อิบรอฮีม
![]() ชื่อ ʾอิบรอฮีม เขียนด้วย การประดิษฐ์ตัวอักษรอิสลาม ตามด้วย "สันติภาพจงมีแด่พระองค์" | |
เกิด | เมืองอูร, เมโสโปเตเมีย |
เสียชีวิต | เฮโบรน, อัชชาม |
สุสาน | มัสยิดอิบรอฮีม, เฮโบรน |
ชื่ออื่น | เคาะลีลุลลอฮ์ (อาหรับ: خَلِيْلُ ٱللهِ, "เพื่อนของอัลลอฮ์") |
ผู้ดำรงตำแหน่งก่อน | ศอลิห์ |
ผู้สืบตำแหน่ง | ลูฏ |
คู่สมรส | ฮาญัร (ฮาการ์) ซาเราะฮ์ (ซาราห์) ก็อฏฏูเราะฮ์ (เคทูราห์) |
บุตร | อิสมาอีล (อิชมาเอล) อิสหาก (อิสอัค) มัดยัน (มีเดียน) |
บิดามารดา | อาซัร (บิดา)[1]
อะมีละฮ์ (มารดา) |
ญาติ | ลูฏ (หลานชาย) |
ตามความเชื่อของอิสลาม อิบรอฮีม (อาหรับ: إِبْرَاهِيْمُ, อักษรโรมัน: ʾIbrāhīm, แปลตรงตัว 'บิดาแห่งคนทุกชาติ') เป็นนบี [2] [3] ของอัลลอฮ์และเป็นบรรพบุรุษของชาวอาหรับ และชาวอิสราเอล [2] [4] นบีอิบรอฮีมมีบทบาทที่โดดเด่นในฐานะตัวอย่างแห่งความเชื่อใน ศาสนายูดาย ศาสนาคริสต์ และศาสนาอิสลาม [2] ในความเชื่อของชาวมุสลิม นบีอิบรอฮีมปฏิบัติตามบัญญัติและการทดลองทั้งหมดที่อัลลอฮ์เลี้ยงดูท่านตลอดชีวิตของเขา อันเป็นผลจากศรัทธาอันแน่วแน่ในอัลลอฮ์นบีอิบรอฮีมได้รับสัญญาจากอัลลอฮ์ให้เป็นผู้นำของทุกชาติในโลก [5] อัลกุรอานยกย่องนบีอิบรอฮีมว่าเป็นแบบอย่าง เป็นแบบอย่าง เชื่อฟังและไม่ใช่ผู้บูชารูปเคารพ [6] ในแง่นี้ นบีอิบรอฮีมได้รับการอธิบายว่าเป็นตัวแทนของ "มนุษย์ยุคแรกในสากลที่ยอมจำนนต่อความจริงอันศักดิ์สิทธิ์ก่อนที่มันจะแยกส่วนออกเป็นศาสนาที่แยกจากกันด้วยความแตกต่างในรูปแบบ" [7] : 18 ชาวมุสลิมเชื่อว่ากะอ์บะฮ์ ในมักกะฮ์สร้างขึ้นโดยนบีอิบรอฮีมและนบีอิสมาอีลลูกชายของท่านเพื่อเป็นที่สักการะแห่งแรกในโลก วันศักดิ์สิทธิ์ของอิสลามคือ วันอีดดุล อัฎฮา มีการเฉลิมฉลองเพื่อระลึกถึงความตั้งใจของนบีอิบรอฮีมที่จะเสียสละลูกชายของเขาตามคำสั่งของพระเจ้า เช่นเดียวกับการสิ้นสุดการแสวงบุญ ฮัจญ์ที่กะอ์บะฮ์ [7]
ชาวมุสลิมเชื่อว่า นบีอิบรอฮีมยังเป็นที่รู้จักกันในนาม เคาะลีลุลลอฮ์ (อาหรับ: خليل الله, อักษรโรมัน: Khalīllullah, แปลตรงตัว 'เพื่อนของอัลลอฮ์') กลายเป็นผู้นำของคนชอบธรรมในสมัยของท่าน และชาวอัดนาน - ชาวอาหรับ และชาวอิสราเอล กำเนิดมาจากท่าน นบีอิบรอฮีมซึ่งนับถือศาสนาอิสลามเป็นผู้มีส่วนสำคัญในการชำระโลกของการบูชารูปเคารพในเวลานั้น ลัทธินอกรีตถูกกำจัดโดยนบีอิบรอฮีมทั้งในคาบสมุทรอาหรับ และคานาอัน ท่านทำให้สถานที่ทั้งสองแห่งบริสุทธิ์ทางวิญญาณและชำระสถานที่บูชาทางร่างกายให้บริสุทธิ์ นบีอิบรอฮีม และนบีอิสมาอีล (อิชมาเอล) ได้กำหนดพิธีแสวงบุญเพิ่มเติม [8] หรือ ฮัจญ์ ('แสวงบุญ') ซึ่งชาวมุสลิมยังคงปฏิบัติตามอยู่ในปัจจุบัน ชาวมุสลิมยืนยันว่า นบีอิบรอฮีมขอให้พระเจ้าอวยพรทั้ง เชื้อสายของนบีอิสมาอีลและนบีอิสหาก (อิสอัค) และให้ลูกหลานทั้งหมดของท่านอยู่ในความคุ้มครองของอัลลอฮ์
อัลกุรอาน และการหลักศรัทธาของอิสลาม[แก้]
ตระกูล[แก้]
ชาวมุสลิมยืนยันว่าบิดาของนบีอิบรอฮีมคืออาซัร ( อาหรับ: آزر, อักษรโรมัน: Āzar ) ซึ่งอาจได้มาจากชื่อ Syriac Athar[9] ซึ่งเป็นที่รู้จักในพระคัมภีร์ฮีบรูว่า เทราห์ นบีอิบรอฮีมมีลูกสองคนคือนบีอิสมาอีลและนบีอิสหาก ซึ่งต่อมาทั้งสองได้กลายเป็นนบี กล่าวกันว่าหลานชายของนบีอิบรอฮีมกลายเป็นศาสนทูตนามว่า นบีลูฏ (โลท) ซึ่งเป็นหนึ่งในคนอื่นๆ ที่อพยพออกจากชุมชนของพวกท่านพร้อมกับนบีอิบรอฮีม กล่าวกันว่านบีอิบรอฮีมเองเป็นผู้สืบเชื้อสายของนบีนูห์ผ่านทางซาม บุตรชายของท่าน[10]
บุคลิกภาพ และสติปัญญา[แก้]
บุคลิกภาพและอุปนิสัยของนบีอิบรอฮีมเป็นหนึ่งในคัมภีร์อัลกุรอานที่เจาะลึกที่สุด และนบีอิบรอฮีมได้รับการกล่าวถึงเป็นพิเศษว่าเป็นคนใจดีและมีเมตตา[11] พ่อของนบีอิบรอฮีมเป็นที่เข้าใจกันโดยชาวมุสลิมว่าเป็นคนชั่วร้าย โง่เขลา และบูชารูปเคารพซึ่งเพิกเฉยต่อคำแนะนำทั้งหมดของบุตรชาย ความสัมพันธ์ระหว่างนบีอิบรอฮีมกับบิดาของท่าน ซึ่งในคัมภีร์กุรอานมีชื่อว่าอาซัร เป็นศูนย์กลางของเรื่องราวของนบีอิบรอฮีม เนื่องจากมุสลิมเข้าใจว่าสิ่งนี้มีส่วนสำคัญในการสร้างบุคลิกภาพของนบีอิบรอฮีม คัมภีร์กุรอานกล่าวว่าพ่อของนบีอิบรอฮีทขู่ว่าจะเอาหินขว้างบุตรชายจนตาย ถ้าท่านไม่หยุดเทศนาต่อประชากร[12] อย่างไรก็ตามเรื่องนี้ อัลกุรอานระบุว่านบีอิบรอฮีมในปีต่อๆ มาของท่านได้ดุอาอ์ต่ออัลลอฮ์เพื่อยกโทษบาปให้กับลูกหลานและพ่อแม่ของท่านทั้งหมด ชาวมุสลิมมักอ้างถึงอุปนิสัยของนบีอิบรอฮีมว่าเป็นตัวอย่างของการมีเมตตาต่อผู้อื่น โดยเฉพาะอย่างยิ่งต่อบิดามารดาของตนเอง ตัวอย่างที่คล้ายคลึงกันของนิสัยใจคอของนบีอิบรอฮีมแสดงให้เห็นเมื่อนบีอิบรอฮีมเริ่มดุอาอ์เผื่อผู้คนในเมืองสะดูมและอะมูเราะฮ์หลังจากได้ยินแผนการของอัลลอฮ์ผ่านมะลาอิกะฮ์ญิบรออีลสำหรับพวกเขา แม้ว่าญิบรีลจะบอกนบีอิบรอฮีมว่าแผนการของอัลลอฮ์คือสิ่งสุดท้าย ดังนั้นการดุอาอ์ของนบีอิบรอฮีมจึงไม่เป็นผล แต่อัลกุรอานก็ตอกย้ำธรรมชาติที่ใจดีของนบีอิบรอฮีมผ่านเหตุการณ์นี้โดยเฉพาะ[13]
