ข้ามไปเนื้อหา

ประตูเทียนอัน

จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี
(เปลี่ยนทางจาก Tiananmen)
เทียนอันเหมินใน ค.ศ. 2020
เทียนอันเหมิน
"เทียนอันเหมิน" ในอักษรจีนตัวย่อ (บน) และจีนตัวเต็ม (ล่าง)
ชื่อภาษาจีน
จีนตัวย่อ天安门
จีนตัวเต็ม天安門
พินอินTiān'ānmén
ความหมายตามตัวอักษร"ประตูสันติภาพสวรรค์"
การถอดเสียง
ภาษาจีนมาตรฐาน
พินอินTiān'ānmén
ปอพอมอฟอㄊㄧㄢ   ㄢ   ㄇㄣˊ
Gwoyeu RomatzyhTian'anmen
เวด-ไจลส์Tʻien1-an1-mên2,
Tʻien1-an1 Mên2
IPA[tʰjɛ́n.án.mə̌n]
กวางตุ้งมาตรฐาน
การถอดเป็นอักษรโรมันแบบเยลTīn'ōnmùhn
ยฺหวิดเพ็งTin1on1mun4
IPA[tʰíːn.ɔ́ːn.mȕːn]
หมิ่นใต้
ฮกเกี้ยน เป่อ่วยยีThian-an-mn̂g
ชื่อภาษาแมนจู
อักษรแมนจูᠠᠪᡴᠠᡳ
ᡝᠯᡥᡝ
ᠣᠪᡠᡵᡝ
ᡩᡠᡴᠠ
เมิลเลินดอร์ฟabkai elhe obure duka

ประตูเทียนอัน หรือ เทียนอันเหมิน เป็นประตูทางเข้าของกลุ่มพระราชวังต้องห้ามและนครจักรพรรดิในใจกลางปักกิ่ง ประเทศจีน และมีการใช้กันอย่างกว้างขวางเป็นสัญลักษณ์ประจำชาติ

เทียนอันเหมินสร้างขึ้นครั้งแรกใน ค.ศ. 1420 ในสมัยราชวงศ์หมิง และเป็นทางเข้าสู่ที่ประทับของจักรพรรดิ ซึ่งผู้มาเยือนพระราชวังทุกคนต้องเดินผ่าน ใน ค.ศ. 1949 เหมา เจ๋อตง ประกาศสถาปนาสาธารณรัฐประชาชนจีนจากระเบียงของประตูแห่งนี้ ซึ่งปัจจุบันประดับด้วยภาพเหมือนขนาดใหญ่ของเขา เทียนอันเหมินตั้งอยู่ทางเหนือของจัตุรัสเทียนอันเหมิน และมีถนนฉางอานคั่นระหว่างประตูกับลานจัตุรัส

ชื่อ

[แก้]

ชื่อภาษาจีนของประตู (天安门/天安門) ประกอบด้วยอักษรจีนที่มีความหมายว่า "สวรรค์" "สันติภาพ" และ "ประตู" ตามลำดับ จึงเป็นเหตุให้ชื่อดังกล่าวได้รับการแปลตามธรรมเนียมว่า "ประตูสันติภาพสวรรค์" อย่างไรก็ตาม การแปลนี้ค่อนข้างทำให้เข้าใจคลาดเคลื่อน เนื่องจากชื่อภาษาจีนมีที่มาจากวลีที่ยาวกว่าว่า "รับอาณัติแห่งสวรรค์ และทำให้ราชวงศ์สงบสุข" (受命于天，安邦治國)[1] ชื่อในภาษามองโกเลียคือ Abkai elhe obure duka มีความหมายใกล้เคียงกับความหมายดั้งเดิมของประตูมากกว่า และสามารถแปลตามตัวอักษรได้ว่า "ประตูแห่งการสร้างสันติภาพจากสวรรค์"[2] ประตูแห่งนี้มีประตูคู่กันอยู่ทางตอนเหนือของนครจักรพรรดิ เรียกว่า ตี้อันเหมิน (地安門, Dì'ānmén; แมนจู: Na i elhe obure duka) แปลโดยประมาณว่า "ประตูสันติภาพโลก"

