลอดของจีดาเลียซึ่งถูกบันทึกเอาไว้โดยเจรีเมียห์ กษัตริย์ฟิลิปที่สองแห่งมาเซโดเนีย (บิดาของพระเจ้าอเล็กซานเดอร์ มหาราช) และจูเลียต ซีซาร์เองก็จบชีวิตลงด้วยการลอบปลงพระชนต์/ลอบสังหารเช่นกัน อีกทั้งจักพรรดิโรมันหลาย ๆ พระองค์ก็เสด็จสววรคตเนื่องด้วยการถูกลอบปลงพระชนต์เช่นกัน อิมามชีอะหฺหลาย ๆ ท่านก็จบชีวิตเพราะถูกลอบสังหารเช่นกัน สำหรับในประวัติศาสตร์จีนการลอบสังหารพบเห็นอยู่เนือง ๆ เช่นกัน ตัวอย่างเช่นการลอบปลงพระชนต์ฉินซีฮ่องเต้ของจิง เค่อ (ล้มเหลว) ในประวัติศาสตรฺอินเดีย กุนซือนาม ชานาคยา เขียนรายละเอียดเกี่ยวกับการลอบสังหารลงในตำราของเขา Arthashastra พ.ศ. 1735 คอนราด แห่ง มอนท์เฟอแนตถูกลอบสังหารโดยนักฆ่าขององค์การฮาสฮิชิน