วัยเด็ก[แก้]
นบีอิบรอฮีมเกิดในบ้านของผู้บูชารูปเคารพในเมืองโบราณเมืองอูรของชาวเคลเดียซึ่งน่าจะเป็นสถานที่ที่เรียกว่า 'อูร' ในประเทศอิรักในปัจจุบันซึ่งในกรณีนี้ ผู้บูชารูปเคารพจะเป็นผู้ปฏิบัติตามศาสนาเมโสโปเตเมียโบราณ[14] ที่สมมุติฐานขึ้น รูปเคารพที่มีชื่อเสียงที่ชาวเขาเคารพบูชา ในวัยเด็ก ท่านนบีอิบรอฮีมเคยเฝ้าดูบิดาของท่านแกะสลักรูปเคารพเหล่านี้จากหินหรือไม้ เมื่อบิดาของท่านจัดการกับพวกมันเสร็จแล้ว นบีอิบรอฮีมจะถามบิดาของท่านว่าทำไมพวกเขาถึงไม่สามารถขยับหรือตอบสนองต่อคำขอใดๆ ได้ จากนั้นก็จะเยาะเย้ยพวกเขา ดังนั้นพ่อของเขาจึงดุเขาอยู่เสมอว่าไม่ปฏิบัติตามพิธีกรรมของบรรพบุรุษและล้อเลียนรูปเคารพของพวกเขา[15]
แม้ว่าท่านจะต่อต้านการบูชารูปเคารพ ก็ตามอาซัร บิดาของท่านยังคงส่งนบีอิบรอฮีมไปขายรูปเคารพของเขาในตลาด ที่นั่นนบีอิบรอฮีมจะตะโกนถามผู้คนที่เดินผ่านไปมาว่า "ใครจะซื้อรูปเคารพของข้า พวกมันจะไม่ช่วยอะไรท่านและพวกเขาจะทำร้ายท่านไม่ได้! ใครจะซื้อรูปเคารพของข้า" จากนั้นนบีอิบรอฮีมจะเยาะเย้ยรูปเคารพ ท่านพาพวกรูปเคารพไปที่แม่น้ำ ผลักหน้าพวกมันลงไปในน้ำ แล้วสั่งพวกมันว่า "ดื่มสิ ดื่ม!" นบีอิบรอฮีมถามบิดาของท่านอีกครั้งว่า "ลูกจะเคารพบูชาสิ่งที่มองไม่เห็น ไม่ได้ยิน หรือทำความดีใดๆ ได้อย่างไร" อาซัร ตอบว่า "เจ้ากล้าปฏิเสธพระเจ้าของพวกเราหรือ ออกไปให้พ้นสายตาข้า!" นบีอิบรอฮีมตอบว่า "ขอพระเจ้ายกโทษให้ท่าน ข้าพเจ้าจะไม่อยู่กับท่านและรูปเคารพของท่านอีกต่อไป" หลังจากนั้นนบีอิบรอฮีทก็ออกจากบ้านบิดาของท่านไปตลอดกาล ในช่วงเทศกาลหนึ่งในหลายๆ เทศกาลที่จะจัดขึ้นในเมือง ผู้คนจะมารวมกันในพระวิหารและวางอาหารบูชาต่อหน้ารูปเคารพของพวกเขา วิหารที่โดดเด่นที่สุดของอูร คือ Great Ziggurat ซึ่งสามารถเห็นได้ในปัจจุบัน[16] นบีอิบรอฮีมจะถามพวกเขาว่า "ท่านกำลังบูชาอะไร? รูปเคารพเหล่านี้ได้ยินเมื่อท่านเรียกพวกมันหรือไม่ พวกมันสามารถช่วยท่านหรือทำร้ายท่านได้หรือไม่" คนเหล่านั้นจะตอบว่า "เป็นวิถีแห่งบรรพบุรุษของเรา" นบีอิบรอฮีมประกาศว่า "ข้าเบื่อเทพเจ้าของท่าน! แท้จริงฉันเป็นศัตรูของพวกมัน"[17] ผ่านไปหลายปี นบีอิบรอฮีมกลายเป็นชายหนุ่ม ท่านยังไม่เชื่อว่าคนของท่านกำลังบูชารูปปั้น ท่านหัวเราะทุกครั้งที่เห็นพวกเขาเข้ามาในวิหาร ก้มหน้าลง ถวายอาหารที่ดีที่สุดแก่รูปปั้นอย่างเงียบๆ ร้องไห้และขอการให้อภัยจากพวกเขา เขาเริ่มรู้สึกโกรธต่อผู้คนของเขา ซึ่งไม่รู้ว่าหินเหล่านี้เป็นเพียงหินที่ไม่มีประโยชน์หรือเป็นอันตรายต่อพวกเขา[18]
ตามหาสัจธรรม[แก้]
คืนหนึ่ง นบีอิบรอฮีมขึ้นไปบนภูเขา พิงก้อนหิน และมองขึ้นไปบนท้องฟ้า เขาเห็นดวงดาวส่องแสงและรำพึงกับตัวเองว่า นี่จะเป็นพระเจ้าของข้าหรือ? แต่เมื่อมันดับไป เขากล่าวว่า: "ข้าไม่ชอบสิ่งเหล่านั้น" ดาวดวงนั้นหายไป ไม่อาจเป็นพระเจ้าได้ พระเจ้าสถิตอยู่ด้วยเสมอ แล้วท่านเห็นดวงจันทร์กำลังขึ้นอย่างงดงาม จึงกล่าวว่า นี่จะเป็นพระเจ้าของข้าได้หรือ แต่พระจันทร์ก็ดับไปด้วย พอรุ่งสางเขาเห็นดวงอาทิตย์ขึ้นและพูดว่า "นี่อาจเป็นพระเจ้าของข้าได้ไหม นี่คือดวงที่ใหญ่และสว่างที่สุด!" ครั้นเมื่อดวงอาทิตย์ลับขอบฟ้า เขาก็กล่าวว่า โอ้กลุ่มชนของข้า! ข้าเป็นอิสระจากทุกสิ่งที่พวกเจ้าตั้งภาคีต่อพระเจ้า! ข้าได้ผินหน้าต่ออัลลอฮ์ผู้ทรงสร้างชั้นฟ้าทั้งหลายและแผ่นดิน และข้าพระองค์จะไม่มีวันตั้งภาคีกับพระองค์ พระเจ้าของเราเป็นผู้สร้างชั้นฟ้าทั้งหลายและแผ่นดินและทุกสิ่งในระหว่างนั้น พระองค์มีอำนาจทำให้ดวงดาวต่างๆ ขึ้นและตกได้" หลังจากการประกาศนี้ นบีอิบรอฮีมก็ได้ยินอัลลอฮ์ทรงตรัสว่า "โอ้ อิบรอฮีม" นบีอิบรอฮีมตัวสั่นและพูดว่า "ข้าอยู่นี่พระเจ้าข้า!" พระเจ้าตรัสตอบว่า "ยอมจำนนต่อเรา! จงเป็นมุสลิมเถิด!” นบีอิบรอฮีมทรุดลงกับพื้นร้องไห้ ท่านกล่าวว่า “ข้าพระองค์นอบน้อมต่อพระเจ้าแห่งสากลจักรวาล!” นบีอิบรอฮีมยังคงสุญูดจนพลบค่ำ จากนั้นท่านก็ลุกขึ้นกลับบ้านโดยสงบและเต็มไปด้วยความ ความเชื่อมั่นว่าพระเจ้าทรงนำเขาไปสู่ความจริง
