Seroconversion

จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี
ไปยังการนำทาง ไปยังการค้นหา

ในสาขาวิทยาภูมิคุ้มกัน seroconversion คือการเกิดสารภูมิต้านทาน (antibodies) โดยเฉพาะ ๆ ในเลือดซึ่งเป็นการตอบสนองต่อการติดเชื้อหรือการสร้างภูมิคุ้มกัน (เช่น การฉีดวัคซีน)[1][2] ในช่วงก่อน seroconversion แอนติเจนอาจตรวจพบหรือไม่พบ แต่จะไม่มีสารภูมิต้านทานโดยนิยาม ในช่วง seroconversion คือในระหว่างที่เกิดภูมิคุ้มกัน (เช่น มีการติดเชื้อหรือฉีดวัคซีน) จะมีแอนติเจนเนื่องกับเชื้อซึ่งออกจากเซลล์เข้าไปในเลือด แล้วทำให้ระบบภูมิคุ้มกันสร้างสารภูมิต้านทานเป็นการตอบสนอง แต่สารภูมิต้านทานอาจยังน้อยจนตรวจไม่เจอ แต่เมื่อผ่านระยะ seroconversion ไปแล้ว ก็จะสามารถตรวจเลือดแล้วเจอสารภูมิต้านทานสำหรับโรคนั้น ๆ ได้

เชิงอรรถและอ้างอิง[แก้]

  1. "seroconversion". Webster’s New World College Dictionary, 4th Edition. 2010. เก็บ จากแหล่งเดิมเมื่อ 2021-04-30. Immunology: Immunology
  2. Stöppler, Melissa Conrad. "Medical Definition of Seroconversion". MedicineNet. เก็บ จากแหล่งเดิมเมื่อ 2021-02-10. Seroconversion: The development of detectable antibodies in the blood that are directed against an infectious agent. Antibodies do not usually develop until some time after the initial exposure to the agent. Following seroconversion, a person tests positive for the antibody when given tests that are based on the presence of antibodies, such as ELISA.