ประตู

[แก้]

ประวัติศาสตร์

[แก้]
ทัวร์เสมือนจริงของอาคารตามแนวแกนกลางของพระราชวังต้องห้าม เริ่มจากประตูเทียนอันเหมินไปจนถึงประตูเฉินอู่ (ไม่มีเสียง)

เดิมประตูแห่งนี้มีชื่อว่า "เฉิงเทียนเหมิน" (จีนตัวเต็ม: 承天門; จีนตัวย่อ: 承天门; พินอิน: Chéngtiānmén) หรือ "ประตูรับอาณัติแห่งสวรรค์" ในสมัยราชวงศ์หมิง ต่อมาประตูถูกทำลายและสร้างขึ้นใหม่หลายครั้ง อาคารเดิมสร้างขึ้นครั้งแรกใน ค.ศ. 1420 โดยมีแบบอย่างมาจากประตูที่มีชื่อเดียวกันของพระราชวังหลวงในหนานจิง ประตูถูกฟ้าผ่าจนไฟไหม้ทั้งหมดในเดือนกรกฎาคม ค.ศ. 1457 จักรพรรดิเฉิงฮฺว่าจึงมีพระบัญชาใน ค.ศ. 1465 ให้จื้อกุย (自圭) เสนาบดีกระทรวงโยธาธิการสร้างประตูขึ้นใหม่ ดังนั้นรูปแบบจึงเปลี่ยนจากซุ้มประตูแบบไผฟางมาเป็นเรือนเฝ้าประตูที่เห็นในปัจจุบัน ประตูได้รับความเสียหายอีกครั้งในสงครามช่วงปลายราชวงศ์หมิง เมื่อ ค.ศ. 1644 ประตูถูกเผาโดยกลุ่มกบฏที่นำโดยหลี่ จื้อเฉิง หลังการสถาปนาราชวงศ์ชิงและการพิชิตแผ่นดินจีนของชาวแมนจู ประตูได้รับการสร้างขึ้นใหม่อีกครั้ง โดยเริ่มใน ค.ศ. 1645 และได้รับชื่อปัจจุบันเมื่อสร้างแล้วเสร็จใน ค.ศ. 1651 ประตูได้รับการบูรณะขึ้นใหม่อีกครั้งระหว่าง ค.ศ. 1969 ถึง 1970 ขณะนั้นประตูมีอายุ 300 ปีและทรุดโทรมลงอย่างมาก ส่วนหนึ่งเนื่องจากการใช้งานอย่างหนักในช่วงทศวรรษ 1950 และ 1960 เนื่องจากประตูเป็นสัญลักษณ์ประจำชาติ โจว เอินไหล จึงสั่งให้เก็บการบูรณะไว้เป็นความลับ โดยใช้โครงนั่งร้านปกคลุมประตูทั้งหมด และเรียกโครงการนี้อย่างเป็นทางการว่า "การปรับปรุง" การบูรณะมีเป้าหมายเพื่อคงรูปลักษณ์ภายนอกของประตูไว้โดยไม่เปลี่ยนแปลง ขณะเดียวกันก็เพิ่มความทนทานต่อแผ่นดินไหวและติดตั้งสิ่งอำนวยความสะดวกสมัยใหม่ เช่น ลิฟต์ ระบบประปา และระบบทำความร้อน[3]

คำอธิบาย

[แก้]
เสาหิน (หฺวาเปี่ยว) ที่มีรูปมังกรและฟีนิกซ์ประดับอยู่โดยรอบบริเวณประตูเทียนอันเหมิน