ถูกเผา[แก้]
การตัดสินใจให้เผานบีอิบรอฮีมที่เสาหลักได้รับการยืนยันโดยปุโรหิตประจำพระวิหารและกษัตริย์แห่งบาบิโลน นัมรูด ข่าวแพร่สะพัดไปราวกับไฟในอาณาจักร และผู้คนจากทั่วทุกสารทิศมาเพื่อชมการประหารชีวิต หลุมขนาดใหญ่ถูกขุดขึ้นและกองไม้จำนวนมาก จากนั้นไฟที่ใหญ่ที่สุดที่ผู้คนเคยเห็นก็จุดขึ้น เปลวไฟนั้นสูงขึ้นไปในท้องฟ้าจนแม้แต่นกก็บินผ่านไม่ได้เพราะกลัวจะถูกไฟไหม้ มือและเท้าของนบีอิบรอฮีมถูกล่ามไว้ และท่านถูกล่ามไว้ในเครื่องยิงพร้อมที่จะถูกโยนเข้าไป ในช่วงเวลานี้ ทูตสวรรค์ญิบรีลมาหาท่านและกล่าวว่า โอ้ อิบรอฮีม มีอะไรที่ท่านต้องการหรือไม่ นบีอิบรอฮีมสามารถร้องขอให้รอดจากไฟหรือถูกนำตัวไป แต่นบีอิบรอฮีมตอบว่า "อัลลอฮ์พระองค์ทรงเพียงพอแล้วสำหรับข้าพเจ้า เครื่องยิงถูกปล่อยออกมาและนบีอิบรอฮีมถูกโยนเข้าไปในกองไฟ อัลลอฮ์จึงทรงตรัสสั่งไฟว่า "โอไฟเอ๋ย จงเย็นและปลอดภัยแก่อิบรอฮีม " เกิดปาฏิหาริย์ไฟเชื่อฟังและเผาเฉพาะเชือกที่มัดท่าน นบีอิบรอฮีมออกมาจากที่นั่นราวกับว่าท่านออกมาจากสวน ใบหน้าของท่านสว่างไสว และไม่มีร่องรอยของควันบนเสื้อผ้าของเขา ผู้คนต่างมองดูด้วยความตกใจและอุทานว่า: "อัศจรรย์มาก พระเจ้าของอิบรอฮีมได้ช่วยเขาให้พ้นจากไฟ!"
การเผชิญหน้ากับนัมรูด[แก้]
คัมภีร์กุรอานกล่าวถึงการสนทนาสั้น ๆ ระหว่างผู้ปกครองที่ไม่ชอบธรรมกับนบีอิบรอฮีม[19] แม้ว่ากษัตริย์ในอัลกุรอานจะไม่ปรากฏชื่อ และข้อเท็จจริงนี้ได้รับการยอมรับว่ามีความสำคัญน้อยที่สุดในการเล่าเรื่อง นอกคัมภีร์อัลกุรอาน กล่าวคือ ในบางส่วนของตัฟสีร[20] กษัตริย์องค์นี้ได้รับการแนะนำให้นัมรูด[21] การตัฟซีรนี้โดยอิบนุ กะษีรนักวิชาการในศตวรรษที่ 14 มีการเล่าเรื่องมากมายในการเล่าเรื่อง เช่น นัมรูดอ้างว่าเป็นพระเจ้าสำหรับตัวเขาเอง ตัฟซีรอธิบายถึงการปะทะคารมของ นัมรูด กับ นบีอิบรอฮีม นัมรูดโกรธมากอย่างไร และใน 'การไม่เชื่ออย่างที่สุด[22]
ตามคำบอก เล่า ของนักประวัติศาสตร์ชาวโรม-ยิว ฟลาวิอุส โยเซฟพุส นัมรูดเป็นคนที่ตั้งปณิธานต่อต้านพระเจ้า นัมรูดประกาศตัวเองว่าเป็นพระเจ้าที่มีชีวิตและได้รับการบูชาเช่นนี้โดยอาสาสมัครของเขา เซมิรามิสมเหสีของนัมรูดก็ได้รับการบูชาในฐานะเทพธิดาที่อยู่เคียงข้างเขาเช่นกัน ก่อนที่นบีอิบรอฮีมจะเกิด ลางบอกเหตุในดวงดาวบอกนัมรูดและนักโหราศาสตร์ของเขา เตือนถึงการเกิดของนบีอิบรอฮีมที่กำลังจะมาถึง ซึ่งจะยุติการบูชารูปเคารพ นัมรูดจึงออกคำสั่งให้ฆ่าทารกแรกเกิดทั้งหมด. อย่างไรก็ตาม แม่ของนบีอิบรอฮีมหนีเข้าไปในทุ่งนาและคลอดลูกอย่างลับๆ ฟลาวิอุส โจเซฟุสกล่าวว่านบีอิบรอฮีมเผชิญหน้ากับนัมรูดและบอกเขาแบบตัวต่อตัวให้ยุติการบูชารูปเคารพ จากนั้นนัมรูดจึงสั่งให้เผาเขาทั้งเป็น นัมรูดให้อาสาสมัครรวบรวมฟืนมากพอที่จะเผาอับราฮัมในไฟที่ใหญ่ที่สุดในโลกเท่าที่เคยเห็นมา แต่เมื่อไฟถูกจุดและนบีอิบรอฮีมถูกโยนเข้าไปในนั้น นบีอิบรอฮีมก็เดินออกมาโดยไม่ได้รับบาดเจ็บ ในศาสนาอิสลาม เป็นที่ถกเถียงกันว่าการตัดสินใจให้นบีอิบรอฮีมเผาทั้งเป็นนั้นมาจากนัมรูดและปุโรหิตในวิหารหรือไม่ หรือว่าประชาชนเองกลายเป็นผู้เฝ้าระวังและวางแผนเผาเขาทั้งเป็น ตามที่นักตัฟซีรชาวมุสลิมกล่าวว่า หลังจากที่นบีอิบรอฮีมรอดชีวิตจากเหตุไฟไหม้ครั้งใหญ่ ความอื้อฉาวในสังคมก็เพิ่มมากขึ้นหลังจากเหตุการณ์นี้ นัมรูดซึ่งเป็นกษัตริย์แห่งบาบิโลนรู้สึกว่าบัลลังก์ของเขากำลังตกอยู่ในอันตราย และเขากำลังสูญเสียอำนาจเพราะเมื่อเห็นนบีอิบรอฮีมออกมาจากไฟโดยไม่ได้รับอันตราย สังคมส่วนใหญ่เริ่มเชื่อในพระเจ้าและนบีอิบรอฮีทเป็นศาสนทูตของอัลลอฮ์. จนถึงจุดนี้นัมรูดที่แสร้งทำเป็นว่าตัวเองเป็นพระเจ้า นัมรูดต้องการจะโต้วาทีกับท่านและแสดงให้ผู้คนของเขาเห็นว่าเขาซึ่งเป็นกษัตริย์คือเทพเจ้าจริงๆ และนบีอิบรอฮีมเป็นคนโกหก นัมรูดถามนบีอิบรอฮีมว่า "พระเจ้าของพวกเจ้าจะทำอะไรข้าได้บ้าง" นบีอิบรอฮีมตอบว่า พระเจ้าของข้าคือผู้ทรงให้เป็นและให้ตาย จากนั้นนัมรูดก็ตะโกนว่า "ข้าให้ชีวิตและความตาย! ข้าสามารถนำคนคนหนึ่งมาและประหารชีวิตเขาได้ และข้าจะให้อภัยแก่ผู้ที่ถูกตัดสินประหารชีวิตและช่วยชีวิตเขาไว้" นบีอิบรอฮีมตอบว่า "พระเจ้าเจ้านายของข้าพเจ้าทรงทำดวงอาทิตย์ขึ้นจากทิศตะวันออก แล้วท่านทำให้ดวงอาทิตย์ขึ้นจากทิศตะวันตกได้หรือ" นัมรูดรู้สึกสับสน เขาเหมือนถูกตบหน้าในแผ่นการของเขาเอง ในดินแดนของเขาเอง และต่อหน้าคนของเขาเอง นบีอิบรอฮีมปล่อยให้เขาพูดไม่ออกและกลับไปปฏิบัติภารกิจในการเรียกผู้คนให้มาอิบาดะฮ์ต่ออัลลอฮ์[23][24]
