การกบฏ

จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี

การกบฏ หรือ การขบถ (อังกฤษ: rebellion) หมายถึง การปฏิเสธการเชื่อฟัง[1] ซึ่งอาจนำไปสู่ได้ทั้งการต่อต้านขัดขืน หรือความพยายามทำลายผู้มีอำนาจในขณะนั้น เช่น รัฐบาล

คณะหรือผู้เข้าร่วมการกบฏเรียกว่า กบฏ หรือ ขบถ

ตลอดประวัติศาสตร์มีกลุ่มที่คัดค้านรัฐบาลของพวกเขามากมายที่ถูกเรียกว่ากบฏ ในสหรัฐอเมริกา คำดังกล่าวถูกใช้เรียกกองทัพคอนติเนนทัลของสหราชอาณาจักรในสงครามปฏิวัติอเมริกา

ดูเพิ่ม[แก้]

อ้างอิง[แก้]

  1. Lalor, John Joseph (1884). Cyclopædia of Political Science, Political Economy, and of the Political ... Rand, McNally. p. 632.