อาคารมีความยาว 66 เมตร (217 ฟุต)* กว้าง 37 เมตร (121 ฟุต)* และสูง 32 เมตร (105 ฟุต)* เช่นเดียวกับอาคารทางการอื่น ๆ ของจักรวรรดิ ตัวประตูเองมีเครื่องประดับหลังคาแบบจักรพรรดิที่เป็นเอกลักษณ์

มีสิงโตสองตัวตั้งอยู่ด้านหน้าประตู และอีกสองตัวเฝ้าอยู่ที่สะพาน ในวัฒนธรรมจีนเชื่อว่าสิงโตสามารถปกป้องมนุษย์จากวิญญาณชั่วร้ายได้

เสาหินสองต้นซึ่งเรียกว่าหฺวาเปี่ยว แต่ละต้นมีสัตว์ (hou) อยู่ด้านบน ก็ตั้งอยู่ด้านหน้าประตูเช่นกัน เดิมทีสิ่งเหล่านี้ออกแบบไว้สำหรับให้สามัญชนร้องทุกข์โดยการเขียนหรือแปะคำร้องไว้บนเสา อย่างไรก็ตาม เสาที่ตั้งอยู่ด้านหน้านครจักรพรรดิเป็นเพียงเครื่องประดับ และสื่อถึงความยิ่งใหญ่ของรัฐบาลจักรพรรดิแทน

กำแพงด้านตะวันตกและด้านตะวันออกมีป้ายขนาดใหญ่ โดยป้ายด้านซ้ายเขียนว่า "สาธารณรัฐประชาชนจีนจงเจริญ" (中华人民共和国万岁; Zhōnghuá Rénmín Gònghéguó wànsuì) ส่วนป้ายด้านขวาเขียนว่า "ความสามัคคีอันยิ่งใหญ่ของประชาชนทั่วโลกจงเจริญ" (世界人民大团结万岁; Shìjiè rénmín dà tuánjié wànsuì) เดิมป้ายด้านขวาเขียนว่า "รัฐบาลประชาชนส่วนกลางจงเจริญ"[4] (中央人民政府万岁; Zhōngyāng Rénmín Zhèngfǔ wànsuì) ในพิธีสถาปนาสาธารณรัฐประชาชนจีน แต่ต่อมาเปลี่ยนเป็น "ความสามัคคีอันยิ่งใหญ่ของประชาชนทั่วโลกจงเจริญ" ป้ายทั้งสองเปลี่ยนมาใช้อักษรจีนตัวย่อแทนอักษรจีนตัวเต็มใน ค.ศ. 1964 ถ้อยคำดังกล่าวมีความหมายเชิงสัญลักษณ์อย่างมาก เนื่องจากคำที่ใช้เพื่อกล่าวว่า "จงเจริญ" เช่นเดียวกับนครจักรพรรดิตามระบบจักรพรรดิ เดิมสงวนไว้สำหรับจักรพรรดิจีน แต่ปัจจุบันประชาชนทั่วไปสามารถใช้ได้

อัฒจันทร์ที่อยู่เบื้องหน้าใช้ในวันแรงงานสากล (1 พฤษภาคม) และวันชาติจีน (1 ตุลาคม) ของสาธารณรัฐประชาชนจีน

ด้านหน้าอัฒจันทร์เป็นคูเมืองของนครจักรพรรดิ ซึ่งยังคงมีน้ำอยู่ แต่ปัจจุบันมีน้ำพุประดับที่ส่องสว่าง

ในสมัยโบราณ เทียนอันเหมินเป็นหนึ่งในประตูสำคัญที่สุดที่ผู้คนต้องผ่านเมื่อเข้าสู่นครจักรพรรดิของปักกิ่ง เช่นเดียวกับหย่งติ้งเหมิน เฉียนเหมิน และจงหฺวาเหมิน เมื่อเดินต่อเข้าไปด้านใน ประตูถัดไปคือ "ประตูมัชฌันติก" ซึ่งมีรูปแบบเดียวกับเทียนอันเหมิน และด้านหลังคือทางเข้าด้านใต้ของพระราชวังต้องห้าม ซึ่งรู้จักกันในชื่ออู่เหมิน