เหตุการณ์นี้ได้รับการกล่าวขานว่ามีความสำคัญเป็นพิเศษ เพราะในมุมมองของชาวมุสลิม เหตุการณ์นี้แทบจะเป็นการคาดเดาการเผยพระวจนะของบรรดานบีในอนาคต ซึ่งสำคัญที่สุดคือการเผยพระวจนะของนบีมูซา การทะเลาะวิวาทของนบีอิบรอฮีมกับกษัตริย์ บางคนตีความว่าเป็นการปูทางไปสู่การเทศนาของนบีมูซาต่อฟาโรห์ เช่นเดียวกับที่ผู้ปกครองที่โต้เถียงกับนบีอิบรอฮีมอ้างว่า ตนเป็นพระเจ้า ฟาโรห์ก็เช่นกันผู้ซึ่งปฏิเสธที่จะฟังเสียงเรียกของนบีมูซาและเสียชีวิตในทะเลแดง ในเหตุการณ์นี้โดยเฉพาะ นักวิชาการได้ให้ความเห็นเพิ่มเติมเกี่ยวกับภูมิปัญญาของนบีอิบรอฮีมในการใช้คำพูดที่ "มีเหตุผล ฉลาดหลักแหลม และมีเป้าหมาย" ซึ่งตรงข้ามกับการโต้เถียงที่ไร้จุดหมาย[25]
ในสายตาของชาวมุสลิมจำนวนมาก นบีอิบรอฮีมยังเป็นสัญลักษณ์ของคุณค่าทางศีลธรรมสูงสุดที่จำเป็นต่อบุคคลใดๆ อัลกุรอานให้รายละเอียดเกี่ยวกับเรื่องราวของทูตสวรรค์ที่มาหานบีอิบรอฮีมเพื่อบอกเขาถึงการกำเนิดของอิสหาก[26] กล่าวไว้ว่า ทันทีที่นบีอิบรอฮีมเห็นบรรดาทูต ท่านก็ "รีบเลี้ยงลูกวัวย่าง" การกระทำนี้ถูกตีความโดยนักวิชาการทุกคนว่าเป็นแบบอย่าง; นักวิชาการหลายคนให้ความเห็นเกี่ยวกับการกระทำนี้โดยบอกว่ามันเป็นสัญลักษณ์ของระดับศีลธรรมที่สูงมากของนบีอิบรอฮีม และเป็นแบบอย่างสำหรับวิธีที่ผู้ชายควรปฏิบัติในสถานการณ์ที่คล้ายคลึงกัน เหตุการณ์นี้ยิ่งเพิ่มพูนลักษณะ "ความเห็นอกเห็นใจ" ของนบีอิบรอฮีมในเทววิทยามุสลิม มากขึ้นเท่านั้น[27]
การเสียสละ[แก้]
![](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/d/d9/Timurid_Anthology_Zhertva.jpg/220px-Timurid_Anthology_Zhertva.jpg)
ในเรื่องเล่ากระแสหลัก สันนิษฐานว่าความฝันของนบีอิบรอฮีมในการเสียสละลูกชายของเขาเป็นคำสั่งจากพระเจ้า โองการที่อ้างถึง (เช่น กุรอาน 37:104-105 ) อยู่ในสูเราะฮ์ อัศศ็อฟฟาต และการแปลความหมายเป็นภาษาไทยคือ "เราได้ร้องเรียกเขาว่า โอ้อิบรอฮีม แท้จริงเจ้าได้ทำให้ฝันเป็นจริงแล้วแล้ว ดังนั้นเราจึงให้รางวัลแก่ผู้ดี ผู้กระทำ" สันนิษฐานว่านบีอิบรอฮีมฝันว่าพระเจ้าสั่งให้เขาสังเวยลูกชาย เขายอมทำตามคำสั่งของอัลลอฮ์และทำการบูชายัญ อย่างไรก็ตาม อัลลอฮ์เข้าแทรกแซงและบอกเขาว่าเครื่องบูชาของท่านได้รับการยอมรับแล้ว แม้ว่าในอัลกุรอานจะไม่มีการกล่าวถึงสัตว์ (แกะตัวผู้) ที่จะมาแทนที่เด็กชายโดยตรง แต่ก็มีการกล่าวว่าเขาถูกแทนด้วย[28] การเสียสละอันยิ่งใหญ่นี้แสดงถึงความสำคัญของแกะตัวผู้ที่มาแทนที่บุตรชายของนบีอิบรอฮีม ตัฟซีร อิบนุ กะษีร บันทึกการรายงานของของ อิบน์ อับบาส เกี่ยวกับข้อนี้ตามคำพูดของนบีมุฮัมมัด คำอธิบายมีดังนี้:[29]
“และเราได้ไถ่เขาด้วยการเสียสละอันยิ่งใหญ่” (37:107) มีรายงานจากอิบน์ อับบาส (ขอพระเจ้าทรงพอพระทัยท่าน) กล่าวว่า "เป็นแกะที่ได้กินหญ้าในสวนสวรรค์เป็นเวลาสี่สิบปี
นักตัฟซีรกล่าวต่อไปว่าเขาของแกะตัวผู้นั้นถูกเก็บรักษาไว้จนถึงสมัยของนบีมุฮัมมัด:[31]
อิมามอะหมัดบันทึกว่า เศาะฟียะฮ์ บุตรชัยบะฮ์ กล่าวว่า "ผู้หญิงคนหนึ่งจากตระกูลสุลัยม์ ซึ่งเป็นนางผดุงครรภ์ของคนส่วนใหญ่ในครัวเรือนของเรา บอกข้สว่าท่านเราะสูลส่งไปหา อุษมาน บุตรฏ็อลหะฮ์ ขอให้พระเจ้าพอพระทัยเขา มีอยู่ครั้งหนึ่ง นางกล่าวว่า "ข้าถามอุษมานว่า ท่านนบีเรียกท่านทำไม ท่านตอบว่า ท่านเราะสูลกล่าวแก่ข้าว่า ข้าเห็นเขาแกะตัวผู้เมื่อฉันเข้าไปในบ้าน (กะอ์บะฮ์) และข้าลืมบอกให้ท่านปกปิดมัน คลุมมันไว้เพราะไม่ควรมีอะไรในบ้านที่จะทำให้ผู้บูชาเสียสมาธิ ศุฟยานกล่าวว่า "เขาของแกะตัวผู้ยังคงห้อยอยู่ในบ้านจนกระทั่งมันถูกเผา และพวกมันก็ถูกเผาด้วย ชาวกุร็อยช์ ได้รับมรดกของเขาแกะที่นบีอิบรอฮีมเสียสละ และพวกเขาได้รับการสืบทอดจากรุ่นสู่รุ่นจนกระทั่งท่านเราะสูลถูกส่งมา และอัลลอฮ์ทรงรู้ดีที่สุด (วัลลอฮุอะอ์ลัม)
ตั้งแต่วันนั้นเป็นต้นมา ทุกๆ วันอีดิลอัฎฮาปีละครั้ง ชาวมุสลิมทั่วโลกจะเชือดสัตว์เพื่อรำลึกถึงการเสียสละของนบีอิบรอฮีม และเพื่อเตือนตนเองถึงการละทิ้งตนเองในทางของพระเจ้า และพวกเขาจะแบ่งเนื้อให้กับเพื่อน ครอบครัว ยากไร้และขัดสน สิ่งนี้เรียกว่ากุรบาน ("การเสียสละ")
