การทำเครื่องหมายกางเขน
การทำเครื่องหมายกางเขน[1] หรือที่ชาวคาทอลิกเรียกว่า การทำสำคัญมหากางเขน[2] (อังกฤษ: Sign of the Cross; ละติน: Signum Crucis) เป็นรูปแบบการปฏิบัติอย่างหนึ่งของผู้นับถือศาสนาคริสต์ โดยมักมีการกล่าว "เดชะพระนาม พระบิดา และพระบุตร และพระจิต อาแมน" ประกอบด้วย การทำเช่นนี้เป็นการระลึกถึงการตรึงกางเขนของพระเยซู แบบดั้งเดิมทำจากขวาไปซ้าย ซึ่งใช้โดยสมาชิกคริสตจักรอีสเติร์นออร์โธด็อกซ์และคริสตจักรคาทอลิกตะวันออก[3] ส่วนแบบใหม่ทำจากซ้ายไปขวาใช้โดยคริสตจักรคาทอลิก[4] แองกลิคัน[5] ลูเทอแรน[6] และโอเรียนทัลออร์โธด็อกซ์ ธรรมเนียมปฏิบัตินี้สันนิษฐานว่าเริ่มมีมาตั้งแต่ศตวรรษที่ 2 แล้ว[2]
ความสำคัญ [แก้]
เพราะว่าเวลาทำเครื่องหมายกางเขนจะต้องกล่าวเดชะพระนามฯ ด้วย การทำเช่นนี้จึงเป็นการแสดงความเชื่อถึงพระตรีเอกภาพว่าเป็นอันหนึ่งอันเดียวกัน[7]
นอกจากนี้ยังมีความหมายอื่น ๆ หลายประการด้วยกัน คือ เป็นการแสดงว่าตัวผู้ทำนั้นถวายตัวแก่พระเยซู เป็นการวิงวอนขอพระหรรษทานจากพระเจ้า และใช้เป็นการอวยพรบุคคลก็ได้ นอกจากนี้เวลาชาวคริสต์รู้สึกว่าตนกำลังเผชิญหน้ากับ "การผจญของมาร" การทำเครื่องหมายกางเขนเป็นการเตือนสติแก่ตนและยืนยันถึงพระอานุภาพของพระเจ้าในการต่อสู้กับสิ่งชั่ว[2]
ชาวคริสต์ทำเครื่องหมายนี้เมื่อร่วมสวดมนต์ ส่วนบาทหลวงเวลาประกอบพิธีมิสซาหรือพิธีอื่น ๆ ก็ทำเครื่องหมายนี้เช่นเดียวกัน
อ้างอิง [แก้]
- ↑ ราชบัณฑิตยสถาน, พจนานุกรมศัพท์ศาสนาสากล ฉบับราชบัณฑิตยสถาน, พิมพ์ครั้งที่ 3, ราชบัณฑิตยสถาน, 2552, หน้า 93
- ↑ 2.0 2.1 2.2 เครื่องหมายกางเขน คณะภคินีพระหฤทัยพระเยซูเจ้าแห่งกรุงเทพฯ
- ↑ Why do Orthodox Christians "cross themselves" different than Roman Catholics? orthodox.net (อังกฤษ)
- ↑ "Sign of the Cross". สารานุกรมคาทอลิก. New York: Robert Appleton Company. 1913.
- ↑ Using the Sign of the Cross Saint James Episcopal Church (อังกฤษ)
- ↑ Why do Lutherans make the sign of the cross? Evangelical Lutheran Church in America] (อังกฤษ)
- ↑ พระบิดา พระบุตร และพระจิต เป็นพระเป็นเจ้าองค์เดียว kamsondeedee.com
แหล่งข้อมูลอื่น [แก้]
- "Sign of the Cross". สารานุกรมคาทอลิก. New York: Robert Appleton Company. 1913.
