ข้ามไปเนื้อหา

สเตฟานี แม็กแมน

จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี
(เปลี่ยนทางจาก Stephanie McMahon)
สเตฟานี แม็กแมน
เกิดสเตฟานี มารี แม็กแมน
(1976-09-24) 24 กันยายน ค.ศ. 1976 (49 ปี)
Hartford, Connecticut, U.S.
ศิษย์เก่าBoston University (BS)
อาชีพ
  • Businesswoman
  • professional wrestler
ปีปฏิบัติงาน
  • 1989–present (business)
  • 1998–2018 (wrestling)
ตำแหน่ง
กรรมการใน
คู่สมรสPaul Levesque (สมรส 2003)
บุตร3
บุพการี
ครอบครัวMcMahon
ชื่อบนสังเวียน
  • Stephanie McMahon[6]
  • Stephanie McMahon-Helmsley[6]
ส่วนสูง5 ft 8 in (1.73 m)[7]
น้ำหนัก143 lb (65 kg)[7]
มาจากGreenwich, Connecticut
เปิดตัวJune 27, 1998
September 20, 1999 (as a wrestler)
รีไทร์April 8, 2018
ลายมือชื่อ

สเตฟานี แม็กแมน เลเวสก์ (Stephanie McMahon Levesque)[8][9] หรือ สเตฟานี แม็กแมน (Stephanie McMahon); 24 กันยายน ค.ศ. 1976[6] เป็นนักธุรกิจ, ผู้จัดการส่วนตัว, นักมวยปล้ำอาชีพชาวอเมริกัน เจ้าของผู้ถือหุ้นส่วนน้อย และหัวหน้ายี่ห้อเจ้าหน้าที่ของ WWE อดีตผู้จัดการทั่วไปของสแมคดาวน์, และอดีตผู้บริหารสมาคม WWE[10] เป็นลูกสาวของประธานและ CEO ของ WWE วินซ์ แม็กแมน, อดีต CEO/ผู้สมัครวุฒิสภาสหรัฐอเมริกา ลินดา แม็กแมน, น้องสาวของเชน แม็กแมน ภรรยาของอดีตนักมวยปล้ำ ทริปเปิลเอช ปี 2026 ได้เข้าสู่หอเกียรติยศ WWE

ชีวิตช่วงต้น

[แก้]

Stephanie เติบโตมาในครอบครัวมวยปล้ำที่มีอิทธิพลมากที่สุดในโลก WWE ตั้งแต่เด็ก เธอเริ่มปรากฏตัวในนิตยสารแคตตาล็อกสินค้าของ WWE ตั้งแต่อายุยังน้อย ก่อนจะเข้าเรียนที่ Boston University และจบการศึกษาในสาขาการสื่อสาร (Communications) ในปี 1998

เส้นทางใน WWE

[แก้]

การปรากฏตัวครั้งแรก

[แก้]

เริ่มมีบทบาทในหน้าจอทีวีช่วงปลายยุค 1990 ในฐานะลูกสาวของ Vince McMahon มีสตอรี่ไลน์ที่โด่งดังเมื่อเธอแต่งงาน (ในจอ) กับ Triple H ในปี 1999 กลายเป็น “The McMahon-Helmsley Faction” ซึ่งถือเป็นยุคทองของ Attitude Era

การเป็นผู้จัดการและตัวละครบนจอ

[แก้]

Stephanie เคยเป็นผู้จัดการให้กับนักมวยปล้ำหลายคน รวมถึง Kurt Angle, Chris Jericho และ Triple H เคยเป็นแชมป์ WWE Women’s Champion หนึ่งสมัย (ปี 2000) มีบทบาทในฐานะ General Manager ของ SmackDown! (2002–2003) ซึ่งทำให้เธอเป็นที่รักของแฟน ๆ อย่างมาก

เบื้องหลัง WWE

[แก้]

ทำงานในฝ่ายการตลาดและสร้างแบรนด์ WWE อย่างจริงจังตั้งแต่ปี 1998 ดำรงตำแหน่งสำคัญในองค์กร เช่น Chief Brand Officer (CBO) โดยเธอช่วยผลักดัน WWE ให้ขยายไปทั่วโลก, ร่วมมือกับองค์กรการกุศล และทำให้ WWE มีภาพลักษณ์ที่ทันสมัย เป็นหนึ่งในผู้หญิงที่ทรงอิทธิพลที่สุดในวงการกีฬาบันเทิง

ชีวิตส่วนตัว

[แก้]

แต่งงานกับ Paul “Triple H” Levesque เมื่อปี 2003 มีบุตรสาวด้วยกัน 3 คน Stephanie และ Triple H ถือเป็นคู่รักทรงพลัง (Power Couple) แห่ง WWE ช่วงหลังและการอำลาตำแหน่ง มกราคม 2023 หลังจาก Vince McMahon กลับคืนสู่วงการบริหาร WWE อีกครั้ง Stephanie ประกาศ ลาออกจากตำแหน่ง Co-CEO และประธานกรรมการบอร์ดของ WWE หลังจากนั้นเธอหันไปใช้ชีวิตส่วนตัวมากขึ้น แต่ยังถูกพูดถึงในฐานะตำนานของ WWE