ตัฟซีรอัฏเฏาะบารีย์[แก้]
เฏาะบารีย์ นักตัฟซีรอัลกุรอานคลาสสิกและนักประวัติศาสตร์เสนอสองเวอร์ชันซึ่งนบีอิบรอฮีมได้รับคำสั่งให้เสียสละ ตามหัวข้อแรก นบีอิบรอฮีมปรารถนาที่จะมีบุตรชายที่ชอบธรรม ครั้นแล้วทูตสวรรค์มาปรากฏแก่เขาโดยแจ้งว่าจะได้บุตรชายที่ชอบธรรม แต่เมื่อเขาเกิดและบรรลุนิติภาวะแล้ว เขาต้องถูกสังเวยเพื่อพระเจ้า ต่อมา ทูตสวรรค์มาปรากฏแก่ฮาญัรพื่อแจ้งเรื่องบุตรที่กำลังจะมาถึง เมื่อนบีอิสมาอีลเติบโต มีคนปรากฏตัวต่อนบีอิบรอฮีม เชื้อเชิญให้ท่านรักษาคำปฏิญาณ[32]
เมื่อนบีอิสมาอีลโตขึ้น มีคนปรากฏแก่นบีอิบรอฮีมในความฝันและพูดกับท่านว่า: "จงรักษาคำปฏิญาณซึ่งเจ้าทำไว้! พระเจ้าประทานบุตรชายคนหนึ่งแก่เจ้าโดยฮาญัรเพื่อเจ้าจะได้ถวายบูชาเขา" ท่านจึงกล่าวกับนบีอิสมาอีลว่า "ไปกันเถอะ ถวายเครื่องบูชาแด่พระเจ้า!" ท่านจึงหยิบมีดและเชือกไปด้วยจนมาถึงสถานที่แห่งหนึ่งบนภูเขา บุตรชายพูดกับเขาว่า: "โอ้พ่อ! เครื่องบูชาของท่านอยู่ที่ไหน" ท่านตอบว่า “โอ้ลูกเอ๋ย พ่อเห็นในความฝันว่าพ่อจะฆ่าเจ้า ดังนั้นจงสนใจสิ่งที่เจ้าเห็น” ท่านกล่าวว่า "โอ้พ่อของข้า ทำตามคำสั่งของพระองค์ แล้วท่านจะพบข้า อินชาอัลลอฮ์ (หากอัลลอฮ์ทรงประสงค์) คนหนึ่งอดทน" นบีอิสมาอีลจึงกล่าวแก่ท่านว่า "จงผูกมัดข้าให้แน่น เพื่อข้าพเจ้าจะได้ไม่ต้องพยายามดึงเสื้อผ้าของท่านกลับมา เพื่อไม่ให้โลหิตของข้าพเจ้าไหลเปื้อนเสื้อผ้า เพราะฮาญัรจะเห็นและเสียใจ รีบ! ฟันมีดไปที่คอของข้าเพื่อให้ข้าตายได้ง่าย เมื่อเจ้ามาถึงฮาญัร จงทักทายนาง' นบีอิบรอฮีมเริ่มเข้าหาท่านและมัดท่านไว้ในขณะที่ร้องไห้ นบีอิสมาอีลก็ร้องไห้เช่นกันจนน้ำตาไหลอาบแก้มนบีอิสมาอีล จากนั้นเขาก็ชักมีดฟันไปที่คอของเขา แต่มีดไม่ได้บาด เพราะอัลลอฮ์ทรงได้วางแผ่นทองแดงไว้ที่คอของนบีอิสมาอีล เมื่อท่านเห็นเช่นนั้น ท่านก็ดีดหน้าผากของท่านและจับท่านที่ด้านหลังศีรษะตามที่พระเจ้าตรัสไว้ในกุรอาน 37:103 : ครั้นเมื่อทั้งสอง (พ่อและลูก) ได้ยอมมอบตน (แด่อัลลอฮฺ) อิบรอฮีมได้ให้อีสมาอีลคว่ำหน้าลงกับพื้น มีเสียงหนึ่งดังขึ้นว่า โอ้อิบรอฮีม เจ้าได้ทำนิมิตสำเร็จแล้ว' เขาหันกลับมา และดูเถิด มีแกะผู้ตัวหนึ่ง ท่านรับมันมาและปล่อยลูกชายของท่าน และก้มลงเหนือบุตรชายของท่านและกล่าวว่า "ลูกเอ๋ย วันนี้เจ้าได้รับ ให้กับข้า" ซึ่งมาจาก พระวจนะของพระเจ้าในอัลกุรอาน 37:107 : เราได้ไถ่เขาด้วยการเสียสละอันยิ่งใหญ่
แถบที่สองซึ่งจัดทำโดย เฏาะบารีย์ ระบุว่านบีอิบรอฮีมกำลังจะสังเวยนบีอิสมาอีล บุตรชายของท่าน และอิบลีสปรากฏตัวในรูปของชายแก่คนหนึ่งเพื่อขัดขวางการสังเวย
อิบลีส (ชัยฏอน) ซึ่งจำแลงกายเป็นชายกล่าวว่า "เจ้ากำลังจะไปไหน โอ้ชัยค์" ท่านตอบว่า: "ข้าจะไปที่ภูเขานั้นเพราะข้าต้องไปทำอะไรบางอย่างที่นั่น" อิบลีสกล่าวว่า: "ขอสาบานต่ออัลลอฮ์ ข้าเห็นว่าชัยฏอนมาหาท่านในความฝันและสั่งให้คุณฆ่าบุตรชายตัวน้อยของท่าน และเจ้าตั้งใจที่จะเชือดเขา!" ขณะนั้นนบีอิบรอฮีมจำเขาได้และกล่าวว่า "ไปให้พ้น ศัตรูของอัลลอฮ์! ขอสาบานต่ออัลลอฮ์ว่าฉันจะทำตามที่อัลลอฮ์ของข้าบัญชาต่อไปอย่างแน่นอน" อิบลีสศัตรูของอัลลอฮ์ยอมแพ้ต่อนบีอิบรอฮีม แต่แล้วมันก็ได้พบกับนบีอิสมาอีลซึ่งอยู่ข้างหลังนบีอิบรอฮีมซึ่งถือไม้และมีดเล่มใหญ่ มันกล่าวกับท่านว่า : "พ่อหนุ่ม เจ้ารู้หรือไม่ว่าพ่อของเจ้ากำลังพาเจ้าไปที่ใด" ท่านกล่าวว่า : "ไปเก็บฟืนจากภูเขาเพื่อครอบครัวของเรา" มันตอบว่า "ขอสาบานต่ออัลลอฮ์ ความตั้งใจจริงของท่านคือการเสียสละท่าน!" ท่านกล่าวว่า: "ทำไม?!" อิบลีสตอบว่า: "เขาอ้างว่าพระเจ้าของเขาสั่งให้เขาทำเช่นนั้น!" นบีอิสมาอีลตอบว่า: "ท่านต้องทำตามคำสั่งของอัลลอฮ์ของเขาอย่างแน่นอน!" เมื่อ ชายหนุ่มปฏิเสธมัน อิบลีสไปหาฮาญัร มารดาของนบีอิสมาอีลซึ่งยังอยู่ที่บ้าน อิบลีสพูดกับนางว่า "โอ้ มารดาของอิสมาอีล! ท่านรู้ไหมว่าอิบรอฮีมกับอิสมาอีลอยู่ที่ไหน" นางตอบว่า: "พวกเขาไปเก็บฟืนมาให้ข้าบนภูเขา" มันพูดว่า: "ท่านไปเพื่อสังเวยเขาจริงๆ!" นางตอบว่า "เป็นไปไม่ได้ ! ท่านใจดีและรักเขาเกินกว่าจะทำอย่างนั้น!" อิบลีสกล่าวว่า: "เขาอ้างว่าอัลลอฮ์สั่งให้เขาทำอย่างนั้น!" ฮาญัรกล่าวว่า: "หากพระเจ้าของท่านสั่งให้เขาทำเช่นนั้น ท่านก็ต้องยอมจำนนต่อคำสั่ง ของพระเจ้า!"
