ซิมโฟนีหมายเลข 40 (โมซาร์ท)

จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี

ซิมโฟนีหมายเลข 40 ในบันไดเสียง จี ไมเนอร์ (อังกฤษ: Symphony No. 40 in G minor, KV. 550) ผลงานประพันธ์ของโวล์ฟกัง อะมาเดอุส โมซาร์ทในปี ค.ศ. 1788 เป็นซิมโฟนีเพียงหนึ่งในสองชิ้นของโมซาร์ทในบันไดเสียงจี ไมเนอร์ [1]

โมซาร์ทแต่งซิมโฟนีหมายเลข 40 เสร็จเมื่อวันที่ 25 กรกฎาคม ค.ศ. 1788 ในเวลาใกล้เคียงกับที่เขาแต่งซิมโฟนีหมายเลข 39 และ หมายเลข 41 เสร็จ [2] แต่ไม่มีหลักฐานปรากฏว่ามีการแสดงรอบปฐมทัศน์ที่ใด มีข้อสันนิษฐานว่าโมซาร์ทได้จัดแสดงซิมโฟนีหมายเลข 40 นี้ ระหว่างออกตระเวนไปยังเดรสเดิน ไลพ์ซิจ ฟรังค์ฟูร์ทอัมไมน์ และเวียนนา ในช่วงประมาณ ค.ศ. 1789 ถึง 1791 และมีเอกสารลายมือโมซาร์ทแสดงว่ามีการปรับปรุงการเรียบเรียงในช่วงนั้น

ซิมโฟนีหมายเลข 40 ประกอบด้วย 4 มูฟเมนต์ (เร็ว-ช้า-มินูเอ็ต-เร็ว) โดยมูฟเมนต์ที่ 1 เป็นท่อนที่ได้รับความนิยมที่สุด ดังนี้

  • I. Molto allegro, 2/2
  • II. Andante, 6/8
  • III. Menuetto – Trio, 3/4
  • IV. Allegro assai, 2/2

ซิมโฟนีชิ้นนี้มีอิทธิพลต่องานของเบโทเฟน โดยเฉพาะช่วงต้นของมูฟเมนต์ที่ 4 ซึ่งมีท่วงทำนองคล้ายคลึงกับมูฟเมนต์ที่ 3 ของซิมโฟนีหมายเลขห้าของบีโทเฟน

อ้างอิง[แก้]

  1. อีกชิ้นหนึ่งคือ ซิมโฟนีหมายเลข 25 ในบันไดเสียง จี ไมเนอร์ หรือ "The Little G minor symphony" ในขณะที่ซิมโฟนีหมายเลข 40 รู้จักกันในชื่อ "The Great G minor symphony"
  2. Deutsch, Otto Erich (1965) Mozart: A Documentary Biography. Stanford, CA: Stanford University Press., p. 320

แหล่งข้อมูลอื่น[แก้]

วิกิมีเดียคอมมอนส์มีสื่อเกี่ยวกับ KV 550