การยึดหลักคุณธรรม

จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี

การยึดหลักคุณธรรม หรือ ความซื่อสัตย์ต่อตนเอง (integrity) คือ ลักษณะที่ คำพูด การกระทำ ความคิด คุณค่านิยม หลักการ การคาดหวัง นั้นสอดคล้องกัน ทางจริยศาสตร์ ถือว่า การยึดหลักคุณธรรม เป็น ความซื่อสัตย์ ความไว้ใจได้ ความจริงใจ ความเที่ยงธรรม ของการกระทำของบุคคล การยึดหลักคุณธรรม อาจนับว่าตรงข้ามกับความเจ้าเล่ห์ได้[1] ในแง่ที่ว่า การยึดหลักคุณธรรมถือเป็นความสอดคล้องกันของคุณธรรมภายใน และใครก็ตามที่มีคุณค่านิยมที่ขัดแย้งกันเองอย่างชัดเจนถือว่าไม่ซื่อสัตย์ต่อความเชื่อและศรัทธาของตัวเอง

การยึดหลักคุณธรรม นั้นภาษาอังกฤษใช้คำว่า "integrity" ซึ่งมีรากศัพท์มาจากคำวิเศษณ์ในภาษาลาติน integer ที่หมายถึง ครบถ้วน สมบูรณ์[2] แต่ในความหมายในเชิงลักษณะของบุคคลแล้ว, การยึดหลักคุณธรรม ถือเป็นสัมผัสภายใจของความสมบูรณ์ ความเต็ม ที่ได้มาจาก ความซื่อสัตย์ และ ความซื่อตรงต่อหลักคุณธรรม ดังนั้น คนที่เรียกได้ว่ายึดมั่นในคุณธรรมนั้น การกระทำของเขาจะสอดคล้องกับ ความคิด คุณค่านิยม ความเชื่อ ความศรัทธา และ หลักการ ที่เขาบอกกล่าวว่าเขายึดถือ

บทความที่เกี่ยวข้อง[แก้]

อ้างอิง[แก้]

  1. John Louis Lucaites; Celeste Michelle Condit, Sally Caudill (1999). Contemporary rhetorical theory: a reader. Guilford Press. p. 92. ISBN 1572304014. 
  2. "integrity". The American Heritage Dictionary of the English Language (4th edition ed.). El- shaddai ØØØ. 2000. สืบค้นเมื่อ 2009-05-13. "... from integer, whole, complete" 

แหล่งข้อมูลอื่น[แก้]