ปาฏิหาริย์[แก้]
นบีอิบรอฮีมกับการอัศจรรย์ของพระเจ้าหลายครั้งในช่วงชีวิตของเขา คัมภีร์อัลกุรอานบันทึกปาฏิหาริย์หลักๆ บางประการ แม้ว่าข้อความในตอนดังกล่าวจะมีการตีความที่แตกต่างกัน ปาฏิหาริย์บางอย่างที่บันทึกไว้ในอัลกุรอานคือ:
- นบีอิบรอฮีมได้แสดงอาณาจักรแห่งสวรรค์และโลก[33]
- นบีอิบรอฮีมและการอัศจรรย์ของนก[34]
- นบีอิบรอฮีมถูกโยนเข้าไปในกองไฟซึ่งกลายเป็น "เย็น" และ "สงบ" สำหรับเขา[35]
ข้อความแรกได้รับการตีความทั้งตามตัวอักษร เชิงเปรียบเทียบ และอื่นๆ แม้ว่านักตัฟซีรบางคนรู้สึกว่าข้อความนี้กล่าวถึงปาฏิหาริย์ทางกายภาพ ซึ่งนบีอิบรอฮีมได้แสดงอาณาจักรสวรรค์ทั้งหมดทางร่างกาย[36] คนอื่นๆ รู้สึกว่ามันหมายถึงความเข้าใจฝ่ายวิญญาณของนบีอิบรอฮีม นักวิชาการรุ่นหลังเหล่านี้ยืนยันว่าชาวเคลเดียมีความชำนาญในการสังเกตดวงดาว แต่นบีอิบรอฮีมซึ่งอาศัยอยู่ท่ามกลางพวกเขามองเห็นโลกภายนอกและไปสู่อาณาจักรแห่งจิตวิญญาณที่สูงกว่า ข้อความที่สองมีการตีความกระแสหลักอย่างหนึ่งในหมู่นักตัฟซีรอัลกุรอานนบีอิบรอฮีมนำนกสี่ตัวมาตัดเป็นชิ้นๆ วางบนเนินเขาใกล้เคียง เมื่อท่านร้องเรียก แต่ละชิ้นก็เชื่อมต่อกัน และนกสี่ตัวก็บินกลับมาหานบีอิบรอฮีม[37] ปาฏิหาริย์นี้ตามที่กล่าวไว้ในข้อความในคัมภีร์กุรอานเป็นการสาธิตโดยอัลลอฮ์เพื่อแสดงให้นบีอิบรอฮีมเห็นว่าอัลลอฮ์ทรงให้ชีวิตแก่คนตายอย่างไร เนื่องจากการตัดเนื้อนกไม่ได้บอกเป็นนัยในข้อความนี้ นักตัฟซีรบางคนเสนอการตีความทางเลือก แต่ทุกคนยืนยันว่าปาฏิหาริย์มีจุดประสงค์เดียวกันเพื่อแสดงให้นบีอิบรอฮีมเห็นถึงพลังที่พระเจ้ามีในการชุบชีวิตคนตาย[38] ข้อความที่สามยังถูกตีความทั้งตามตัวอักษรและเชิงเปรียบเทียบ หรือในบางกรณีทั้งสองอย่าง นักวิจารณ์ระบุว่า 'ไฟ' หมายถึงประเด็นหลัก พวกเขายืนยันว่า ประการแรก ไฟหมายถึงเปลวเพลิงซึ่งนบีอิบรอฮีมได้รับความรอดโดยไม่เป็นอันตราย นักตัฟซีรระบุเพิ่มเติมว่า ประการที่สอง ไฟหมายถึง 'ไฟแห่งการประหัตประหาร' ซึ่งนบีอิบรอฮีมได้รับความรอด ในขณะที่ท่านทิ้งผู้คนของท่านไว้กับซาเราะฮ์ภรรยาของท่านและนบีลูฏหลานชายของเขาหลังจากนี้[39]
ชื่อ[แก้]
นบีอิบรอฮีมได้ชื่อเคาะลีลุลลอฮ์ ( อาหรับ: خليل الله, อักษรโรมัน: Ḫalīl Allāḥ, แปลตรงตัว 'เพื่อนของอัลลอฮ์' ) ในอิสลาม. กุรอานกล่าวว่า:
และผู้ใดเล่าจะมีศาสนา ดียิ่งไปกว่าผู้ที่มอบใบหน้าของเขาให้แก่อัลลอฮฺ และขณะเดียวกันเขาก็เป็นผู้กระทำดี และปฏิบัติตามแนวทางของอิบรอฮีม ผู้ใฝ่หาความจริง และอัลลอฮ์ได้ถือเอาอิบรอฮีมเป็นเพื่อน
— สูเราะฮ์ อันนิสาอ์ บทที่ 4 โองการที่ 125 แม่แบบ:อ้างอิงกุรอาน
ชื่อเฉพาะของนบีอิบรอฮีมนี้มีชื่อเสียงมากในวัฒนธรรมและความเชื่อของชาวมุสลิม ซึ่งในพื้นที่ในและรอบๆ มักกะฮ์ นบีอิบรอฮีมมักถูกเรียกเพียงว่า เพื่อน เท่านั้น[40] ชื่อเรื่อง Friend of God นี้ ไม่ได้มีเฉพาะในเทววิทยาอิสลามเท่านั้น แม้ว่าความเชื่อของทางศาสนาอื่น ๆ จะไม่เน้นในเรื่องนี้ แต่นบีอิบรอฮีมถูกเรียกว่าเป็น เพื่อนของอัลลอฮ์ ในพระธรรมพงศาวดารเล่มที่สอง และพระธรรมอิสยาห์ในพระคัมภีร์ฮีบรู ( พันธสัญญาเดิม )[41] เช่นเดียวกับในพันธสัญญาใหม่[42]
ความสัมพันธ์เกี่ยวกับสถานที่[แก้]
คุณสมบัติที่สำคัญที่สุดประการหนึ่งของนบีอิบรอฮีมในเทววิทยาอิสลาม คือบทบาทของท่านในฐานะผู้สร้างกะอ์บะฮ์ แม้ว่าเรื่องเหล่านี้จะเล่าขานว่า นบีอาดัมสร้างกะอ์บะฮ์อันเดิมซึ่งพังยับเยินจากน้ำท่วมครั้งใหญ่ในสมัยของนบีนูห์ แต่เชื่อกันว่า นบีอิบรอฮีมได้สร้างมันขึ้นมาใหม่ในรูปแบบเดิม อัลกุรอานในมุมมองของชาวมุสลิมเป็นเพียงการยืนยันหรือเสริมกฎของการจาริกแสวงบุญ พิธีนี้ก่อตั้งขึ้นโดยนบีอิบรอฮีมและสำหรับชาวมุสลิมทุกคน ขณะที่พวกเขาเดินทางไปแสวงบุญ เหตุการณ์นี้เป็นหนทางหนึ่งในการกลับคืนสู่ความสมบูรณ์แห่งศรัทธาของนบีอิบรอฮีม[43] เช่นเดียวกับมะดีนะฮ์มักถูกเรียกว่า "เมืองแห่งนบี [มุฮัมมัด]" หรือเรียกง่ายๆ ว่า "เมืองของมุฮัมมีด" เมกกะมักถูกอ้างถึงว่าเป็น . ในทำนองเดียวกัน ความเชื่อของอิสลามเชื่อมโยง สถานที่ศักดิ์สิทธิ์ดั้งเดิมของอัล-อักศอในเมืองเก่าของเยรูซาเล็มกับนบีอิบรอฮีม[44]
-
มัสญิดที่สำคัญที่สุดในศาสนาอิสลาม นั่นคือมัสยิดหะรอมในเมืองมักกะฮ์ในแคว้นฮิญาซ เชื่อกันว่ามีอายุเก่าแก่ถึงสมัยของนบีอิบรอฮีมและนบีอิสมาอีล
-
มัสยิดอัลอักศอ หรือเนินพระวิหาร เป็นสถานที่เก่าแก่ในเยรูซาเล็มในภูมิภาคอัชชาม เชื่อกันว่ามีอายุสมัยของนบีอิบรอฮีม
