หอเกียรติยศดับเบิลยูซีดับเบิลยู

จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี
(เปลี่ยนทางจาก WCW Hall of Fame)
ไปยังการนำทาง ไปยังการค้นหา
โลโก้ของหอเกียรติยศดับเบิลยูซีดับเบิลยูในปี ค.ศ. 1993

หอเกียรติยศดับเบิลยูซีดับเบิลยู เป็นหอเกียรติยศสำหรับนักมวยปล้ำมืออาชีพของสมาคมมวยปล้ำอาชีพเวิลด์แชมเปี้ยนชิพเรสต์ลิง หรือ ดับเบิลยูซีดับเบิลยู ซึ่งถูกจัดครั้งแรกในเดือนกุมภาพันธ์ ปี ค.ศ. 1993 - ค.ศ. 1995 เป็นรายการพิเศษของดับเบิลยูซีดับเบิลยูและเพื่อเป็นการมอบรางวัลแก่ตำนานนักมวยปล้ำอาชีพหรือตำนานนักมวยปล้ำแทกทีม ทุก 1 ปี จะมีการมอบรางวัล 1 ครั้ง จนในปี ค.ศ. 2001 รายการนี้ได้ยุติลงเนื่องสมาคมมวยปล้ำอาชีพดับเบิลยูดับเบิลยูอี ได้ซื้อกิจการไป[1]

รายชื่อผู้ที่เข้าสู้หอเกียรติยศ[แก้]

ฮาร์ลีย์ เรซ ได้เข้าสู่หอเกียรติยศในปี 1994
เทอร์รี ฟังค์ ได้เข้าสู่หอเกียรติยศในปี 1995
# ปี ชื่อในวงการมวยปล้ำ
(ชื่อจริง)[b]
หมายเหตุ[c][d]
1 1993 ลอว์ เธสซ์
(อลอยสอัส มาร์ติน เธสซ์)
เป็นอดีตแชมป์โลกเฮฟวี่เวท NWA (3 สมัย), เป็นอดีตแชมป์อินเตอร์เนชั่นแนลเฮฟวี่เวท NWA (1 สมัย), และเป็นอดีตแชมป์เซ้าซ์เธ้าน์จูเนียร์เฮฟวี่เวท NWA (1 สมัย)[2]
2 1993 เวิร์น จอห์จ เป็นอดีตแชมป์โลกเฮฟวี่เวท AWA (10 สมัย) และแชมป์โลกเฮฟวี่เวทโอมาฮา NWA) (4 times)[3]
3 1993 มิสเตอร์เรสต์ลิง หมายเลข 2
(จอห์น วอล์กเกอร์)
เป็นอดีตแชมป์โลกเฮฟวี่เวทจอร์เจีย NWA (10 สมัย), แชมป์ไมด์-อเมริกาเซ้าซ์เธ้าน์แทกทีม NWA (9 สมัย), และเป็นอดีตแชมป์โลกเฮฟวี่เวทฟอร์ลิดา NWA (2 สมัย)[4]
4 1993 เอ็ดดี้ การ์แฮม เป็นผู้เข้าสู่หอเกียรติยศที่ถึงแก่กรรมไปแล้ว: เป็นอดีตแชมป์โลกแทกทีมฟอร์ลิดา NWA (7 สมัย) และเป็นอดีตแชมป์แทกทีมยูเอส NWA (4 สมัย)[5]
5 1994 ฮาร์ลีย์ เรซ เป็นอดีตแชมป์โลกเฮฟวี่เวท NWA (8 สมัย), เป็นอดีตแชมป์เซ็นทริลสเตทเฮฟวี่เวท NWA (9 สมัย), และเป็นอดีตแชมป์มิสซูรีเฮฟวี่เวท NWA (7 สมัย)[6]
6 1994 เออร์นี่ ลาดด์ เป็นอดีตแชมป์อเมริกาเฮฟวี่เวท NWA (3 สมัย) และเป็นอดีตแชมป์ไทร-สเตทน็อร์ธอเมริกันเฮฟวี่เวท NWA (4 สมัย)[7]
7 1994 เดอะ ครัชเชอร์
(เรจเจิล ไลโซว์สไก)
เป็นอดีตแชมป์โลกเฮฟวี่เวท AWA (3 สมัย) และเป็นอดีตแชมป์โลกแทกทีม AWA (9 สมัย)[8]
8 1994 ดิก เดอะ ไบรเซอร์
(วิลเลียม อัฟฟิลส์)
เป็นผู้เข้าสู่หอเกียรติยศที่ถึงแก่กรรมไปแล้ว: เป็นอดีตแชมป์โลกเฮฟวี่เวท WWA (11 สมัย), เป็นอดีตแชมป์โลกแทกทีม WWA (14 สมัย), แชมป์โลกเฮฟวี่เวท AWA (1 สมัย), และเป็นอดีตแชมป์ดีทรอยท์ยูเอส NWA (4 สมัย)[9]
9 1994 โอเล แอนเดอร์สัน
(อลัน โรโกว์สกี)
เป็นอดีตแชมป์ไมด์เวสท์เฮฟวี่เวท AWA (1 สมัย), เป็นอดีตแชมป์จอร์เจียแทกทีม NWA (17 สมัย), และเป็นอดีตแชมป์โลกแทกทีม WCW (8 สมัย)[10]
10 1994 มาร์ค อัสแซสซิน
(โจดี ฮามิลตัน)
เป็นอดีตแชมป์เซ็นทริลสเตทเฮฟวี่เวท NWA (1 สมัย), เป็นอดีตแชมป์ฟอร์ลิดาเซ้าซ์เธ้นเฮฟวี่เวท NWA (1 สมัย), และเป็นอดีตแชมป์จอร์เจียแทกทีม NWA (14 สมัย)[11]
11 1995 วาโฮ แม็คแดเนียล
(เอ็ดเวิร์ด แม็คแดเนียล)
เป็นอดีตแชมป์ฟอร์ลิดาเฮฟวี่เวท NWA (1 สมัย), เป็นอดีตแชมป์ไมด์-แอตแลนติกเฮฟวี่เวท NWA (5 สมัย), เป็นอดีตแชมป์ยูเอส NWA (5 สมัย), และเป็นอดีตแชมป์โลกแทกทีม WCW (4 สมัย)[12]
12 1995 ดัสตี้ โรดส์ เป็นอดีตแชมป์โลกเฮฟวี่เวท NWA (3 สมัย), เป็นอดีตแชมป์ฟอร์ลิดาเฮฟวี่เวท NWA (10 สมัย), เป็นอดีตแชมป์ฟอร์ลิดาเซ้าซ์เธ้นเฮฟวี่เวท NWA (7 สมัย), และเป็นอดีตแชมป์โลกเทเลวิชั่น NWA (1 สมัย)[13]
13 1995 แอนโทนิโอ อิโนกิ
(คานจิ อิโนกิ
เป็นอดีตแชมป์อินเตอร์เนชั่นแนลแทกทีม NWA (4 สมัย) และเป็นอดีตแชมป์ลอสแองเจิลลิส/เจแปนน็อร์ธอเมริกันแทกทีม NWA (2 สมัย)[14]
14 1995 แอนเจิลโล พอฟโฟ
(จอห์น พอฟโฟ)
เป็นอดีตแชมป์ดีทรอยท์ยูเอสเฮฟวี่เวท NWA (1 สมัย) และเป็นอดีตแชมป์โลกแทกทีม WWA (3 สมัย)[15]
15 1995 เทอร์รี ฟังค์ เป็นอดีตแชมป์โลกเฮฟวี่เวท NWA (1 สมัย), เป็นอดีตแชมป์โลก ECW (1 สมัย), และเป็นอดีตแชมป์เว้สท์เธิร์นสเตทเฮฟวี่เวท NWA (7 สมัย)[16]
16 1995 บิ๊ก จอห์น สตัดด์
(จอห์น ไมน์ตัน)
เป็นผู้เข้าสู่หอเกียรติยศที่ถึงแก่กรรมไปแล้ว: เป็นอดีตแชมป์โลกแทกทีม WWWF (1 สมัย) และเป็นอดีตแชมป์ไมด์-แอตแลนติกแทกทีม NWA (4 สมัย)[17]
17 1995 จอร์ดอน โซลี่ เป็นทั้งนักมวยปล้ำและผู้บรรยายของดับเบิลยูซีดับเบิลยู[18]

