ภาษาฟิจิ
| ภาษาฟิจิ Vakaviti บากาบีตี |
||
|---|---|---|
| เสียงอ่าน: | /βakaβiti/ | |
| พูดใน: | ฟิจิ นิวซีแลนด์ | |
| จำนวนผู้พูด: | ประมาณ 320,000 คน | |
| ตระกูลภาษา: | ออสโตรนีเซียน มลาโย-โพลินีเซียน ตะวันออก-กลาง มลาโย-โพลินีเซียนตะวันออก โอเชียนิก โอเชียนิกตะวันออก-กลาง โอเชียนิกไกล แปซิฟิกกลาง ฟิจิ-โพลินีเซียนตะวันออก ฟิจิตะวันออก ภาษาฟิจิ |
|
| สถานะทางการ | ||
| ภาษาทางการใน: | ฟิจิ | |
| ผู้วางระเบียบ: | - | |
| รหัสภาษา | ||
| ISO 639-1: | fj | |
| ISO 639-2: | fij | |
| ISO 639-3: | fij | |
| หมายเหตุ: บทความนี้มีสัญลักษณ์สัทอักษรสากลปรากฏอยู่ คุณอาจต้องการไทป์เฟซที่รองรับยูนิโคดเพื่อการแสดงผลที่สมบูรณ์ | ||
 ส่วนหนึ่งของสารานุกรมภาษา |
||
ภาษาฟิจิ อยู่ในตระกูลภาษาออสโตรนีเซียน ภาษากลุ่มมลาโย-โพลินีเซียน พูดในประเทศฟิจิ ประมาณ 320,000 คน และมีผู้ใช้ภาษาฟิจิในประเทศนิวซีแลนด์อีกเกือบพันคน
ประวัติ [แก้]
เดวิด คาร์กิล (1809-1843) เป็นหมอสอนศาสนาและนักสำรวจชาวสก็อตที่ศึกษาภาษาฟิจิ และเป็นผู้กำหนดอักษรละตินเพื่อใช้กับภาษาฟิจิโดยยึดตามสำเนียงบาอูเป็นหลัก เขาได้กำหนดไว้หลายแบบ ซึ่งมีข้อโต้แย้งจากชาวฟิจิ และเขาก็ดำเนินงานต่อ ตอนแรกเขาได้กำหนดตัว mb และ nd ใช้แทนเสียง /mb/ และ /nd/ แต่ชาวฟิจิกลับออกเสียงเป็นสองเสียง ในที่สุดเขาจึงกำหนดระบบสะกดให้เข้ากับความเข้าใจของชาวฟิจิ และใช้มาจนถึงทุกวันนี้[1]
b = [mb] มฺบ
c = [ð] ฑ
d = [nd] (di = [ndʒi]) นฺด (นฺจี)
f = [f] ฟ
g = [ŋ] ง
j = [tʃ] ~ [ndʒ] จ
k = [k] ก
l = [l] ล
m = [m] ม
n = [n] น
nr = [ɳɖ] ณฺฎ
p = [p] ป
q = [ŋɡ] งฺก
r = [r] ร
s = [s] ส
t = [t] (ti = [tʃi]) ต (จี)
v = [β] ฝ
w = [ɰ] ว (ง ไม่นาสิก)
y = [j] ย
a [a] อา
e [e] เอ
i [i] อี
o [o] โอ
u [u] อู
ai au ei eu oi ou
[aj,aw,ej,ew,oj,ow]
ไอ เอา เอย์ เอว โอย โอว