อัศศุฮุฟ[แก้]
คัมภีร์กุรอานอ้างถึงม้วนคัมภีร์ของอิบรอฮีม นักวิชาการมุสลิมทุกคนเห็นพ้องต้องกันว่าไม่มีม้วนหนังสือของนบีอิบรอฮีมเหลืออยู่ ดังนั้นนี่จึงเป็นการอ้างอิงถึงเนื้อหาของคัมภีร์ที่สูญหายไป ชาวมุสลิมเข้าใจว่าม้วนคัมภีร์ของนบีอิบรอฮีมหมายถึงการเปิดเผยบางอย่างที่นบีอิบรอฮีมได้รับ ซึ่งเขาจะถ่ายทอดเป็นลายลักษณ์อักษร เนื้อหาที่แท้จริงของโองการไม่ได้อธิบายไว้ในอัลกุรอาน
บทที่ 87 ของอัลกุรอาน สูเราะฮ์ อัลอะอ์ลา สรุปโดยกล่าวว่าเนื้อหาของ ซูเราะฮ์ อยู่ในพระคัมภีร์ก่อนหน้านี้ของอิบรอฮีมและมูซา เป็นสิ่งที่บ่งบอกเล็กน้อยถึงสิ่งที่อยู่ในคัมภีร์ก่อนหน้า ตามศาสนาอิสลาม:
ดังนั้นจงตักเตือนกันเถิด เพราะการตักเตือนกันนั้นจะยังคุณประโยชน์
ผู้ที่หวั่นกลัวจะได้รำลึก และผู้ที่ชั่วช้ายิ่งจะหลีกเลี่ยงการตักเตือนนั้น ซึ่งเขาจะเข้าไปเผาไหม้ในไฟกองใหญ่ แล้วเขาจะไม่ตายในนั้นและจะไม่เป็นด้วย แน่นอนผู้ที่ขัดเกลาตนเอง ย่อมบรรลุความสำเร็จ และเขารำลึกถึงพระนามแห่งพระเจ้าของเขา แล้วเขาทำละหมาด หามิได้ แต่พวกเจ้าเลือกเอาการมีชีวิตอยู่ในโลกนี้ต่างหาก ทั้ง ๆ ที่ปรโลกนั้นดีกว่าและจีรังกว่า แท้จริง (ข้อตักเตือนสติ) นี้มีอยู่ในคัมภีร์ก่อน ๆ มาแล้ว
คือคัมภีร์ของอิบรอฮีมและมูซา
— สูเราะฮ์ อัลอะอ์ลา บทที่ 87 โอการที่ 9-19
สูเราะฮ์ อันนัจญ์ม กล่าวถึงเรื่องราวเพิ่มเติมของพระคัมภีร์ก่อนหน้าของอิบรอฮีมและมูซา:
หรือว่าเขามิได้รับข่าวคราวที่มีอยู่ในคัมภีร์ของมูซา และ (ในคัมภีร์ของ) อิบรอฮีม ผู้ซึ่งปฏิบัติตามสัญญาอย่างครบครัน
— สูเราะฮ์ อันนัจญ์ม บทที่ 53 โองการที่ 36-37
เกี่ยวกับการปรึกษาหารือกับชาวคัมภีร์มีรายงานโดยอะบูฮุร็อยเราะฮ์ในฮะดีษ:
รายจากอะบูฮุร็อยเราะฮ์ (ร.ฎ.) กล่าวว่า ชาวคัมภีร์ (ชาวยิว) เคยอ่านเตารอฮ์ในภาษาฮีบรูและพวกเขาเคยอธิบายเป็นภาษาอาหรับกับชาวมุสลิม ท่านเราะสูลกล่าวว่า "อย่าเชื่อชาวคัมภีร์หรือไม่เชื่อพวกเขา แต่จงกล่าวว่า: - "เราเชื่อในอัลลอฮ์และสิ่งที่ถูกประทานลงมาแก่เรา"
— บันทึกโดย อัลบุคอรี ในเศาะฮีฮ์ อัลบุคอรี 6:60:12
ดังนั้นจึงไม่จำเป็นต้องเกี่ยวข้องกับคำจารึกใด ๆ ของศุฮุฟของอิบรอฮีมโดยชาวคัมภีร์
สถานที่ฝังศพ[แก้]
ชาวมุสลิมเชื่อว่านบีอิบรอฮีมถูกฝังพร้อมกับ ซาเราะฮ์ภรรยาของเขาที่มัสยิดอิบรอฮีม ในเมืองเฮโบรนทางฝั่งตะวันตก ชาวมุสลิมรู้จักกันในชื่อ Sanctuary of Abraham นอกจากนี้ยังคิดว่าเป็นสถานที่ฝังศพของนบีอิสหาก บุตรชายของท่าน, เราะฟิเกาะฮ์ ภรรยาของบุตรชายท่าน, นบียะอ์กูบ หลานชายท่าน และลีอะห์ ภรรยาของหลานชาย
-
มุมมองภายนอกของมัสยิดอิบรอฮีมในเมืองเฮโบรน
-
มะกอมภายนอกของหลุมศพนบีอิบรอฮีม
-
ในส่วนของถ้ำซึ่งเป็นมัสยิด ตะแกรงนี้ช่วยให้ผู้เข้าชมสามารถมองลงไปที่ปล่องขนาด 40 ฟุต (12 เมตร) ซึ่งจะนำไปสู่ระดับพื้นดินของถ้ำที่ฝังศพของนบีอิบรอฮีมและซาเราะห์
ในอัลกุรอาน[แก้]
โองการ[แก้]
- คุณลักษณะของนบีอิบรอฮีม: 2:124 , 11:75–123 , 16:120
- ศาสนาของนบีอิบรอฮีม: 2:130 , 4:125 , 6:83–84 , 6:161 , 9:114 , 11:74 , 12:6 , 16:120 , 19:41 , 19:47 , 21:51 , 22 :78 , 26:83–85 , 29:27 , 37:84 , 37:88 , 37:104 , 37:109–111 , 37:113 , 38:45–47 , 43:28 , 53:37 , 57 :26 , 60:4
- อัลลอฮ์ทรงทดสอบนบีอิบรอฮีม: 2:124 , 37:102
- คำเทศนาของนบีอิบรอฮีม: 2:130–231 , 2:135–136 , 2:140 , 3:67–68 , 3:84 , 3:95 , 4:125 , 4:163 , 6:74, 6:76–81 , 6:83 , 6:161 , 14:35–37 , 14:40 , 21:52 , 21:54 , 21:56–57 , 21:67 , 22:26 , 26:69–73 , 26:75 , 26:78–80 , 26:87 , 29:16–17 ,29:25 , 37:83 , 37:85–87 , 37:89 , 37:91 , 37:92 , 37:93 ,37 :94–96 , 43:26–28 , 60:4
- การสร้างของกะอ์บะฮ์: 2:127
- การแสวงบุญของนบีอิบรอฮีม: 2:128 , 22:27
- นบีอิบรอฮีมเป็นเพื่อนของอัลลอฮ์: 4:125
- การลงโทษต่อกลุ่มชนของนบีอิบรอฮีม: 9:70
- อพยพไปยังอัชชาม: 21:71 , 29:26
- นบีอิบรอฮีม นางฮาญัร และนบีอิสมาอีล: 14:37 , 37:101
- ปาฏิหาริย์ชุบชีวิตนก: 2:260
- ปะทะคารมกับนัมรูด: 2:258
- นบีอิบรอฮีมและบิดาของท่าน
- นบีอิบรอฮีมเทศนากับบิดาของท่าน: 6:74 , 19:42–45 , 21:52 , 26:70 , 37:85 , 43:26
- รูปเคารพของบิดาของท่าน: 6:74 , 26:71
- นบีอิบรอฮีมขออภัยบิดาของท่าน: 14:41 , 19:47 , 60:4 Q26:86
- โต้เถียงกับกลุ่มชนของท่าน: 21:62–63 , 21:65–66