ภาพเหมือน

[แก้]

ประวัติศาสตร์

[แก้]

เนื่องจากตำแหน่งของประตูอยู่ด้านหน้าของนครจักรพรรดิ และเหตุการณ์ทางประวัติศาสตร์ที่เกิดขึ้นบนจัตุรัสเทียนอันเหมิน ประตูแห่งนี้จึงมีความสำคัญทางการเมืองอย่างมาก ใน ค.ศ. 1925 เมื่อจีนอยู่ภายใต้การปกครองของรัฐบาลชาตินิยม มีการแขวนภาพเหมือนขนาดใหญ่ของซุน ยัตเซ็น ไว้ที่ประตูหลังจากเขาเสียชีวิต ใน ค.ศ. 1945 เพื่อฉลองชัยเหนือญี่ปุ่น มีการแขวนภาพเหมือนของเจียง ไคเชก ไว้[5]

วันที่ 7 กรกฎาคม ค.ศ. 1949 มีการแขวนภาพเหมือนของจู เต๋อ และเหมา เจ๋อตง เพื่อรำลึกถึงสงครามจีน–ญี่ปุ่นครั้งที่สอง[6] นับตั้งแต่วันที่ 1 ตุลาคม ค.ศ. 1949 ซึ่งเป็นวันสถาปนาสาธารณรัฐประชาชนจีน มีการแขวนภาพเหมือนของเหมาเพียงภาพเดียวไว้ที่ประตู โดยเปลี่ยนภาพเหมือนทุกปีก่อนวันชาติ มีเพียงครั้งเดียวคือวันที่ 9 มีนาคม ค.ศ. 1953 ที่ภาพดังกล่าวถูกเปลี่ยนเป็นภาพเหมือนของโจเซฟ สตาลิน เป็นการชั่วคราวเพื่อรำลึกถึงการเสียชีวิตของเขา[6]

ใน ค.ศ. 2011 อเล็กซานเดอร์ แพนน์ ฮั่นถัง ประธานสหพันธ์อุตสาหกรรมและการพาณิชย์เอเชียแปซิฟิกไต้หวัน และเพื่อนสนิทของหม่า อิงจิ่ว ประธานาธิบดีไต้หวัน เสนอให้นำภาพเหมือนของซุน ยัตเซ็น มาจัดแสดงที่จัตุรัสเทียนอันเหมินแทน เพื่อเป็นการเฉลิมฉลองครบรอบ 100 ปีการสถาปนาสาธารณรัฐจีน[7] อย่างไรก็ตาม ข้อเสนอนี้ถูกปฏิเสธ[7]

เหตุการณ์

[แก้]

ภาพเหมือนมีน้ำหนัก 1.5 ตัน (2 short ton)* และจะเปลี่ยนเป็นภาพสำรองทุกครั้งที่ถูกทำลายหรือทำให้เสียหาย[8] ใน ค.ศ. 1989 ผู้เห็นต่างทางการเมืองสามคน รวมถึงยฺวี่ ตงเยฺว่ โจมตีภาพเหมือนด้วยการขว้างไข่ใส่ระหว่างการประท้วงและการสังหารหมู่ที่จัตุรัสเทียนอันเหมิน ค.ศ. 1989 ยฺวี่ถูกพิพากษาจำคุกตลอดชีวิต แต่ได้รับการปล่อยตัวโดยมีการประกันตัว 17 ปีต่อมาใน ค.ศ. 2006 ในวันที่ 12 พฤษภาคม ค.ศ. 2007 ภาพเหมือนของเหมาถูกไฟไหม้ ชายว่างงานวัย 35 ปีจากอุรุมชีถูกจับกุมจากเหตุการณ์ดังกล่าว ภาพเหมือนได้รับความเสียหายประมาณ 15% และได้รับการซ่อมแซมในเวลาต่อมา[9] วันที่ 5 เมษายน ค.ศ. 2010 ผู้ประท้วงคนหนึ่งขว้างหมึกในขวดพลาสติกและถูกกำแพงใกล้ภาพเหมือน เขาถูกจับกุมในเวลาต่อมา[ต้องการอ้างอิง]