ดูเพิ่ม[แก้]

อ้างอิง[แก้]

ธรรมดา
ลิงก์
  1. "WWE Entertainment, Inc. Acquires WCW from Turner Broadcasting". World Wrestling Entertainment Corporate. 2001-03-23. สืบค้นเมื่อ 2009-01-13.
  2. "Lou Thesz". Professional Wrestling Online Museum. สืบค้นเมื่อ 2009-01-14.
  3. "Verne Gagne". Professional Wrestling Online Museum. สืบค้นเมื่อ 2009-01-14.
  4. "Mr. Wrestling II". Professional Wrestling Online Museum. สืบค้นเมื่อ 2009-01-14.
  5. "Eddie Graham". Professional Wrestling Online Museum. สืบค้นเมื่อ 2009-01-14.
  6. "Harley Race". World Wrestling Entertainment. สืบค้นเมื่อ 2009-01-14.
  7. "Ernie Ladd". World Wrestling Entertainment. สืบค้นเมื่อ 2009-01-14.
  8. "The Crusher". Professional Wrestling Online Museum. สืบค้นเมื่อ 2009-01-14.
  9. "Dick the Bruiser". Professional Wrestling Online Museum. สืบค้นเมื่อ 2009-01-14.
  10. Anderson, Ole (2003). Inside Out: How Corporate America Destroyed Professional Wrestling. Scott Teal. Crowbar Press. ISBN 0974554502. |access-date= requires |url= (help)
  11. Hamilton, Joe (2006). Assassin: The Man Behind the Mask. Scott Teal. Crowbar Press. ISBN 0974554537. |access-date= requires |url= (help)
  12. "Wahoo McDaniel's Biography". Professional Wrestling Online Museum. สืบค้นเมื่อ 2009-01-14.
  13. "Dusty Rhodes' Biography". Professional Wrestling Online Museum. สืบค้นเมื่อ 2009-06-11.
  14. "Antonio Inoki". Professional Wrestling Online Museum. สืบค้นเมื่อ 2009-01-14.
  15. Scheiber, David (2001-12-27). "A wrestling dynasty". St. Petersburg Times. สืบค้นเมื่อ 2009-01-14.
  16. "Terry Funk". Professional Wrestling Hall of Fame and Museum. สืบค้นเมื่อ 2009-01-14.
  17. "Big John Studd". World Wrestling Entertainment. สืบค้นเมื่อ 2009-01-14.
  18. "Gordon Solie". World Wrestling Entertainment. สืบค้นเมื่อ 2009-01-14.

แหล่งข้อมูลอื่น[แก้]