- นบีอิบรอฮีมถอยห่างจากกลุ่มชน: 19:48–49 , 29:26 , 37:99 , 43:26 , 60:4
- คำเตือนของนบีอิบรอฮีมต่อรูปเคารพ: 21:57–58 , 21:60 , 37:93
- โยนเข้ากองไฟ: 21:68 , 29:24 , 37:97
- รอดจากไฟ: 21:69–70 , 29:24 , 37:98
- ข่าวดีเกี่ยวกับนบีอิสหากและนบียะอ์กูบ: 6:84 , 11:69 , 11:71–72 , 14:39 , 15:53 , 15:54–55 , 21:72 , 29:27 , 37:112 , 51:28 –30
- ฝันถึงการเสียสละของบุตรชาย: 37:102–103
ดูเพิ่ม[แก้]
- อับราฮัมและสถาปัตยกรรมอิสลาม
- เรื่องเล่าในพระคัมภีร์และอัลกุรอาน
- ตำนานและอัลกุรอาน
- มุฮัมมัดในอัลกุรอาน
อ้างอิง[แก้]
- ↑ อัลกุรอาน 6:74
- ↑ 2.0 2.1 2.2 "Abraham". Encyclopaedia Islamica. Vol. 1. Leiden and Boston: Brill Publishers. 2015 [2008]. doi:10.1163/1875-9831_isla_COM_0028. ISBN 978-90-04-16860-2. ISSN 1875-9823.
- ↑ [อัลกุรอาน 87:19]
- ↑ Siddiqui, Mona. "Ibrahim – the Muslim view of Ibrahim". Religions. BBC. สืบค้นเมื่อ 3 February 2013.
- ↑ อัลกุรอาน 2:124
- ↑ อัลกุรอาน 16:120
- ↑ 7.0 7.1 Glassé, Cyril (1991). "Kaaba". The Concise Encyclopedia of Islam. HarperSanFrancisco, Suhail Academy. pp. 18–19. ISBN 0-0606-3126-0.
- ↑ อัลกุรอาน 2:128
- ↑ Geiger 1898 Judaism and Islam: A Prize Essay, p. 100
- ↑ "Ibrahim". Encyclopedia of Islam, Online version.
- ↑ กุรอาน 11:75
- ↑ กุรอาน 19:46
- ↑ Lives of the Prophets, L. Azzam, Suhail Academy Co.
- ↑ Jacobsen, Thorkild. "Mesopotamian religion". Encyclopædia Britannica.
- ↑ QTafsir Tafsir Ibn Kathir Mobile". m.qtafsir.com.
- ↑ Zettler, R. L.; Horne, L., eds. (1998), Treasures from the Royal Tombs of Ur, University of Pennsylvania Museum of Archaeology and Anthropology
- ↑ "Abraham and the Idols (Middle Eastern, Islamic, Muslim Legends, Stories)". aaronshep.com.
- ↑ Pan India Internet Pvt Ltd. "Ibrahim - Father of Prophets - Prophets of Muslim community - Prophet Ibrahim". festivalsofindia.in. Archived from the original on 10 December 2014. Retrieved 17 June2014.
- ↑ "Quran translation Comparison | Al-Quran Surah 2. Al-Baqara, Ayah 258 | Alim". www.alim.org. Retrieved 8 May 2019.
- ↑ "Tafsir Surah 2:258". quranx.com. Retrieved 8 May 2019.
- ↑ History of the Prophets and Kings, Tabari, Vol. I: Prophets and Patriarchs
- ↑ Ibn Kathir, Umar. "Tafsir ibn Kathir". p. See section: 2.258 Kathir - Ibn Al Kathir.
- ↑ "The Father of the Prophets". islamicity.com.
- ↑ "Ibn Kathir: Story of Prophet Ibrahim/Abraham (pbuh)". islamawareness.net.
- ↑ Book 1: The Prophet Abraham, Harun Yahya, The Unbeliever Advised By Abraham, Online. web.
- ↑ กุรอาน 11:69
- ↑ Book 1: The Prophet Abraham, Harun Yahya, Angels Who Visited Abraham, Online. web.
- ↑ กุรอาน 37:100-111
- ↑ ShareIslam. "Tafsir Ibn Kathir - English [37. As-Saffat - Verse: 104]". www.recitequran.com. Retrieved 16 May 2020.
- ↑ ShareIslam. "Tafsir Ibn Kathir - English [37. As-Saffat - Verse: 104]". www.recitequran.com. Retrieved 16 May 2020.
- ↑ "Deeper Meaning of Sacrifice in Islam" (PDF).
- ↑ กุรอาน 6:75
- ↑ กุรอาน 2:260
- ↑ กุรอาน 21:68-70
- ↑ The Book of Certainty, M. Lings, S. Academy Publishing
- ↑ Stories of the Prophets, Kisa'i/Kathir, Story of Abraham
- ↑ Quran: Text, Translation, Commentary, Abdullah Yusuf Ali, note. 285
- ↑ Quran: Text, Translation, Commentary, Abdullah Yusuf Ali, note. 2703
- ↑ Mecca: From Before Genesis Until Now, M. Lings. Archetype Books
- ↑ อิสยาห์ 41:8 และ 2 พงศาวดาร 20:7
- ↑ ยากอบ 2:23
- ↑ Lings, Martin (1983). Muhammad: His Life Based on the Earliest Sources. Islamic Texts Society. ISBN 978-0-946621-33-0.
- ↑ Michigan Consortium for Medieval and Early Modern Studies (1986). Goss, V. P.; Bornstein, C. V. (eds.). The Meeting of Two Worlds: Cultural Exchange Between East and West During the Period of the Crusades. Vol. 21. Medieval Institute Publications, Western Michigan University. p. 208. ISBN 0918720583.