หลักเขตที่ดิน

จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี
บทความนี้มีเนื้อหาที่สั้นมาก ต้องการเพิ่มเติมเนื้อหาหรือพิจารณารวมเข้ากับบทความอื่นแทน

หลักเขตที่ดิน[1] หรือมักเรียกสั้น ๆ ว่า หลักเขต (อังกฤษ: landmark) หมายความว่า วัตถุเด่นชัดหรือภูมิทัศน์อันเด่นชัดซึ่งเป็นเครื่องชี้ทางหรือเครื่องหมายสถานที่ ต่อมา ใช้หมายถึงอาคารหรือสถานที่ที่มีลักษณะเด่นหรือความสำคัญทางประวัติศาสตร์ วัฒนธรรม หรือสุนทรียภาพ และได้รับการประกาศให้มีความสำคัญเช่นนั้น เรียกว่า "การกำหนดหลักเขต" (landmark designation) ด้วย[2]

ตัวอย่างของสถานที่อันเป็นหลักเขต

อ้างอิง[แก้]

  1. "โครงการจัดทำฐานข้อมูลงานวิชาการของราชบัณฑิตยสถาน". ราชบัณฑิตยสถาน. 11 มีนาคม 2545. สืบค้นเมื่อ 12 กันยายน 2555. 
  2. "landmark". Dictionary.com. 2012. สืบค้นเมื่อ 12-09-2012.