สัญลักษณ์ประจำชาติ

[แก้]

เนื่องจากมีความสำคัญทางประวัติศาสตร์ เทียนอันเหมินจึงปรากฏอยู่บนตราแผ่นดินของจีน นอกจากนี้ยังปรากฏอยู่ในแบบของแสตมป์และเหรียญที่ออกโดยสาธารณรัฐประชาชนจีน

การเข้าถึง

[แก้]
รถโดยสารสาย 1 วิ่งผ่านเทียนอันเหมิน

เทียนอันเหมินเปิดให้ประชาชนเข้าชมทุกวันตั้งแต่เวลา 8:30 น. ถึง 17:00 น.[10] ต้องจองบัตรเข้าชมทางออนไลน์ผ่านมินิโปรแกรม เว่ย์ซิน (วีแชต) อย่างน้อยหนึ่งวันล่วงหน้า โดยไม่สามารถซื้อบัตรในวันเข้าชมหรือที่สถานที่ได้

รถไฟใต้ดินปักกิ่งสาย 1 มีสถานีเทียนอันเหมินตะวันตกและเทียนอันเหมินตะวันออก ซึ่งอยู่คนละด้านของเทียนอันเหมิน

รถโดยสารประจำทางในเมืองสาย 1, 2, 5, 52, 82, 120, 观光1, 观光2, 夜1, 夜2 และ 夜17 จอดใกล้เทียนอันเหมิน

ดูเพิ่ท

[แก้]

อ้างอิง

[แก้]
  1. ↑ Lu Bingjie, Tian'anmen (Jinan: Shandong huabao chubanshe, 2004) p. 40.
  2. ↑ Cf. Erich Hauer. "Why the Sinologue Should Study Manchu." Journal of the North-China Branch of the Royal Asiatic Society 61 (1930): 156–64.
  3. ↑ Xinhua News Agency, Secret reconstruction of Tiananmen 35 years ago, 04/21/05
  4. ↑ Meng Zhaorui, 親歷震撼時刻——老記者鏡頭下的紅色中國, p. 133
  5. ↑ NYtimes. "NYtimes.com." Chameleon Mao, the face of Tiananmen square. Retrieved on 2011-04-11.
  6. 1 2 中國評論新聞：20世紀以來 天安門掛過哪些人的畫像？. Chinareviewnews.com. สืบค้นเมื่อ 2011-04-12.
  7. 1 2 "Call for reassessment of Sun Yat-sen from 'pioneer' to 'father of the nation'". South China Morning Post. 2011-03-29. สืบค้นเมื่อ 2020-05-28.
  8. ↑ Foster, Peter. Chinese protester throws ink at portrait of Chairman Mao. The Daily Telegraph. 8 April 2010.
  9. ↑ 2007年05月13日 – 中國‧天安門廣場城樓遭縱火 毛澤東畫像部份燒焦 – 國際 – 星洲日報. Sinchew.com.my. 2007-05-13. ข้อมูลเก่าจากต้นฉบับ เมื่อ 2012-03-18. สืบค้นเมื่อ 2011-04-12.
  10. ↑ (Chinese) "参观天安门城楼时刻表及门票价格和乘车路线" Accessed 2012-02-06

แหล่งข้อมูลอื่น

[แก้]

39°54′26.4″N 116°23′27.9″E / 39.907333°N 116.391083°E / 39.907333; 116.391083

เข้าถึงจาก "https://th.wikipedia.org/w/index.php?title=ประตูเทียนอัน&oldid=13200924"