เกียรติยศและการยอมรับ

[แก้]

ติดอันดับ Most Powerful Women in Sports ของนิตยสาร Adweek และ Forbes ได้รับรางวัลมากมายด้านธุรกิจ การกุศล และการสร้างแบรนด์ ถือเป็นสัญลักษณ์ของผู้หญิงที่ประสบความสำเร็จทั้งในวงการมวยปล้ำและธุรกิจบันเทิง

ผลงานแชมป์ความสำเร็จ

[แก้]

รางวัลเกียรตินิยมอื่นๆ

[แก้]

ตำแหน่งงาน

[แก้]
Responsible for the creative design, plans, and initiatives for WWE television.
Responsible for overseeing the creative writing process, development, and management of WWE creative team.
Responsible for the creative development for all of WWE television including live and televised events and pay-per-views, as well as event bookings. Stephanie also served as a backstage producer/director.
Responsible for leading WWE's effort's and brand reputation among key constituencies including investors, media, business partners, and advertisers. As well as marketing mom and kids initiatives.[8]

อ้างอิง

[แก้]
  1. ↑ "WWE's Triple H and Stephanie McMahon Launch 'Connor's Cure' Charity". pittsburghmagazine.com. June 24, 2014. เก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ September 11, 2014. สืบค้นเมื่อ February 28, 2015.
  2. ↑ "WWE CBO Stephanie McMahon Joins Ad Council to Drive Social Change". Bleeding Cool. April 28, 2020. เก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ September 25, 2022. สืบค้นเมื่อ September 25, 2022.
  3. ↑ "Stephanie McMahon joins Children's Hospital of Pittsburgh Foundation Board of Trustees". WWE Community. เก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ September 25, 2022. สืบค้นเมื่อ September 25, 2022.
  4. ↑ "Home". usometrodc.org. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ July 14, 2014.
  5. ↑ "WWE Elects Stephanie McMahon, Paul Levesque and Robyn Peterson to B.O.D." WWE Corporate. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ February 26, 2015.
  6. 1 2 3 4 "Stephanie McMahon Profile". Online World of Wrestling. สืบค้นเมื่อ May 1, 2008.
  7. 1 2 "Stephanie McMahon". CAGEMATCH.net. เก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ April 6, 2016. สืบค้นเมื่อ June 1, 2015.
  8. 1 2 "WWE Corporate Biography on Stephanie McMahon". World Wrestling Entertainment. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2007-06-08. สืบค้นเมื่อ July 18, 2014.
  9. ↑ Palumbo, Dave. "Stephanie Levesque: First Daughter of the WWE, Super Mom of 3, Woman with Food Demons!". RXMuscle. สืบค้นเมื่อ December 30, 2011.
  10. ↑ "WWE Promotes Stephanie McMahon Levesque To Executive Vice President". Business Wire. 2007-05-11. สืบค้นเมื่อ 2007-06-10.
  11. ↑ "Wrestling Information Archive – Pro Wrestling Illustrated Award Winners – Feud of the Year". Pro Wrestling Illustrated. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ July 7, 2011. สืบค้นเมื่อ July 19, 2007.
  12. ↑ Pro Wrestling Illustrated 34 (2): 34–35. 2014.
  13. ↑ Pro Wrestling Illustrated 34 (2): 38–39. 2014.
  14. ↑ Pro Wrestling Illustrated 36 (2): 26–27. 2015.
  15. ↑ "Wrestling Information Archive – Pro Wrestling Illustrated Award Winners – Woman of the Year". Pro Wrestling Illustrated. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ January 3, 2011. สืบค้นเมื่อ July 18, 2007.
  16. ↑ Sullivan, Eve (October 8, 2013). "Special Olympians bring their game to Stamford". Greenwich Time. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2016-04-28. สืบค้นเมื่อ July 18, 2014.
  17. ↑ "Executive Officers | WWE Corporate". Corporate.wwe.com. 2014-06-20. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2016-04-12. สืบค้นเมื่อ 2015-08-24.
  18. ↑ "Stephanie McMahon CBO..." The Street.com. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2014-10-24. สืบค้นเมื่อ March 6, 2015.
  19. ↑ "Stephanie McMahon wins award". Wrestling Inc. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2016-02-03. สืบค้นเมื่อ 2016-01-31.
  20. ↑ "Aspen Institute Mobilizes New Generation of Leaders". The Aspen Institute. สืบค้นเมื่อ March 1, 2017.
  21. ↑ Michelis, Belen. "Nominees and Stuart Scott ENSPIRE Honorees Announced for the Third Annual Sports Humanitarian of the Year Awards Sponsored by Bristol-Myers Squibb". คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2017-09-19. สืบค้นเมื่อ June 14, 2017.

แหล่งที่มา

[แก้]

แหล่งข้อมูลอื่น

[แก้]
เข้าถึงจาก "https://th.wikipedia.org/w/index.php?title=สเตฟานี_แม็กแมน&oldid=12552584"